Pytanie
Dlaczego plemię Dana nie figuruje wśród 144 000 z Objawienia 7?
Odpowiedź
W Objawieniu 7:4–8 wymieniono 144 000 „zapieczętowanych” lub chronionych sług Bożych, którzy będą pełnić służbę podczas ucisku w czasach ostatecznych. Wśród zapieczętowanych znajduje się po 12 000 osób z każdego z dwunastu plemion Izraela: Judy, Rubena, Gada, Asera, Neftalego, Manassesa, Symeona, Lewiego, Issachara, Zabulona, Józefa i Beniamina. Z jakiegoś powodu plemię Dana nie zostało wymienione; w jego miejsce znajduje się Manasses, jedno z dwóch plemion pochodzących od Józefa.
Biblia nie wyjaśnia, dlaczego plemię Dana zostało pominięte na liście dwunastu plemion w Apokalipsie 7. Jednak pewne informacje na temat dwunastu synów Jakuba i dwunastu plemion Izraela mogą dostarczyć pewnych wskazówek. Najpierw krótka historia dwunastu plemion:
Dwanaście plemion Izraela pochodziło od dwunastu synów Izraela – Izrael to imię, które Bóg nadał Jakubowi (Rdz 32:28). Dwunastoma synami Jakuba byli: Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Dan, Neftali, Gad, Aszer, Issachar, Zabulon, Józef i Benjamin (Rdz 35:23–26; Wj 1:1–4; 1 Krn 2:1–2). Potomkowie tych dwunastu synów tworzyli dwanaście plemion Izraela.
W czasach Jozuego, kiedy Izrael odziedziczył Ziemię Obiecaną, potomkowie Lewiego nie otrzymali dla siebie terytorium (Joz 13:14). Zamiast tego pełnili obowiązki kapłańskie i opiekowali się przybytkiem. Lewici otrzymali kilka miast rozsianych po całej ziemi. Aby uzupełnić dwanaście przydziałów, plemię Józefa zostało podzielone na dwie części — Jakub adoptował dwóch synów Józefa, Efraima i Manassesa, dając Józefowi podwójną część za jego wierność w ratowaniu rodziny przed głodem (Rdz 47:11–12). W ramach tego podziału plemiona, które otrzymały terytorium w Ziemi Obiecanej, to: Ruben, Symeon, Juda, Dan, Neftali, Gad, Aszer, Issachar, Zabulon, Benjamin, Efraim i Manasses. W niektórych miejscach Pisma Świętego plemię Efraima jest określane jako plemię Józefa (np. Lb 1:32–33).
Po śmierci króla Salomona Izrael podzielił się na dwa królestwa. Juda na południu obejmowała plemiona Judy i Beniamina. Pozostałe plemiona połączyły się, tworząc królestwo Izraela na północy. W kolejnych latach wielu Izraelitów z północy wyemigrowało do Judy na południu, uciekając przed odstępstwem w swojej ojczyźnie (zob. 2 Kronik 11:16; 15:9). Ostatecznie północne królestwo Izraela zostało zniszczone przez Asyryjczyków, a większość Izraelitów została zabita lub deportowana; prawdopodobnie wielu z pozostałych Izraelitów wyemigrowało do południowego królestwa Judy, tak jak wielu wiernych przed nimi.
Jezus pochodził z Judy, Paweł z Beniamina, Anna z Aszera, a Jan Chrzciciel był Lewitą, ale od czasu diaspory w 70 r. n.e. identyfikacja plemienia danego Żyda jest trudniejsza. Podczas ucisku, kiedy większość świata podąża za Antychrystem, 144 000 Żydów zostanie zapieczętowanych przez Boga – po 12 000 z każdego plemienia – do specjalnej służby. Bóg śledził losy plemion i wie, kto jest kim. Plemiona z zapieczętowanymi osobami są wymienione w Apokalipsie 7:5–8, ale nie jest to ta sama lista, co w Księdze Jozuego 13–22. Zapieczętowane plemiona w czasach ostatecznych obejmują Manassesa i Efraima (pod imieniem Józefa). Nie ma jednak Dana. Nie podano żadnego wyjaśnienia, dlaczego tak się stało.
