Pytanie
Ile listów apostoł Paweł napisał do Koryntian?
Odpowiedź
Biblia zawiera dwa listy Pawła do kościoła w Koryncie. Jednak prawdopodobnie napisał do nich co najmniej trzy listy (a może nawet cztery). Dwa listy zachowane w Biblii były jedynymi, które zostały natchnione przez Boga, a zatem kanoniczne i warte zachowania.
W liście, który nazwaliśmy 1 Listem do Koryntian, Paweł wspomina, że „napisałem wam w liście, abyście nie utrzymywali stosunków z ludźmi niemoralnymi” (1 List do Koryntian 5:9). Naturalnym założeniem jest, że Paweł musiał napisać list do kościoła, zanim napisał 1 List do Koryntian. Teraz wyjaśnia on stwierdzenie zawarte w poprzednim liście, aby zapobiec nieporozumieniom.
Niektórzy uważają, że 1 List do Koryntian 5:9 odnosi się do tego samego listu, który pisał w tym czasie. Pomysł ten opiera się na 1 Liście do Koryntian 5:2, który nakazuje Koryntianom usunięcie niemoralnego seksualnie człowieka ze wspólnoty kościoła. Zgodnie z tym poglądem Paweł udziela instrukcji w wersecie 2, a następnie odwołuje się do tej samej instrukcji w wersecie 9. Takie odniesienie cykliczne wydaje się jednak nienaturalne. Prosta lektura tekstu prowadzi do jednoznacznej interpretacji, że Paweł odnosi się do zupełnie innego listu.
W księdze, którą nazywamy 2 Listem do Koryntian, może znajdować się jeszcze jedno odniesienie do innego listu. Paweł mówi: „Napisałem tak, jak napisałem... Napisałem do was z wielkim smutkiem i bólem serca, we łzach” (2 Kor 2:3-4a). List, do którego Paweł nawiązuje w tym miejscu, jest często nazywany „listem smutnym” ze względu na trudną tematykę, surowy ton i ból, jaki sprawiło Pawłowi jego napisanie. Apostoł natychmiast wyjaśnia cel napisania tego listu: „Nie po to, aby was zasmucić, ale abyście poznali głębię mojej miłości do was” (werset 4b).
Paweł ponownie odnosi się do „smutnego listu” kilka rozdziałów dalej: „Nawet jeśli sprawiłem wam smutek moim listem, nie żałuję tego. Chociaż żałowałem – widzę, że mój list was zasmucił, ale tylko na krótko – teraz jednak cieszę się, nie dlatego, że sprawiłem wam smutek, ale dlatego, że ten smutek doprowadził was do pokuty” (2 Kor 7:8–9). Czy „smutny list”, o którym Paweł wspomina w 2 Liście do Koryntian 2:4 i 7:8, to ten sam list, co 1 List do Koryntian? Uczeni są podzieleni co do odpowiedzi. Ci, którzy uważają, że 1 List do Koryntian jest tym „smutnym listem”, wskazują na rozdziały 5 i 6 tej księgi, gdzie Paweł bezpośrednio konfrontuje się z problemem w kościele i gani Koryntian za tolerowanie grzechu w swoim gronie. Cierpienie, jakie Paweł odczuwał, pisząc tę naganę, pokazuje dobroć i czułość jego serca, które było złamane koniecznością dyscyplinowania kościoła. Większość komentatorów uważa, że 1 List do Koryntian jest rzeczywiście „smutnym listem”.
Inni nie uważają, że 1 List do Koryntian jest „listem smutnym”. Postrzegają 1 List do Koryntian jako list z pewnością napominający i poruszający trudne tematy, ale nie uważają, aby powodował on u Pawła „wielkie cierpienie i udrękę serca oraz... wiele łez” (2 List do Koryntian 2:4, ESV). Ponieważ 1 Listu do Koryntian nie można nazwać surowym lub ostrym listem (takie jest rozumowanie), „smutny list” wspomniany w 2 Liście do Koryntian jest prawdopodobnie kolejną korespondencją Pawła z kościołem pomiędzy napisaniem 1 i 2 Listu do Koryntian. Zgodnie z tym poglądem „smutny list” został „zagubiony”, ponieważ nie znalazł się w Biblii.
Jeszcze inny pogląd głosi, że „smutny list” to rozdziały 10–13 2 Listu do Koryntian – rozdziały napisane w zdecydowanie ironicznym i urażonym tonie. Zgodnie z tą teorią rozdziały te pierwotnie stanowiły przynajmniej część listu pośredniego i ostatecznie zostały połączone z 2 Listem do Koryntian jako dodatek, tak aby utworzyć jedną księgę z dwóch.
Najprawdopodobniej Paweł napisał trzy listy do kościoła w Koryncie. Istnienie czwartego, pośredniego listu jest mało prawdopodobne. Gdyby istniały cztery listy, zostałyby napisane w następującej kolejności:
1. List nakazujący chrześcijanom z Koryntu, aby nie utrzymywali kontaktów z osobami wyznającymi wiarę, które prowadziły niemoralne życie seksualne.
2. 1 List do Koryntian.
3. List pośredni, „list smutny”, którego napisanie sprawiało Pawłowi ból ze względu na surowy ton, jaki musiał przyjąć.
4. 2 List do Koryntian.
Ponownie, list nr 3, pośredni lub „smutny”, jest najprawdopodobniej tym samym, co list nr 2 (1 List do Koryntian).
Możliwe, że Paweł napisał wiele listów do Koryntu i innych kościołów, które nigdy nie zostały zachowane. Nie wszystko, co napisali apostołowie, było natchnione przez Boga. Księgi Pawła, które posiadamy, są natchnione i dlatego stanowią część kanonu Pisma Świętego. Biblia, którą posiadamy dzisiaj, jest kompletnym, boskim objawieniem od Boga dla ludzkości.
