Pytanie
Co psalmista miał na myśli w Psalmie 27:4, mówiąc: „O jedną rzecz prosiłem Pana”?
Odpowiedź
Wyjątkowe pragnienie króla Dawida, aby być blisko Pana, sprawiało, że ciągle szukał obecności Boga i Jego łaski. W Księdze Psalmów Dawid z pasją stwierdził: „O jedną rzecz prosiłem Pana, o to będę się starał: abym mógł mieszkać w domu Pańskim przez wszystkie dni mego życia, aby kontemplować piękno Pana i szukać Go w Jego świątyni” (Psalm 27:4, ESV).
„Jedna rzecz”, o którą Dawid prosił Pana, odnosi się do najważniejszej ambicji jego życia – tego, co było dla niego najważniejsze. „Jedną rzeczą” Dawida było poznanie Boga poprzez bliską, trwającą całe życie relację z Nim. W Psalmie 23:6 Dawid potwierdził: „Będę mieszkał w domu Pana na zawsze” (ESV). „Dom Pana” odnosi się do przybytku, miejsca zamieszkania Pana (Księga Kapłańska 26:11). Dawid modlił się, aby przez wszystkie dni swojego życia przebywać w obecności Boga.
Dawid pragnął być w bliskiej społeczności z Panem każdego dnia. „Panie, kocham dom, w którym mieszkasz, miejsce, w którym mieszka Twoja chwała” – modlił się Dawid w Psalmie 26:8. „Jakże miłe jest miejsce Twojego mieszkania, Panie Wszechmogący! Moja dusza tęskni, a nawet mdleje za dziedzińcami Pana; moje serce i moje ciało wołają do Boga żywego” – oświadczył w Psalmie 84:1-2. Nie są to przemijające myśli ani słabe intencje. Są to całkowicie oddane, pełne pasji pragnienia człowieka według serca Bożego (Dz 13:22; 1 Sm 13:14). Bardziej niż czegokolwiek innego w życiu Dawid pragnął samego Boga.
Wierzący odkrywają, że ich prawdziwym domem jest obecność Boga (Psalm 42:1–4; 84:1–4). „Błogosławieni, których wybierasz i przybliżasz, aby mieszkali w Twoich przedsionkach! Jesteśmy nasyceni dobrami Twojego domu” – oświadczył Dawid (Psalm 65:4). Wierzący doświadczają „pełni radości” w obecności Pana (Psalm 16:11; zob. także Psalm 21:6).
Każdego ranka, dzień po dniu, Dawid pragnął doświadczać dobroci obecności Boga. „Kontemplowanie piękna Pana” odnosi się do pragnienia Dawida, aby wielbić i adorować Boga po prostu za to, kim jest, a nie za to, co może od Niego uzyskać – szukał oblicza Boga, a nie Jego ręki. Takie spotkanie obejmuje prawdziwą naturę i istotę uwielbienia.
Prawdziwa intymność jest niezbędna, aby uważnie patrzeć na kogoś i kontemplować jego piękno. Poszukiwanie oblicza Boga jest równoznaczne z rozwijaniem intymnej relacji z Nim: „Boże, Ty jesteś moim Bogiem, gorliwie Cię szukam. Moja dusza pragnie Ciebie, całe moje ciało tęskni za Tobą w tej spragnionej i zmęczonej ziemi, gdzie nie ma wody. Widziałem Cię w Twoim sanktuarium i patrzyłem na Twoją moc i chwałę. Twoja niezawodna miłość jest lepsza niż samo życie; jakże Cię wielbię!” (Psalm 63:1–3, NLT). „Jedyną rzeczą”, o którą prosił i nieustannie zabiegał Dawid, było intensywne patrzenie na Boga i wielbienie piękna Jego świętości (1 Kronik 16:29; 2 Kronik 20:21; Psalm 29:2; 96:9).
W Psalmie 27:4 słowo „piękno” w języku oryginalnym oznacza „łaska, przychylność, dobroć”. Ten sam termin jest użyty w Psalmie 90:17: „Niech łaska Pana, naszego Boga, spoczywa na nas”. Ci, którzy szczerze pragną nieprzerwanej komunii z Bogiem, będą pilnie poświęcać się „jednej rzeczy”, jaką jest poszukiwanie obecności i łaski Pana.
Kiedy Maria z Betanii siedziała u stóp Chrystusa, słuchając Jego nauk i spędzając czas w Jego obecności, Jezus powiedział Marcie, że Maria „wybrała najlepszą część”, „jedną rzecz”, która była „niezbędna” (Łk 10:38–42, ESV). Największym pragnieniem Marii było poznanie Pana poprzez bliską społeczność z Nim. Apostoł Paweł również dążył do „jednej rzeczy” w życiu: „Chcę poznać Chrystusa – tak, poznać moc Jego zmartwychwstania i uczestniczyć w Jego cierpieniach. (...) Nie znaczy to, że już to wszystko osiągnąłem, (...) ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę do celu, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg mnie powołał w Chrystusie Jezusie” (Flp 3:10-14).
