Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Pismo Święte jest pożyteczne do napominania (2 Tymoteusza 3:16)?
Odpowiedź
Drugi List do Tymoteusza 3:16 stwierdza: „Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do wykrywania błędów, do poprawiania i do wychowywania w sprawiedliwości” (ESV). Poprzedni werset opisuje Pismo Święte jako „święte pisma”, które przekazują mądrość potrzebną do zbawienia (2 Tymoteusza 3:15, ESV). Jedną z wielu funkcji Pisma Świętego jest rola upominania nas, gdy jest to konieczne. Biblia jest pożyteczna – to znaczy użyteczna i korzystna – do napominania.
Greckie słowo tłumaczone jako „upomnienie” lub „nagana” to elegmos, pochodzące od czasownika elegcho, które można przetłumaczyć jako „oskarżać”, „demaskować” lub „ujawniać”. Zatem upominać oznacza korygować kogoś poprzez wyjaśnienie jego błędów, z zamiarem skłonienia go do zmiany. Tego rodzaju upomnienie może „uświadomić nam, co jest nie tak w naszym życiu” (2 Tymoteusza 3:16, NLT).
Obiecując przyjście Ducha Świętego, Jezus mówi, że Duch ten będzie przekonywał (elenxei) świat o grzechu (J 16:8). Słowo „przekonywać” jest blisko związane ze słowem „gromić”. Innymi słowy, Duch będzie gromił świat i ujawniał nieposłuszeństwo i bunt w grzesznych sercach. Celem tego jest skłonienie do pokuty.
Pismo Święte jest pożyteczne do upominania, ponieważ zawiera jasne standardy dotyczące dobra i zła. Grzeszna ludzkość próbuje ustanowić własne standardy, ale w sposób niezgodny z charakterem i wolą Boga. Kain uważał, że zabicie Abla było słuszne (Rdz 4:1–8), a Lamech poszedł w jego ślady, sam popełniając morderstwo (Rdz 4:19–24). W czasach Noego ziemia była pełna przemocy (Rdz 6,11-13). W czasach sędziów „każdy postępował tak, jak mu się podobało” (Sdz 21,25). Potrzebujemy Pisma Świętego, aby objawiło nam, co jest naprawdę dobre, a co złe.
Pismo Święte jest pożyteczne do napominania, ponieważ zmusza nas do spojrzenia na siebie takimi, jakimi naprawdę jesteśmy. Biblia jest lustrem, w którym widoczne są nasze własne wady, niedoskonałości i porażki (List Jakuba 1:23–24). „Ocenia myśli i postawy serca” (List do Hebrajczyków 4:12). Na jej kartach czytamy o grzechu Dawida, tchórzostwie Piotra i chciwości Gechaziego i instynktownie wiemy, że ich historie są naszymi historiami.
Pismo Święte jest pożyteczne do napominania, ponieważ ukazuje życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Moralny charakter Jezusa i Jego nienaganna uczciwość stanowią wyraźny kontrast w stosunku do naszej grzesznej natury. Kiedy rozważamy słowa i czyny Jezusa, nie możemy powstrzymać się od wołania wraz z Piotrem: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem grzesznikiem” (Łk 5:8, ESV). To właśnie poprzez upominanie grzeszników za ich grzechy Pismo Święte prowadzi ich do pokuty i wiary w Jezusa Chrystusa.
Pismo Święte jest również pożyteczne w upominaniu, ponieważ zawiera historie i kary, które podkreślają powagę grzechu. We współczesnej kulturze grzech jest często bagatelizowany, ale Pismo Święte stanowi sygnał alarmowy. Cudzołóstwo, chciwość, kłamstwa i inne „akceptowalne” dzisiaj grzechy są przedstawione w Piśmie Świętym jako ciężkie czyny przeciwko świętemu Bogu. Paweł pisze, że przykłady Bożego sądu w Starym Testamencie służą jako środek odstraszający, abyśmy „nie pożądali złych rzeczy, tak jak oni” (1 Koryntian 10:6, NLT). Grzech to coś więcej niż tylko ludzka słabość, a Pismo Święte ujawnia jego buntowniczą naturę i destrukcyjny wpływ. Dobrze jest ujawniać grzech takim, jakim jest.
