Pytanie
Dlaczego Daniel poprosił Boga, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał” w Księdze Daniela 9:18?
Odpowiedź
W Księdze Daniela 9 zapisano, że Daniel zauważył w Piśmie Świętym, iż wygnanie Żydów do Babilonu miało trwać siedemdziesiąt lat (na przykład 2 Kronik 36:21 i Jeremiasz 25:11). Po upływie tego czasu Bóg pozwoliłby ludowi powrócić do ziemi izraelskiej. Daniel zdał sobie sprawę, że siedemdziesiąt lat dobiega końca, i w 9 rozdziale Księgi Daniela modli się do Boga, błagając Go, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał” (Księga Daniela 9:18, NKJV).
Kiedy Daniel zdał sobie sprawę, że czas wyzwolenia jest bliski, chwalił Boga (Daniel 9:4) i wyznawał grzechy narodu – pokornie zaliczając siebie do współwinnych (Daniel 9:5–11a). Uznał, że Bóg był wierny swojemu słowu, kiedy osądził naród, i że kara dla Judy była w pełni uzasadniona i zasłużona (Daniel 9:11–14). Po ponownym uznaniu grzechu swojego i narodu (Daniel 9:15), Daniel prosi Boga, aby zakończył swój gniew dla własnego dobra (Daniel 9:16–17). Bóg zobowiązał się do przywrócenia ludu po siedemdziesięciu latach, a ponieważ czas ten był bliski, wypełnienie proroctwa było kwestią świętości i charakteru samego Boga.
Co ciekawe, prośba Daniela, aby Bóg nakłonił swoje ucho i wysłuchał, nie wynika z egoistycznych motywów. Jego troską jest raczej to, aby Bóg okazał się święty. Daniel dodaje, że nie prosi o zaprzestanie sądu z powodu zasług swoich lub narodu – zdaje sobie sprawę, że nie mają oni żadnych zasług – ale z powodu wielkiego miłosierdzia Boga (Daniel 9:18). Błaga Boga, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał”, a następnie powtarza swoje wcześniejsze stwierdzenie, że Bóg podejmie działania dla siebie samego (Daniel 9:19).
Kiedy Daniel był w trakcie tej modlitwy – zanim jeszcze ją zakończył – Bóg odpowiedział. Bóg rzeczywiście nakłonił swoje ucho i wysłuchał, wysyłając Gabriela z odpowiedzią na modlitwę (Daniel 9:20–23). Gabriel przedstawił Danielowi niesamowitą panoramę proroczego planu Boga i prawdziwą elegancję sposobu, w jaki Bóg wypełni swoje obietnice wobec narodu izraelskiego. Słowo Boże ostatecznie spełni się poprzez Mesjasza (Daniel 9:24–27).
Sprawiedliwość i pokora Daniela są niezwykłe. Gabriel przyznał, że nawet na początku modlitwy Daniela Bóg posłał Gabriela do Daniela, ponieważ Daniel był bardzo szanowany (Daniel 9:23). Oczywiście Bóg nigdy nie obiecuje, że odpowie na modlitwy w ten sposób, ale powiedziano nam, że modlitwa sprawiedliwego człowieka jest skuteczna (Jakuba 5:16b). Chociaż Bóg nie udziela w obecnym wieku nowych objawień, tak jak czynił to w czasach Daniela, powinniśmy nadal modlić się tak jak Daniel. W rzeczywistości Paweł zachęca wierzących z Tesaloniki, aby modlili się nieustannie (1 Tesaloniczan 5:17) i poucza ich, że taka modlitwa z dziękczynieniem jest Bożym planem dla nich (1 Tesaloniczan 5:18).
