Pytanie
Dlaczego Jeremiasz powiedział: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem” (Jeremiasz 20:14)?
Odpowiedź
Jeremiasz, nazywany czasem „płaczącym prorokiem”, miał trudną posługę. Była ona tak trudna, że pewnego dnia wykrzyknął: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem! Niech nie będzie błogosławiony dzień, w którym urodziła mnie matka!” (Jeremiasz 20:14).
Bóg z góry ostrzegł Jeremiasza, że posługa prorocka będzie trudna. Bóg powiedział mu, że ci, do których został posłany, będą z nim walczyć, ale Bóg go wybawi (Jeremiasz 1:19). W środku prześladowań Bóg uczyni Jeremiasza jak ufortyfikowane miasto, żelazny słup i mury z brązu (Jeremiasz 1:18). Jeremiasz głosił przesłanie o sądzie, mówiąc ludziom, że wygnanie do Babilonu jest nieuniknione (Jeremiasz 19). Było to bardzo niepopularne przesłanie, a przywódcy tamtych czasów podjęli kroki, aby uciszyć Jeremiasza.
Kapłan Paschur, „urzędnik odpowiedzialny za świątynię Pańską, usłyszał, jak Jeremiasz prorokował te rzeczy, [i] kazał pobić proroka Jeremiasza i zakuć go w dyby” (Jeremiasz 20:1-2). Po ogłoszeniu wyroku na prześladującym go kapłanie (Jeremiasz 20:4-6), Jeremiasz wołał z frustracji do Boga. Jeremiasz ubolewał, że głoszenie Słowa Bożego skutkowało jedynie wyrzutami i kpinami (Jeremiasz 20:7–8). Jeremiasz czuł się oszukany przez Boga, ponieważ prawdopodobnie spodziewał się lepszego przyjęcia. Frustracja Jeremiasza była tak głęboka, że zawołał: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem!” (Jeremiasz 20:14).
Jeremiasz chciał przestać prorokować, ale nie mógł. Wyjaśnił, że jeśli nie będzie głosił tego, co Bóg mu powiedział, słowo to będzie jak ogień płonący w jego wnętrzu (Jeremiasz 20:9). Podobnie jak później zauważył Paweł: „Biada mi, jeśli nie głoszę Ewangelii” (1 Koryntian 9:16). Jeremiasz wiedział, że musi wypełnić swoją posługę, mimo że wiązało się to z wielkimi osobistymi trudnościami. Wiedział, że wrogowie knują przeciwko niemu i chcą go zniszczyć (Jeremiasz 20:10). Jednak Jeremiasz rozumiał, że Bóg jest z nim i że prześladowcy ostatecznie nie zwyciężą (Jeremiasz 20:11). Pragnął ujrzeć sprawiedliwość Bożą wobec tych, którzy go prześladowali (Jeremiasz 20:12). Jeremiasz wiedział, że to Bóg jest Tym, który może go wybawić (Jeremiasz 20:13).
Pomimo tej świadomości obecna sytuacja Jeremiasza była gorzka. Prześladowania były dotkliwe, a ból realny. Jeremiasz woła: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem!” (Jeremiasz 20:14) i lamentuje nad wszystkim, co dotyczyło tego dnia (Jeremiasz 20:14–16). Żałował nawet, że osoba, która przyniosła wiadomość o jego narodzinach ojcu, nie zabiła Jeremiasza, zamiast pomóc mu przyjść na świat (Jeremiasz 20:17). „Dlaczego wyszedłem z łona matki, aby widzieć nieszczęście i smutek” – pyta Jeremiasz – „i zakończyć swoje dni w hańbie?” (Jeremiasz 20:18).
Wydawało się, że Jeremiasz chwilowo zapomniał o wskazówkach i przygotowaniach, które dał mu Bóg. Bóg ostrzegł Jeremiasza, ale to nie złagodziło bólu ani trudności związanych z jego posługą. Podobnie ci, którzy dziś pragną wiernie służyć Bogu, również mogą napotkać wielkie trudności. Paweł ostrzegł Tymoteusza, że wszyscy, którzy pragną żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani (2 Tymoteusza 3:12). Jezus ostrzegł swoich uczniów, że jeśli ludzie nienawidzą Jezusa, będą również nienawidzić tych, którzy za Nim podążają (J 15:18).
Chociaż być może nigdy nie napotkamy w służbie wystarczających trudności, aby powiedzieć: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem”, możemy uczyć się na przykładzie Jeremiasza. Chociaż Jeremiasz czasami cierpiał z powodu służby, którą powierzył mu Bóg, wytrwał i wiernie głosił Słowo Boże. Jeremiasz widział zniszczenie miasta i ludzi, których kochał. Chociaż lamentował (pisząc księgę zatytułowaną Lamentacje), Jeremiasz zdawał sobie również sprawę, że nawet w największych trudnościach miłość Boga nigdy nie ustaje, a Jego wierność jest wielka (Lamentacje 3:21–24). Jeremiasz pokładał nadzieję w Bogu. Wiedział, że Bóg jest dobry dla tych, którzy na Niego czekają (Lamentacje 3:25).