Rola Pisma Świętego jako napominającego jest równie ważna, jak jego rola w dodawaniu otuchy i nauczaniu. Aby być ugruntowanymi chrześcijanami, musimy być otwarci na biblijne napominanie naszych złych czynów. Musimy pozwolić Pismu Świętemu określić standardy, według których mamy żyć.
Greckie słowo tłumaczone jako „upomnienie” lub „nagana” to elegmos, pochodzące od czasownika elegcho, które można przetłumaczyć jako „oskarżać”, „demaskować” lub „ujawniać”. Zatem upominać oznacza korygować kogoś poprzez wyjaśnienie jego błędów, z zamiarem skłonienia go do zmiany. Tego rodzaju upomnienie może „uświadomić nam, co jest nie tak w naszym życiu” (2 Tymoteusza 3:16, NLT).
Obiecując przyjście Ducha Świętego, Jezus mówi, że Duch ten będzie przekonywał (elenxei) świat o grzechu (J 16:8). Słowo „przekonywać” jest blisko związane ze słowem „gromić”. Innymi słowy, Duch będzie gromił świat i ujawniał nieposłuszeństwo i bunt w grzesznych sercach. Celem tego jest skłonienie do pokuty.
Pismo Święte jest pożyteczne do upominania, ponieważ zawiera jasne standardy dotyczące dobra i zła. Grzeszna ludzkość próbuje ustanowić własne standardy, ale w sposób niezgodny z charakterem i wolą Boga. Kain uważał, że zabicie Abla było słuszne (Rdz 4:1–8), a Lamech poszedł w jego ślady, sam popełniając morderstwo (Rdz 4:19–24). W czasach Noego ziemia była pełna przemocy (Rdz 6,11-13). W czasach sędziów „każdy postępował tak, jak mu się podobało” (Sdz 21,25). Potrzebujemy Pisma Świętego, aby objawiło nam, co jest naprawdę dobre, a co złe.
Pismo Święte jest pożyteczne do napominania, ponieważ zmusza nas do spojrzenia na siebie takimi, jakimi naprawdę jesteśmy. Biblia jest lustrem, w którym widoczne są nasze własne wady, niedoskonałości i porażki (List Jakuba 1:23–24). „Ocenia myśli i postawy serca” (List do Hebrajczyków 4:12). Na jej kartach czytamy o grzechu Dawida, tchórzostwie Piotra i chciwości Gechaziego i instynktownie wiemy, że ich historie są naszymi historiami.
Pismo Święte jest pożyteczne do napominania, ponieważ ukazuje życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Moralny charakter Jezusa i Jego nienaganna uczciwość stanowią wyraźny kontrast w stosunku do naszej grzesznej natury. Kiedy rozważamy słowa i czyny Jezusa, nie możemy powstrzymać się od wołania wraz z Piotrem: „Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem grzesznikiem” (Łk 5:8, ESV). To właśnie poprzez upominanie grzeszników za ich grzechy Pismo Święte prowadzi ich do pokuty i wiary w Jezusa Chrystusa.
Pismo Święte jest również pożyteczne w upominaniu, ponieważ zawiera historie i kary, które podkreślają powagę grzechu. We współczesnej kulturze grzech jest często bagatelizowany, ale Pismo Święte stanowi sygnał alarmowy. Cudzołóstwo, chciwość, kłamstwa i inne „akceptowalne” dzisiaj grzechy są przedstawione w Piśmie Świętym jako ciężkie czyny przeciwko świętemu Bogu. Paweł pisze, że przykłady Bożego sądu w Starym Testamencie służą jako środek odstraszający, abyśmy „nie pożądali złych rzeczy, tak jak oni” (1 Koryntian 10:6, NLT). Grzech to coś więcej niż tylko ludzka słabość, a Pismo Święte ujawnia jego buntowniczą naturę i destrukcyjny wpływ. Dobrze jest ujawniać grzech takim, jakim jest.
Rola Pisma Świętego jako napominającego jest równie ważna, jak jego rola w dodawaniu otuchy i nauczaniu. Aby być ugruntowanymi chrześcijanami, musimy być otwarci na biblijne napominanie naszych złych czynów. Musimy pozwolić Pismu Świętemu określić standardy, według których mamy żyć.