Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że kto nie wierzy, już został potępiony (J 3,18)?
Odpowiedź
W rozdziale 3 Ewangelii Jana faryzeusz imieniem Nikodem podchodzi do Jezusa, pozornie aby zapytać o królestwo Boże. Fragment ten kończy się dyskusją na temat skutków wiary i niewiary w ewangelię Chrystusa. Jana 3:18 jasno określa potrzebę wiary: „Kto w Niego wierzy, nie podlega potępieniu, ale kto nie wierzy, już został potępiony, ponieważ nie uwierzył w imię jedynego Syna Bożego”.
W tym kontekście potępienie oznacza wydanie negatywnego wyroku na kogoś – uznanie go za winnego popełnienia wykroczenia. Jan 3:18 mówi, że bez wiary w Chrystusa każdy jest uznany za winnego. Winę już ustalono – wszyscy są już potępieni. Powodem tego jest to, że każdy jest grzesznikiem i bez Zbawiciela każdy poniesie karę za grzech (zob. Rzymian 3:23; 6:23).
Jana 3:18 następuje bezpośrednio po cudownym ogłoszeniu dobrej nowiny, ewangelii Chrystusa: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg bowiem nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale aby świat został przez Niego zbawiony” (J 3:15-17).
Historyczne wydarzenie, do którego odnosi się Jezus w Ewangelii Jana 3:15, znajduje się w Księdze Liczb 21. Izraelici wędrowali z Egiptu do Kanaanu. Po drodze zgrzeszyli przeciwko Panu, narzekając i wypowiadając się przeciwko Niemu. Bóg osądził lud, wysyłając jadowite węże do ich obozów, co spowodowało śmierć wielu Izraelitów. Izraelici poprosili Mojżesza, aby wstawił się za nimi i wybawił ich od potępienia. Pan powiedział Mojżeszowi, aby postawił słup z miedzianym wężem; każdy, kto na niego spojrzy, zostanie uzdrowiony i wybawiony od Bożego sądu. Izraelici zostali potępieni za swoje grzechy, ale Bóg stworzył drogę zbawienia.
Tak jak Izraelici zostali potępieni w Księdze Liczb 21, tak świat jest już potępiony z powodu swoich grzechów. Wąż już ugryzł. Jednak Bóg zapewnił drogę zbawienia. Tak jak w Księdze Liczb 21 wzniesiono węża, tak Jezus został wzniesiony na krzyżu. Tak jak spojrzenie na węża na pustyni wybawiło Izraelitów od pewnej śmierci, tak spojrzenie na Jezusa z wiarą wybawia wszystkich, którzy w Niego wierzą (J 3:14-18).
Jezus nie przyszedł na świat, aby potępić świat, ale aby go zbawić (J 3,17). Nie było potrzeby potępiania świata, ponieważ wszyscy już są potępieni (J 3,18). Ale była potrzeba Zbawiciela. Jezus przyszedł, aby zbawić. Zapewnił właściwą ofiarę za grzechy, a wszyscy, którzy wierzą w osobę i dzieło Jezusa Chrystusa, są uwolnieni od potępienia (Rz 8,1). Stają się Jego dziećmi i otrzymują życie wieczne (J 3,16).
W tym kontekście potępienie oznacza wydanie negatywnego wyroku na kogoś – uznanie go za winnego popełnienia wykroczenia. Jan 3:18 mówi, że bez wiary w Chrystusa każdy jest uznany za winnego. Winę już ustalono – wszyscy są już potępieni. Powodem tego jest to, że każdy jest grzesznikiem i bez Zbawiciela każdy poniesie karę za grzech (zob. Rzymian 3:23; 6:23).
Jana 3:18 następuje bezpośrednio po cudownym ogłoszeniu dobrej nowiny, ewangelii Chrystusa: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg bowiem nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale aby świat został przez Niego zbawiony” (J 3:15-17).
Historyczne wydarzenie, do którego odnosi się Jezus w Ewangelii Jana 3:15, znajduje się w Księdze Liczb 21. Izraelici wędrowali z Egiptu do Kanaanu. Po drodze zgrzeszyli przeciwko Panu, narzekając i wypowiadając się przeciwko Niemu. Bóg osądził lud, wysyłając jadowite węże do ich obozów, co spowodowało śmierć wielu Izraelitów. Izraelici poprosili Mojżesza, aby wstawił się za nimi i wybawił ich od potępienia. Pan powiedział Mojżeszowi, aby postawił słup z miedzianym wężem; każdy, kto na niego spojrzy, zostanie uzdrowiony i wybawiony od Bożego sądu. Izraelici zostali potępieni za swoje grzechy, ale Bóg stworzył drogę zbawienia.
Tak jak Izraelici zostali potępieni w Księdze Liczb 21, tak świat jest już potępiony z powodu swoich grzechów. Wąż już ugryzł. Jednak Bóg zapewnił drogę zbawienia. Tak jak w Księdze Liczb 21 wzniesiono węża, tak Jezus został wzniesiony na krzyżu. Tak jak spojrzenie na węża na pustyni wybawiło Izraelitów od pewnej śmierci, tak spojrzenie na Jezusa z wiarą wybawia wszystkich, którzy w Niego wierzą (J 3:14-18).
Jezus nie przyszedł na świat, aby potępić świat, ale aby go zbawić (J 3,17). Nie było potrzeby potępiania świata, ponieważ wszyscy już są potępieni (J 3,18). Ale była potrzeba Zbawiciela. Jezus przyszedł, aby zbawić. Zapewnił właściwą ofiarę za grzechy, a wszyscy, którzy wierzą w osobę i dzieło Jezusa Chrystusa, są uwolnieni od potępienia (Rz 8,1). Stają się Jego dziećmi i otrzymują życie wieczne (J 3,16).