Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że prawda was wyzwoli (J 8, 32)?
Odpowiedź
„Prawda was wyzwoli” to popularne powiedzenie w kręgach akademickich, które chcą promować wolność akademicką i siłę nauki. Wiele uniwersytetów umieściło to stwierdzenie na tablicy przy wejściu do budynku. Jednak powiedzenie „prawda was wyzwoli” nie pochodzi ze środowiska akademickiego; Jezus wypowiedział je w Ewangelii Jana 8:32. W kontekście wypowiedź Jezusa nie ma nic wspólnego z nauką w szkole. W rzeczywistości Ewangelia Jana 8:32 mówi o wyższej formie wiedzy niż ta, której można się nauczyć w szkole.
Jezus właśnie zakończył przemowę w świątyni, w której nakreślił różnice między sobą a swoimi słuchaczami. „Wy jesteście z tego świata, ja jestem z innego świata. Powiedziałem wam, że umrzecie w swoich grzechach; jeśli nie uwierzycie, że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach” (Ewangelia Jana 8:23–24). W wyniku przesłania Jezusa „wielu uwierzyło w Niego, gdy to mówił” (werset 30). Następnie, w wersecie 31, Jezus zaczyna przemawiać tylko do tych, którzy uwierzyli.
„Jezus powiedział: «Jeśli będziecie trwać w mojej nauce, będziecie prawdziwie moimi uczniami»” (J 8:31). Prawdziwe uczniostwo to coś więcej niż intelektualna zgoda; ci, którzy są „prawdziwymi” naśladowcami Chrystusa, będą „trwać” w Jego Słowie. Oznacza to, że nie tylko przyjmą Jego nauki jako prawdę, ale także będą ich przestrzegać. Działanie jest dowodem wiary (por. Jk 2:17).
Prawdziwi uczniowie Jezusa wierzą, że mówi On prawdę o Bogu i Piśmie Świętym. Wiedzą również, że jest On tym, za kogo się podaje. W wersecie 25 ludzie zapytali Jezusa, kim jest, a On odpowiedział: „Tak jak wam mówiłem od początku”. W Jego odpowiedzi można dostrzec nutkę irytacji; wielokrotnie dawał do zrozumienia, że jest Mesjaszem, tym, na którego czekali od wielu lat.
Werset 32 zaczyna się od słów: „Wtedy poznacie prawdę”. „Wy” odnosi się do tych, którzy są prawdziwymi uczniami Jezusa. Prawdziwi uczniowie poznają prawdę. Co więcej, ich oczy zostaną otwarte na głębsze zrozumienie prawdy (por. 1 Jana 5:20).
Prawda, którą otrzymują uczniowie Jezusa, niesie ze sobą wolność. Jezus kontynuuje: „A prawda was wyzwoli” (werset 32). W tym momencie historii Żydzi znajdowali się pod panowaniem rzymskim. Mimo że Rzym dał im wyjątkową autonomię, byli oni głęboko świadomi obecności Rzymian w postaci żołnierzy, namiestników i mianowanych przez cesarza królów. Kiedy Jezus powiedział, że prawda ich wyzwoli, nie miał jednak na myśli wolności politycznej (chociaż kolejne wersety wskazują, że Żydzi tak to zrozumieli). Jezus najlepiej komentuje swoje własne stwierdzenie w wersecie 34. Wyjaśnia: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu”. Bycie niewolnikiem grzechu jest ostateczną niewolą.
Wolność, którą oferuje Jezus, jest duchową wolnością od niewoli grzechu, czyli uwolnieniem od stylu życia opartego na nawykowej bezprawności. Kontynuuje analogią: „Niewolnik nie ma stałego miejsca w rodzinie, ale syn należy do niej na zawsze” (werset 35). Ludzie zrozumieliby, że Jezus miał na myśli, iż nie są członkami rodziny Bożej, pomimo swojego biologicznego pokrewieństwa z Abrahamem (werset 37), ponieważ byli niewolnikami grzechu. Gdyby stali się uczniami Jezusa, poznali by prawdę o swoim stanie i prawdę o Chrystusie, a Jezus uwolniłby ich. Wierzący zostaliby uwolnieni z niewoli i wprowadzeni do rodziny Bożej.
