Pytanie
Czym jest „krew przymierza” z Listu do Hebrajczyków 10:29?
Odpowiedź
Autor Listu do Hebrajczyków szczegółowo opisał wyższość Nowego Przymierza nad Starym. W Liście do Hebrajczyków 10:29 podkreślono poważniejsze konsekwencje lekceważenia Nowego Przymierza: „O ileż surowsza będzie kara dla tego, kto zdeptał Syna Bożego, kto uznał za nieświętą krew przymierza, która go uświęciła, i kto znieważył Ducha łaski?”. Werset ten nawiązuje do poprzedniego, przypominając chrześcijanom o sądzie, jaki spotkał Żydów za celowe buntowanie się przeciwko Prawu Mojżeszowemu. Jeśli Nowe Przymierze jest większe od Starego, to ci, którzy „deptali Syna Bożego” i „traktowali krew przymierza jako coś nieświętego”, spotka większy sąd. Tutaj „krew przymierza” odnosi się do krwi Jezusa przelanej na krzyżu. Bagatelizowanie tej ofiary jest równoznaczne z obrażaniem Ducha Świętego i odrzucaniem Syna.
Wyrażenie „krew przymierza” pochodzi z tekstu Starego Testamentu, a mianowicie z Księgi Wyjścia 24:7–8: „Wziął więc Księgę Przymierza i przeczytał ją ludowi. Lud odpowiedział: «Zrobimy wszystko, co Pan powiedział, będziemy posłuszni». Mojżesz wziął krew, pokropił nią lud i rzekł: «To jest krew przymierza, które Pan zawarł z wami zgodnie z tymi wszystkimi słowami»”.
W Starym Testamencie krew przymierza pochodziła od zwierząt, symbolizując element ofiarny Starego Przymierza. Służyła ona jako zapowiedź Nowego Przymierza, jak wyjaśniono w Liście do Hebrajczyków 9:18–22:
Dlatego nawet pierwsze przymierze nie zostało zawarte bez krwi. Gdy Mojżesz ogłosił wszystkie przykazania prawa całemu ludowi, wziął krew cieląt, wraz z wodą, szkarłatną wełną i gałązkami hizopu, i pokropił zwój oraz cały lud. Powiedział: „To jest krew przymierza, które Bóg nakazał wam zachować”. W ten sam sposób pokropił krwią zarówno przybytek, jak i wszystko, co służyło do ceremonii. W rzeczywistości prawo wymaga, aby prawie wszystko było oczyszczone krwią, a bez przelania krwi nie ma przebaczenia.
Z pewnością krew Chrystusa, która ratyfikowała Nowe Przymierze, przewyższa krew zwierząt Starego Przymierza. Krew zwierzęca nie może zmyć grzechu (Hbr 10:1-4), ale ma wartość jedynie dla rytualnej czystości. Grzechy zarówno świętych Starego Testamentu, jak i wierzących Nowego Testamentu są odkupione przez krew Chrystusa. Dla prześladowanych żydowskich chrześcijan, kuszonych powrotem do systemu Starego Testamentu, List do Hebrajczyków służy jako apologetyka Nowego Przymierza, przypieczętowanego drogocenną krwią Chrystusa.
Jak można traktować tę krew przymierza jako „nieświętą”? Odrzucenie ewangelii oznacza lekceważenie Chrystusa i Jego ofiary. Szczególne ostrzeżenie z Listu do Hebrajczyków 10:29 skierowane jest do Żydów, którzy słyszeli i zrozumieli ewangelię, a nawet wyznali wiarę, ale byli bliscy odwrócenia się od Chrystusa. Byli kuszeni, aby opuścić Chrystusa i powrócić do Starego Przymierza. Byłoby to znieważeniem Ducha łaski i traktowaniem krwi przymierza jako pospolitej (werset 29). Tacy potencjalni apostaci są ostrzegani, że jeśli odrzucą ofiarę Chrystusa, „nie pozostaje już żadna ofiara za grzechy” (werset 26).
Wyrażenie „krew przymierza” pochodzi z tekstu Starego Testamentu, a mianowicie z Księgi Wyjścia 24:7–8: „Wziął więc Księgę Przymierza i przeczytał ją ludowi. Lud odpowiedział: «Zrobimy wszystko, co Pan powiedział, będziemy posłuszni». Mojżesz wziął krew, pokropił nią lud i rzekł: «To jest krew przymierza, które Pan zawarł z wami zgodnie z tymi wszystkimi słowami»”.
W Starym Testamencie krew przymierza pochodziła od zwierząt, symbolizując element ofiarny Starego Przymierza. Służyła ona jako zapowiedź Nowego Przymierza, jak wyjaśniono w Liście do Hebrajczyków 9:18–22:
Dlatego nawet pierwsze przymierze nie zostało zawarte bez krwi. Gdy Mojżesz ogłosił wszystkie przykazania prawa całemu ludowi, wziął krew cieląt, wraz z wodą, szkarłatną wełną i gałązkami hizopu, i pokropił zwój oraz cały lud. Powiedział: „To jest krew przymierza, które Bóg nakazał wam zachować”. W ten sam sposób pokropił krwią zarówno przybytek, jak i wszystko, co służyło do ceremonii. W rzeczywistości prawo wymaga, aby prawie wszystko było oczyszczone krwią, a bez przelania krwi nie ma przebaczenia.
Z pewnością krew Chrystusa, która ratyfikowała Nowe Przymierze, przewyższa krew zwierząt Starego Przymierza. Krew zwierzęca nie może zmyć grzechu (Hbr 10:1-4), ale ma wartość jedynie dla rytualnej czystości. Grzechy zarówno świętych Starego Testamentu, jak i wierzących Nowego Testamentu są odkupione przez krew Chrystusa. Dla prześladowanych żydowskich chrześcijan, kuszonych powrotem do systemu Starego Testamentu, List do Hebrajczyków służy jako apologetyka Nowego Przymierza, przypieczętowanego drogocenną krwią Chrystusa.
Jak można traktować tę krew przymierza jako „nieświętą”? Odrzucenie ewangelii oznacza lekceważenie Chrystusa i Jego ofiary. Szczególne ostrzeżenie z Listu do Hebrajczyków 10:29 skierowane jest do Żydów, którzy słyszeli i zrozumieli ewangelię, a nawet wyznali wiarę, ale byli bliscy odwrócenia się od Chrystusa. Byli kuszeni, aby opuścić Chrystusa i powrócić do Starego Przymierza. Byłoby to znieważeniem Ducha łaski i traktowaniem krwi przymierza jako pospolitej (werset 29). Tacy potencjalni apostaci są ostrzegani, że jeśli odrzucą ofiarę Chrystusa, „nie pozostaje już żadna ofiara za grzechy” (werset 26).