W liście, który nazwaliśmy 1 Listem do Koryntian, Paweł wspomina, że „napisałem wam w liście, abyście nie utrzymywali stosunków z ludźmi niemoralnymi” (1 List do Koryntian 5:9). Naturalnym założeniem jest, że Paweł musiał napisać list do kościoła, zanim napisał 1 List do Koryntian. Teraz wyjaśnia on stwierdzenie zawarte w poprzednim liście, aby zapobiec nieporozumieniom.
Niektórzy uważają, że 1 List do Koryntian 5:9 odnosi się do tego samego listu, który pisał w tym czasie. Pomysł ten opiera się na 1 Liście do Koryntian 5:2, który nakazuje Koryntianom usunięcie niemoralnego seksualnie człowieka ze wspólnoty kościoła. Zgodnie z tym poglądem Paweł udziela instrukcji w wersecie 2, a następnie odwołuje się do tej samej instrukcji w wersecie 9. Takie odniesienie cykliczne wydaje się jednak nienaturalne. Prosta lektura tekstu prowadzi do jednoznacznej interpretacji, że Paweł odnosi się do zupełnie innego listu.
W księdze, którą nazywamy 2 Listem do Koryntian, może znajdować się jeszcze jedno odniesienie do innego listu. Paweł mówi: „Napisałem tak, jak napisałem... Napisałem do was z wielkim smutkiem i bólem serca, we łzach” (2 Kor 2:3-4a). List, do którego Paweł nawiązuje w tym miejscu, jest często nazywany „listem smutnym” ze względu na trudną tematykę, surowy ton i ból, jaki sprawiło Pawłowi jego napisanie. Apostoł natychmiast wyjaśnia cel napisania tego listu: „Nie po to, aby was zasmucić, ale abyście poznali głębię mojej miłości do was” (werset 4b).
Paweł ponownie odnosi się do „smutnego listu” kilka rozdziałów dalej: „Nawet jeśli sprawiłem wam smutek moim listem, nie żałuję tego. Chociaż żałowałem – widzę, że mój list was zasmucił, ale tylko na krótko – teraz jednak cieszę się, nie dlatego, że sprawiłem wam smutek, ale dlatego, że ten smutek doprowadził was do pokuty” (2 Kor 7:8–9). Czy „smutny list”, o którym Paweł wspomina w 2 Liście do Koryntian 2:4 i 7:8, to ten sam list, co 1 List do Koryntian? Uczeni są podzieleni co do odpowiedzi. Ci, którzy uważają, że 1 List do Koryntian jest tym „smutnym listem”, wskazują na rozdziały 5 i 6 tej księgi, gdzie Paweł bezpośrednio konfrontuje się z problemem w kościele i gani Koryntian za tolerowanie grzechu w swoim gronie. Cierpienie, jakie Paweł odczuwał, pisząc tę naganę, pokazuje dobroć i czułość jego serca, które było złamane koniecznością dyscyplinowania kościoła. Większość komentatorów uważa, że 1 List do Koryntian jest rzeczywiście „smutnym listem”.
Inni nie uważają, że 1 List do Koryntian jest „listem smutnym”. Postrzegają 1 List do Koryntian jako list z pewnością napominający i poruszający trudne tematy, ale nie uważają, aby powodował on u Pawła „wielkie cierpienie i udrękę serca oraz... wiele łez” (2 List do Koryntian 2:4, ESV). Ponieważ 1 Listu do Koryntian nie można nazwać surowym lub ostrym listem (takie jest rozumowanie), „smutny list” wspomniany w 2 Liście do Koryntian jest prawdopodobnie kolejną korespondencją Pawła z kościołem pomiędzy napisaniem 1 i 2 Listu do Koryntian. Zgodnie z tym poglądem „smutny list” został „zagubiony”, ponieważ nie znalazł się w Biblii.
Jeszcze inny pogląd głosi, że „smutny list” to rozdziały 10–13 2 Listu do Koryntian – rozdziały napisane w zdecydowanie ironicznym i urażonym tonie. Zgodnie z tą teorią rozdziały te pierwotnie stanowiły przynajmniej część listu pośredniego i ostatecznie zostały połączone z 2 Listem do Koryntian jako dodatek, tak aby utworzyć jedną księgę z dwóch.
Najprawdopodobniej Paweł napisał trzy listy do kościoła w Koryncie. Istnienie czwartego, pośredniego listu jest mało prawdopodobne. Gdyby istniały cztery listy, zostałyby napisane w następującej kolejności:
1. List nakazujący chrześcijanom z Koryntu, aby nie utrzymywali kontaktów z osobami wyznającymi wiarę, które prowadziły niemoralne życie seksualne.
2. 1 List do Koryntian.
3. List pośredni, „list smutny”, którego napisanie sprawiało Pawłowi ból ze względu na surowy ton, jaki musiał przyjąć.
4. 2 List do Koryntian.
Ponownie, list nr 3, pośredni lub „smutny”, jest najprawdopodobniej tym samym, co list nr 2 (1 List do Koryntian).
Możliwe, że Paweł napisał wiele listów do Koryntu i innych kościołów, które nigdy nie zostały zachowane. Nie wszystko, co napisali apostołowie, było natchnione przez Boga. Księgi Pawła, które posiadamy, są natchnione i dlatego stanowią część kanonu Pisma Świętego. Biblia, którą posiadamy dzisiaj, jest kompletnym, boskim objawieniem od Boga dla ludzkości.