Jezus jest Prawdą (J 14:6). Poznanie Prawdy wyzwoli człowieka – uwolni od grzechu, potępienia i śmierci (Rz 6:22; 8:1-2). Jezus przyszedł, aby ogłosić wolność jeńcom (Łk 4:18). „Żyjcie jako ludzie wolni, nie wykorzystując swojej wolności jako przykrywki dla zła, ale żyjąc jako słudzy Boga” (1 Piotra 2:16, ESV).
Jezus właśnie zakończył przemowę w świątyni, w której nakreślił różnice między sobą a swoimi słuchaczami. „Wy jesteście z tego świata, ja jestem z innego świata. Powiedziałem wam, że umrzecie w swoich grzechach; jeśli nie uwierzycie, że ja jestem, umrzecie w swoich grzechach” (Ewangelia Jana 8:23–24). W wyniku przesłania Jezusa „wielu uwierzyło w Niego, gdy to mówił” (werset 30). Następnie, w wersecie 31, Jezus zaczyna przemawiać tylko do tych, którzy uwierzyli.
„Jezus powiedział: «Jeśli będziecie trwać w mojej nauce, będziecie prawdziwie moimi uczniami»” (J 8:31). Prawdziwe uczniostwo to coś więcej niż intelektualna zgoda; ci, którzy są „prawdziwymi” naśladowcami Chrystusa, będą „trwać” w Jego Słowie. Oznacza to, że nie tylko przyjmą Jego nauki jako prawdę, ale także będą ich przestrzegać. Działanie jest dowodem wiary (por. Jk 2:17).
Prawdziwi uczniowie Jezusa wierzą, że mówi On prawdę o Bogu i Piśmie Świętym. Wiedzą również, że jest On tym, za kogo się podaje. W wersecie 25 ludzie zapytali Jezusa, kim jest, a On odpowiedział: „Tak jak wam mówiłem od początku”. W Jego odpowiedzi można dostrzec nutkę irytacji; wielokrotnie dawał do zrozumienia, że jest Mesjaszem, tym, na którego czekali od wielu lat.
Werset 32 zaczyna się od słów: „Wtedy poznacie prawdę”. „Wy” odnosi się do tych, którzy są prawdziwymi uczniami Jezusa. Prawdziwi uczniowie poznają prawdę. Co więcej, ich oczy zostaną otwarte na głębsze zrozumienie prawdy (por. 1 Jana 5:20).
Prawda, którą otrzymują uczniowie Jezusa, niesie ze sobą wolność. Jezus kontynuuje: „A prawda was wyzwoli” (werset 32). W tym momencie historii Żydzi znajdowali się pod panowaniem rzymskim. Mimo że Rzym dał im wyjątkową autonomię, byli oni głęboko świadomi obecności Rzymian w postaci żołnierzy, namiestników i mianowanych przez cesarza królów. Kiedy Jezus powiedział, że prawda ich wyzwoli, nie miał jednak na myśli wolności politycznej (chociaż kolejne wersety wskazują, że Żydzi tak to zrozumieli). Jezus najlepiej komentuje swoje własne stwierdzenie w wersecie 34. Wyjaśnia: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu”. Bycie niewolnikiem grzechu jest ostateczną niewolą.
Wolność, którą oferuje Jezus, jest duchową wolnością od niewoli grzechu, czyli uwolnieniem od stylu życia opartego na nawykowej bezprawności. Kontynuuje analogią: „Niewolnik nie ma stałego miejsca w rodzinie, ale syn należy do niej na zawsze” (werset 35). Ludzie zrozumieliby, że Jezus miał na myśli, iż nie są członkami rodziny Bożej, pomimo swojego biologicznego pokrewieństwa z Abrahamem (werset 37), ponieważ byli niewolnikami grzechu. Gdyby stali się uczniami Jezusa, poznali by prawdę o swoim stanie i prawdę o Chrystusie, a Jezus uwolniłby ich. Wierzący zostaliby uwolnieni z niewoli i wprowadzeni do rodziny Bożej.
Jezus jest Prawdą (J 14:6). Poznanie Prawdy wyzwoli człowieka – uwolni od grzechu, potępienia i śmierci (Rz 6:22; 8:1-2). Jezus przyszedł, aby ogłosić wolność jeńcom (Łk 4:18). „Żyjcie jako ludzie wolni, nie wykorzystując swojej wolności jako przykrywki dla zła, ale żyjąc jako słudzy Boga” (1 Piotra 2:16, ESV).