Istnieją pewne inne szczegóły dotyczące historii plemienia Dana, które mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego nie ma go na liście plemion zapieczętowanych w Apokalipsie. Księga Sędziów 18:1–31 opowiada historię ludu Dana, który popadł w rażące bałwochwalstwo. Ponadto Danici nie lubili terytorium przydzielonego im w pobliżu Morza Śródziemnego — Amoryci i Filistyni sprawiali im kłopoty — więc wysłali szpiegów, aby znaleźli lepszy obszar. Na północy Danici dowiedzieli się o obszarze zamieszkanym przez pokojowo nastawioną grupę ludzi, którą następnie zniszczyli; następnie przenieśli całe plemię do tego regionu, położonego na południe od dzisiejszego Libanu. Tam założyli swoje główne miasto i nazwali je Dan.
Później, w podzielonym królestwie, lud Dan należał do północnego królestwa Izraela. Król Jeroboam I założył dwa pogańskie ośrodki kultu, jeden w Betel, a drugi w Dan (1 Król. 12:25–33). Niestety, ten stworzony przez człowieka kult w Dan, skupiony wokół złotego cielca, stał się jedną z trwałych spuścizn Dan.
Przechodząc do Księgi Objawienia 7, wszystkie plemiona Izraela są wymienione w czasie ucisku w czasach ostatecznych, z wyjątkiem Dana. Komentatorzy na przestrzeni wieków proponowali następujące powody, dla których plemię Dana nie zostało uwzględnione na liście:
• Historyczne poparcie Dana dla bałwochwalstwa i niemoralności prowadzi do dyskwalifikacji z służby w czasach ostatecznych.
• Antychryst pochodzić będzie z plemienia Dana (na podstawie niektórych interpretacji Księgi Rodzaju 49:17, Księgi Powtórzonego Prawa 33:22 i Księgi Jeremiasza 8:16).
• W czasach Salomona plemię Dana zasymilowało się z sąsiednimi Fenicjanami (jak sugeruje 2 Kronik 2:14) i w ten sposób utraciło swoją tożsamość narodową.
• Plemię Dana, niegdyś drugie pod względem liczebności, straciło na znaczeniu i wpływach, aż w czasach Ezdrasza zostało całkowicie zniszczone. To wyjaśnia, dlaczego Dana nie ma na liście plemion w 1 Kronikach 4–7 ani w Apokalipsie 7.
Biblia nie wyjaśnia, dlaczego plemię Dana zostało pominięte na liście dwunastu plemion w Apokalipsie 7. Jednak pewne informacje na temat dwunastu synów Jakuba i dwunastu plemion Izraela mogą dostarczyć pewnych wskazówek. Najpierw krótka historia dwunastu plemion:
Dwanaście plemion Izraela pochodziło od dwunastu synów Izraela – Izrael to imię, które Bóg nadał Jakubowi (Rdz 32:28). Dwunastoma synami Jakuba byli: Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Dan, Neftali, Gad, Aszer, Issachar, Zabulon, Józef i Benjamin (Rdz 35:23–26; Wj 1:1–4; 1 Krn 2:1–2). Potomkowie tych dwunastu synów tworzyli dwanaście plemion Izraela.
W czasach Jozuego, kiedy Izrael odziedziczył Ziemię Obiecaną, potomkowie Lewiego nie otrzymali dla siebie terytorium (Joz 13:14). Zamiast tego pełnili obowiązki kapłańskie i opiekowali się przybytkiem. Lewici otrzymali kilka miast rozsianych po całej ziemi. Aby uzupełnić dwanaście przydziałów, plemię Józefa zostało podzielone na dwie części — Jakub adoptował dwóch synów Józefa, Efraima i Manassesa, dając Józefowi podwójną część za jego wierność w ratowaniu rodziny przed głodem (Rdz 47:11–12). W ramach tego podziału plemiona, które otrzymały terytorium w Ziemi Obiecanej, to: Ruben, Symeon, Juda, Dan, Neftali, Gad, Aszer, Issachar, Zabulon, Benjamin, Efraim i Manasses. W niektórych miejscach Pisma Świętego plemię Efraima jest określane jako plemię Józefa (np. Lb 1:32–33).