To wspaniała rzecz, że podobnie jak Daniel możemy prosić Boga, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał”. Możemy powierzyć Mu wszystkie nasze troski, ponieważ On troszczy się o nas (1 Piotra 5:7). W rzeczywistości nie musimy się o nic martwić; zamiast tego powinniśmy modlić się i wyrażać naszą wdzięczność Panu (Filipian 4:6). Tak jak Bóg zapewnił Danielowi to, czego potrzebował – choć w inny sposób – tak samo zapewni nam pokój, który przewyższa wszelki rozum (Filipian 4:7).
Kiedy Daniel zdał sobie sprawę, że czas wyzwolenia jest bliski, chwalił Boga (Daniel 9:4) i wyznawał grzechy narodu – pokornie zaliczając siebie do współwinnych (Daniel 9:5–11a). Uznał, że Bóg był wierny swojemu słowu, kiedy osądził naród, i że kara dla Judy była w pełni uzasadniona i zasłużona (Daniel 9:11–14). Po ponownym uznaniu grzechu swojego i narodu (Daniel 9:15), Daniel prosi Boga, aby zakończył swój gniew dla własnego dobra (Daniel 9:16–17). Bóg zobowiązał się do przywrócenia ludu po siedemdziesięciu latach, a ponieważ czas ten był bliski, wypełnienie proroctwa było kwestią świętości i charakteru samego Boga.
Co ciekawe, prośba Daniela, aby Bóg nakłonił swoje ucho i wysłuchał, nie wynika z egoistycznych motywów. Jego troską jest raczej to, aby Bóg okazał się święty. Daniel dodaje, że nie prosi o zaprzestanie sądu z powodu zasług swoich lub narodu – zdaje sobie sprawę, że nie mają oni żadnych zasług – ale z powodu wielkiego miłosierdzia Boga (Daniel 9:18). Błaga Boga, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał”, a następnie powtarza swoje wcześniejsze stwierdzenie, że Bóg podejmie działania dla siebie samego (Daniel 9:19).
Kiedy Daniel był w trakcie tej modlitwy – zanim jeszcze ją zakończył – Bóg odpowiedział. Bóg rzeczywiście nakłonił swoje ucho i wysłuchał, wysyłając Gabriela z odpowiedzią na modlitwę (Daniel 9:20–23). Gabriel przedstawił Danielowi niesamowitą panoramę proroczego planu Boga i prawdziwą elegancję sposobu, w jaki Bóg wypełni swoje obietnice wobec narodu izraelskiego. Słowo Boże ostatecznie spełni się poprzez Mesjasza (Daniel 9:24–27).
Sprawiedliwość i pokora Daniela są niezwykłe. Gabriel przyznał, że nawet na początku modlitwy Daniela Bóg posłał Gabriela do Daniela, ponieważ Daniel był bardzo szanowany (Daniel 9:23). Oczywiście Bóg nigdy nie obiecuje, że odpowie na modlitwy w ten sposób, ale powiedziano nam, że modlitwa sprawiedliwego człowieka jest skuteczna (Jakuba 5:16b). Chociaż Bóg nie udziela w obecnym wieku nowych objawień, tak jak czynił to w czasach Daniela, powinniśmy nadal modlić się tak jak Daniel. W rzeczywistości Paweł zachęca wierzących z Tesaloniki, aby modlili się nieustannie (1 Tesaloniczan 5:17) i poucza ich, że taka modlitwa z dziękczynieniem jest Bożym planem dla nich (1 Tesaloniczan 5:18).
To wspaniała rzecz, że podobnie jak Daniel możemy prosić Boga, aby „nakłonił swoje ucho i wysłuchał”. Możemy powierzyć Mu wszystkie nasze troski, ponieważ On troszczy się o nas (1 Piotra 5:7). W rzeczywistości nie musimy się o nic martwić; zamiast tego powinniśmy modlić się i wyrażać naszą wdzięczność Panu (Filipian 4:6). Tak jak Bóg zapewnił Danielowi to, czego potrzebował – choć w inny sposób – tak samo zapewni nam pokój, który przewyższa wszelki rozum (Filipian 4:7).