Pytanie

Co oznacza stwierdzenie, że każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy (1 List Jana 3:9)?

Odpowiedź
Wszyscy ludzie rodzą się z grzeszną naturą. Biblia uczy, że dopóki żyjemy w ciele, zawsze będziemy zmagać się z grzechem (Rz 7:14–24; 1 J 1:8). Dotyczy to zarówno niewierzących, jak i wierzących. Różnica polega na tym, że w momencie zbawienia wierzący otrzymują Ducha Świętego i stają się nowym stworzeniem (2 Kor 5:17). Dzięki temu nie są już niewolnikami grzechu (Rz 6:6–7). Duch Święty daje wierzącym siłę do życia w sprawiedliwości. Chociaż w tym życiu nie można osiągnąć bezgrzesznej doskonałości, 1 List Jana 3:9 mówi nam, że „kto narodził się z Boga, nie grzeszy” (NKJV).

Wszyscy ludzie dziedziczą grzeszną naturę Adama i bez względu na to, jak bardzo się staramy, nadal będziemy grzeszyć. Grzech jest opisany w Biblii jako przekroczenie prawa Bożego (1 List Jana 3:4) i bunt przeciwko Bogu (Księga Powtórzonego Prawa 9:7; Księga Jozuego 1:18). Przez Adama grzech wszedł na świat, a śmierć dotknęła wszystkich, ponieważ wszyscy zgrzeszyli (Rzymian 5:12). Będąc bezsilni wobec grzechu, potrzebowaliśmy sposobu, aby pokonać grzech i śmierć. Na szczęście Jezus Chrystus dokonał tego, umierając na krzyżu i zmartwychwstając. Wszyscy, którzy ufają Mu w kwestii zbawienia, otrzymują przebaczenie grzechów (Dz 13:38). Jednak w praktyce grzech będzie rzeczywistością życia, dopóki nie dotrzemy do nieba (Księga Izajasza 35:8–9; 1 List Jana 3:2, Apokalipsa 21:27). Jak więc Biblia może twierdzić, że każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy (1 List Jana 3:9)?

Wszelki grzech pochodzi od diabła, a nie od Boga. 1 List Jana 3:4–10 zdecydowanie potępia grzech i ostrzega wierzących, że ani zbawienie, ani łaska nie są usprawiedliwieniem dla grzechu. Jan ostrzegł wcześniej wierzących, że każdy, kto twierdzi, że nie ma grzechu, kłamie (1 List Jana 1:8). Dlatego 1 List Jana 3:9 nie może oznaczać, że każdy, kto narodził się z Boga, będzie całkowicie bezgrzeszny. Oznacza to, że każdy, kto narodził się z Boga, nie będzie już grzeszył umyślnie lub z przyzwyczajenia. Ci, którzy narodzili się na nowo, będą pragnąć żyć dla Boga, a nie dla ciała. NIV tłumaczy 1 List Jana 3:9 w ten sposób: „Nikt, kto w Nim żyje, nie grzeszy”. Biblia Amplified również podkreśla to znaczenie: „Nikt, kto narodził się z Boga, nie popełnia grzechu [umyślnie, świadomie i z przyzwyczajenia]”.

Wierzący mają inne podejście do grzechu niż niewierzący. Ci, którzy przyszli do Chrystusa po zbawienie, upamiętali się, uświadamiając sobie ciężar swojego grzechu i uznając, że „Syn Boży pojawił się po to, aby zniszczyć dzieło diabła” (1 List Jana 3:8). Wierzący mają nowe pragnienie dobra i sprawiedliwości Bożej. Każdy, kto narodził się z Boga, nie pragnie żyć w grzechu.

Poddawanie się grzechowi nie jest już normalne dla dziecka Bożego, a dalsza część 1 Listu Jana 3:9 podaje powód: „Każdy, kto narodził się z Boga, nie będzie grzeszył, ponieważ nasienie Boże pozostaje w nim; nie może grzeszyć, ponieważ narodził się z Boga”. Prawdziwy chrześcijanin ma „nasienie” Boże i nie będzie „celowo, świadomie i nawykowo” grzeszył. Po prostu nie leży to w jego „duchowym DNA”.

Wierzący mają moc pokonywania pokus dzięki Duchowi Świętemu, który w nich mieszka (1 Koryntian 10:13; 1 Jana 3:9). Dzieci Boże, dorastając do dojrzałości, będą coraz bardziej odzwierciedlać Boga i Jego charakter, ponieważ On je uświęca. Jeśli ktoś twierdzi, że jest chrześcijaninem, ale żyje w buncie przeciwko Słowu Bożemu, prowadząc życie pełne świadomego grzechu, pokazuje, że nie jest zbawiony.

Wierzący narodzili się z Boga i stali się nowymi stworzeniami w momencie zbawienia: „Stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe!” (2 Koryntian 5:17). Nie będąc już niewolnikami grzechu, wierzący są nieustannie przemieniani na obraz Chrystusa. Tak, grzech nadal ma wpływ na wierzących, ale każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy świadomie, celowo lub z przyzwyczajenia. Żyją oni dla rzeczy Bożych i dzięki łasce Bożej „Jego boska moc dała nam wszystko, czego potrzebujemy do pobożnego życia, poprzez poznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i dobrocią” (2 Piotra 1:3).