Po śmierci króla Salomona Izrael podzielił się na dwa królestwa. Juda na południu obejmowała plemiona Judy i Beniamina. Pozostałe plemiona połączyły się, tworząc królestwo Izraela na północy. W kolejnych latach wielu Izraelitów z północy wyemigrowało do Judy na południu, uciekając przed odstępstwem w swojej ojczyźnie (zob. 2 Kronik 11:16; 15:9). Ostatecznie północne królestwo Izraela zostało zniszczone przez Asyryjczyków, a większość Izraelitów została zabita lub deportowana; prawdopodobnie wielu z pozostałych Izraelitów wyemigrowało do południowego królestwa Judy, tak jak wielu wiernych przed nimi.
Jezus pochodził z Judy, Paweł z Beniamina, Anna z Aszera, a Jan Chrzciciel był Lewitą, ale od czasu diaspory w 70 r. n.e. identyfikacja plemienia danego Żyda jest trudniejsza. Podczas ucisku, kiedy większość świata podąża za Antychrystem, 144 000 Żydów zostanie zapieczętowanych przez Boga – po 12 000 z każdego plemienia – do specjalnej służby. Bóg śledził losy plemion i wie, kto jest kim. Plemiona z zapieczętowanymi osobami są wymienione w Apokalipsie 7:5–8, ale nie jest to ta sama lista, co w Księdze Jozuego 13–22. Zapieczętowane plemiona w czasach ostatecznych obejmują Manassesa i Efraima (pod imieniem Józefa). Nie ma jednak Dana. Nie podano żadnego wyjaśnienia, dlaczego tak się stało.
Istnieją pewne inne szczegóły dotyczące historii plemienia Dana, które mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego nie ma go na liście plemion zapieczętowanych w Apokalipsie. Księga Sędziów 18:1–31 opowiada historię ludu Dana, który popadł w rażące bałwochwalstwo. Ponadto Danici nie lubili terytorium przydzielonego im w pobliżu Morza Śródziemnego — Amoryci i Filistyni sprawiali im kłopoty — więc wysłali szpiegów, aby znaleźli lepszy obszar. Na północy Danici dowiedzieli się o obszarze zamieszkanym przez pokojowo nastawioną grupę ludzi, którą następnie zniszczyli; następnie przenieśli całe plemię do tego regionu, położonego na południe od dzisiejszego Libanu. Tam założyli swoje główne miasto i nazwali je Dan.
Później, w podzielonym królestwie, lud Dan należał do północnego królestwa Izraela. Król Jeroboam I założył dwa pogańskie ośrodki kultu, jeden w Betel, a drugi w Dan (1 Król. 12:25–33). Niestety, ten stworzony przez człowieka kult w Dan, skupiony wokół złotego cielca, stał się jedną z trwałych spuścizn Dan.
Przechodząc do Księgi Objawienia 7, wszystkie plemiona Izraela są wymienione w czasie ucisku w czasach ostatecznych, z wyjątkiem Dana. Komentatorzy na przestrzeni wieków proponowali następujące powody, dla których plemię Dana nie zostało uwzględnione na liście:
• Historyczne poparcie Dana dla bałwochwalstwa i niemoralności prowadzi do dyskwalifikacji z służby w czasach ostatecznych.
• Antychryst pochodzić będzie z plemienia Dana (na podstawie niektórych interpretacji Księgi Rodzaju 49:17, Księgi Powtórzonego Prawa 33:22 i Księgi Jeremiasza 8:16).
• W czasach Salomona plemię Dana zasymilowało się z sąsiednimi Fenicjanami (jak sugeruje 2 Kronik 2:14) i w ten sposób utraciło swoją tożsamość narodową.
• Plemię Dana, niegdyś drugie pod względem liczebności, straciło na znaczeniu i wpływach, aż w czasach Ezdrasza zostało całkowicie zniszczone. To wyjaśnia, dlaczego Dana nie ma na liście plemion w 1 Kronikach 4–7 ani w Apokalipsie 7.