Czym jest największe pragnienie twojego serca? Czy jest to codzienne poszukiwanie obecności Boga i poznawanie Pana bardziej intymnie w całym Jego pięknie i cudowności? Czy możesz powiedzieć, tak jak król Dawid: „O tę jedną rzecz prosiłem Pana”?
„Jedna rzecz”, o którą Dawid prosił Pana, odnosi się do najważniejszej ambicji jego życia – tego, co było dla niego najważniejsze. „Jedną rzeczą” Dawida było poznanie Boga poprzez bliską, trwającą całe życie relację z Nim. W Psalmie 23:6 Dawid potwierdził: „Będę mieszkał w domu Pana na zawsze” (ESV). „Dom Pana” odnosi się do przybytku, miejsca zamieszkania Pana (Księga Kapłańska 26:11). Dawid modlił się, aby przez wszystkie dni swojego życia przebywać w obecności Boga.
Dawid pragnął być w bliskiej społeczności z Panem każdego dnia. „Panie, kocham dom, w którym mieszkasz, miejsce, w którym mieszka Twoja chwała” – modlił się Dawid w Psalmie 26:8. „Jakże miłe jest miejsce Twojego mieszkania, Panie Wszechmogący! Moja dusza tęskni, a nawet mdleje za dziedzińcami Pana; moje serce i moje ciało wołają do Boga żywego” – oświadczył w Psalmie 84:1-2. Nie są to przemijające myśli ani słabe intencje. Są to całkowicie oddane, pełne pasji pragnienia człowieka według serca Bożego (Dz 13:22; 1 Sm 13:14). Bardziej niż czegokolwiek innego w życiu Dawid pragnął samego Boga.
Wierzący odkrywają, że ich prawdziwym domem jest obecność Boga (Psalm 42:1–4; 84:1–4). „Błogosławieni, których wybierasz i przybliżasz, aby mieszkali w Twoich przedsionkach! Jesteśmy nasyceni dobrami Twojego domu” – oświadczył Dawid (Psalm 65:4). Wierzący doświadczają „pełni radości” w obecności Pana (Psalm 16:11; zob. także Psalm 21:6).
Każdego ranka, dzień po dniu, Dawid pragnął doświadczać dobroci obecności Boga. „Kontemplowanie piękna Pana” odnosi się do pragnienia Dawida, aby wielbić i adorować Boga po prostu za to, kim jest, a nie za to, co może od Niego uzyskać – szukał oblicza Boga, a nie Jego ręki. Takie spotkanie obejmuje prawdziwą naturę i istotę uwielbienia.
Prawdziwa intymność jest niezbędna, aby uważnie patrzeć na kogoś i kontemplować jego piękno. Poszukiwanie oblicza Boga jest równoznaczne z rozwijaniem intymnej relacji z Nim: „Boże, Ty jesteś moim Bogiem, gorliwie Cię szukam. Moja dusza pragnie Ciebie, całe moje ciało tęskni za Tobą w tej spragnionej i zmęczonej ziemi, gdzie nie ma wody. Widziałem Cię w Twoim sanktuarium i patrzyłem na Twoją moc i chwałę. Twoja niezawodna miłość jest lepsza niż samo życie; jakże Cię wielbię!” (Psalm 63:1–3, NLT). „Jedyną rzeczą”, o którą prosił i nieustannie zabiegał Dawid, było intensywne patrzenie na Boga i wielbienie piękna Jego świętości (1 Kronik 16:29; 2 Kronik 20:21; Psalm 29:2; 96:9).
W Psalmie 27:4 słowo „piękno” w języku oryginalnym oznacza „łaska, przychylność, dobroć”. Ten sam termin jest użyty w Psalmie 90:17: „Niech łaska Pana, naszego Boga, spoczywa na nas”. Ci, którzy szczerze pragną nieprzerwanej komunii z Bogiem, będą pilnie poświęcać się „jednej rzeczy”, jaką jest poszukiwanie obecności i łaski Pana.
Kiedy Maria z Betanii siedziała u stóp Chrystusa, słuchając Jego nauk i spędzając czas w Jego obecności, Jezus powiedział Marcie, że Maria „wybrała najlepszą część”, „jedną rzecz”, która była „niezbędna” (Łk 10:38–42, ESV). Największym pragnieniem Marii było poznanie Pana poprzez bliską społeczność z Nim. Apostoł Paweł również dążył do „jednej rzeczy” w życiu: „Chcę poznać Chrystusa – tak, poznać moc Jego zmartwychwstania i uczestniczyć w Jego cierpieniach. (...) Nie znaczy to, że już to wszystko osiągnąłem, (...) ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę do celu, aby zdobyć nagrodę, do której Bóg mnie powołał w Chrystusie Jezusie” (Flp 3:10-14).
Czym jest największe pragnienie twojego serca? Czy jest to codzienne poszukiwanie obecności Boga i poznawanie Pana bardziej intymnie w całym Jego pięknie i cudowności? Czy możesz powiedzieć, tak jak król Dawid: „O tę jedną rzecz prosiłem Pana”?