Kiedy czujemy, tak jak Jeremiasz, że moglibyśmy powiedzieć: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem”, powinniśmy również uznać, podobnie jak Jeremiasz, że Bóg jest wierny. Cierpliwa, wytrwała ufność w Niego jest nagradzana.
Bóg z góry ostrzegł Jeremiasza, że posługa prorocka będzie trudna. Bóg powiedział mu, że ci, do których został posłany, będą z nim walczyć, ale Bóg go wybawi (Jeremiasz 1:19). W środku prześladowań Bóg uczyni Jeremiasza jak ufortyfikowane miasto, żelazny słup i mury z brązu (Jeremiasz 1:18). Jeremiasz głosił przesłanie o sądzie, mówiąc ludziom, że wygnanie do Babilonu jest nieuniknione (Jeremiasz 19). Było to bardzo niepopularne przesłanie, a przywódcy tamtych czasów podjęli kroki, aby uciszyć Jeremiasza.
Kapłan Paschur, „urzędnik odpowiedzialny za świątynię Pańską, usłyszał, jak Jeremiasz prorokował te rzeczy, [i] kazał pobić proroka Jeremiasza i zakuć go w dyby” (Jeremiasz 20:1-2). Po ogłoszeniu wyroku na prześladującym go kapłanie (Jeremiasz 20:4-6), Jeremiasz wołał z frustracji do Boga. Jeremiasz ubolewał, że głoszenie Słowa Bożego skutkowało jedynie wyrzutami i kpinami (Jeremiasz 20:7–8). Jeremiasz czuł się oszukany przez Boga, ponieważ prawdopodobnie spodziewał się lepszego przyjęcia. Frustracja Jeremiasza była tak głęboka, że zawołał: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem!” (Jeremiasz 20:14).
Jeremiasz chciał przestać prorokować, ale nie mógł. Wyjaśnił, że jeśli nie będzie głosił tego, co Bóg mu powiedział, słowo to będzie jak ogień płonący w jego wnętrzu (Jeremiasz 20:9). Podobnie jak później zauważył Paweł: „Biada mi, jeśli nie głoszę Ewangelii” (1 Koryntian 9:16). Jeremiasz wiedział, że musi wypełnić swoją posługę, mimo że wiązało się to z wielkimi osobistymi trudnościami. Wiedział, że wrogowie knują przeciwko niemu i chcą go zniszczyć (Jeremiasz 20:10). Jednak Jeremiasz rozumiał, że Bóg jest z nim i że prześladowcy ostatecznie nie zwyciężą (Jeremiasz 20:11). Pragnął ujrzeć sprawiedliwość Bożą wobec tych, którzy go prześladowali (Jeremiasz 20:12). Jeremiasz wiedział, że to Bóg jest Tym, który może go wybawić (Jeremiasz 20:13).
Pomimo tej świadomości obecna sytuacja Jeremiasza była gorzka. Prześladowania były dotkliwe, a ból realny. Jeremiasz woła: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem!” (Jeremiasz 20:14) i lamentuje nad wszystkim, co dotyczyło tego dnia (Jeremiasz 20:14–16). Żałował nawet, że osoba, która przyniosła wiadomość o jego narodzinach ojcu, nie zabiła Jeremiasza, zamiast pomóc mu przyjść na świat (Jeremiasz 20:17). „Dlaczego wyszedłem z łona matki, aby widzieć nieszczęście i smutek” – pyta Jeremiasz – „i zakończyć swoje dni w hańbie?” (Jeremiasz 20:18).
Wydawało się, że Jeremiasz chwilowo zapomniał o wskazówkach i przygotowaniach, które dał mu Bóg. Bóg ostrzegł Jeremiasza, ale to nie złagodziło bólu ani trudności związanych z jego posługą. Podobnie ci, którzy dziś pragną wiernie służyć Bogu, również mogą napotkać wielkie trudności. Paweł ostrzegł Tymoteusza, że wszyscy, którzy pragną żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani (2 Tymoteusza 3:12). Jezus ostrzegł swoich uczniów, że jeśli ludzie nienawidzą Jezusa, będą również nienawidzić tych, którzy za Nim podążają (J 15:18).
Chociaż być może nigdy nie napotkamy w służbie wystarczających trudności, aby powiedzieć: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem”, możemy uczyć się na przykładzie Jeremiasza. Chociaż Jeremiasz czasami cierpiał z powodu służby, którą powierzył mu Bóg, wytrwał i wiernie głosił Słowo Boże. Jeremiasz widział zniszczenie miasta i ludzi, których kochał. Chociaż lamentował (pisząc księgę zatytułowaną Lamentacje), Jeremiasz zdawał sobie również sprawę, że nawet w największych trudnościach miłość Boga nigdy nie ustaje, a Jego wierność jest wielka (Lamentacje 3:21–24). Jeremiasz pokładał nadzieję w Bogu. Wiedział, że Bóg jest dobry dla tych, którzy na Niego czekają (Lamentacje 3:25).
Kiedy czujemy, tak jak Jeremiasz, że moglibyśmy powiedzieć: „Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem”, powinniśmy również uznać, podobnie jak Jeremiasz, że Bóg jest wierny. Cierpliwa, wytrwała ufność w Niego jest nagradzana.