Pytanie
Co oznacza wyrażenie „głębiny ziemi” w Psalmie 139:15?
Odpowiedź
W Psalmie 139 Dawid chwali Boga za Jego całkowitą wiedzę o nim jako osobie i troskę o niego. Dawid jest pełen podziwu dla swojego wszechwiedzącego, wszechobecnego i wszechmocnego Stwórcy, który zna go dogłębnie i wszechstronnie. W wersetach 13–15 Dawid uznaje, że Bóg zawsze działał w jego życiu, nawet w momencie jego poczęcia:
Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze,
utkałeś mnie w łonie mojej matki.
Chwalę Cię, bo jestem cudownie stworzony,
Twoje dzieła są cudowne,
wiem to dobrze.
Moje ciało nie było ukryte przed Tobą,
gdy zostałem stworzony w tajemniczym miejscu,
gdy zostałem utkany w głębinach ziemi.
W tym fragmencie Dawid łączy kilka koncepcji. Po pierwsze, uznaje, że Bóg starannie, misternie i cudownie tworzy każdego z nas w łonie naszej matki (Psalm 139:13–14). Po drugie, spoglądając wstecz na opis stworzenia, Dawid uznaje, że ludzie zostali stworzeni z prochu lub gliny ziemi (werset 15; por. Księga Rodzaju 2:7). Dlatego każdy z nas, podobnie jak Adam, jest jedynym w swoim rodzaju, ręcznie wykonanym dziełem Boga (Efezjan 2:10). Po trzecie, chociaż jesteśmy stworzeni w tajemniczym, niewidocznym miejscu łona, nigdy nie jesteśmy ukryci przed wzrokiem Boga (werset 15).
Wielu biblistów sugeruje, że głębiny ziemi są eufemizmem określającym ciemne i ukryte miejsce łona. W tłumaczeniu New Living Translation czytamy: „Obserwowałeś mnie, gdy byłem kształtowany w całkowitej izolacji, gdy byłem tkany w ciemności łona” (Psalm 139:15).
Bóg jest wszechwidzący i wszechwiedzący. Głębiny ziemi i zacisze łona są dwoma miejscami ukrytymi przed ludzkimi oczami. Nie są one jednak ukryte przed wzrokiem Boga (Daniel 2:22; Job 34:21; Psalm 33:13–15; Jeremiasz 23:24). Bóg widzi każde nasze działanie i zna każdą naszą myśl (Psalm 44:20–21; Jeremiasz 17:10; Ezechiel 11:5; Hebrajczyków 4:12–13). Bez względu na to, gdzie byliśmy i dokąd zmierzamy, zawsze pozostajemy pod czujnym okiem Boga, który nas stworzył (Psalm 100:3).
Bóg jest obecny i działa w każdym miejscu. Od momentu poczęcia Dawida Bóg działał w jego życiu, tak jak zawsze działa w naszym. Jeszcze zanim ukształtował nas w łonie matki, znał nas i miał plan dla naszego życia (Jeremiasz 1:5; Efezjan 1:5; Rzymian 8:29–30). Nie ma miejsca, do którego moglibyśmy się udać, które byłoby poza zasięgiem miłości naszego Ojca. Nawet jeśli Pan pozwala nam „cierpieć wiele trudności”, możemy powiedzieć, podobnie jak psalmista: „Ty przywrócisz mi życie i podniesiesz mnie z głębin ziemi” (Psalm 71:20, NLT). Najgłębsza otchłań, najdalsza odległość, najciemniejsza przepaść, a nawet sama śmierć nie mogą oddzielić nas od kochającej, troskliwej obecności Boga (Rzymian 8:31–39).
Wyrażenie „głębiny ziemi” jest również używane w Piśmie Świętym, aby wyrazić wszechmocną naturę naszego Boga: „Albowiem Pan jest wielkim Bogiem, wielkim Królem ponad wszystkich bogów. On trzyma w swoich rękach głębiny ziemi i najpotężniejsze góry. Morze należy do Niego, bo On je stworzył. Jego ręce ukształtowały również suchy ląd” (Psalm 95:3-5, NLT). Bóg jest wszechmocnym i suwerennym Stwórcą, godnym naszej chwały. Wszystko należy do Niego i jest przez Niego kontrolowane.
Wysokość gór i głębokość ziemi nie stanowią żadnej przeszkody dla naszego cudownego Boga. Nie stworzył On po prostu ludzkości i nie wycofał się z działania, pozostawiając nas samym sobie. Zna nas dogłębnie, nawet liczbę włosów na naszych głowach (Mt 10:30). Od początku do końca jest On głęboko zaangażowany w nasze życie.
Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze,
utkałeś mnie w łonie mojej matki.
Chwalę Cię, bo jestem cudownie stworzony,
Twoje dzieła są cudowne,
wiem to dobrze.
Moje ciało nie było ukryte przed Tobą,
gdy zostałem stworzony w tajemniczym miejscu,
gdy zostałem utkany w głębinach ziemi.
W tym fragmencie Dawid łączy kilka koncepcji. Po pierwsze, uznaje, że Bóg starannie, misternie i cudownie tworzy każdego z nas w łonie naszej matki (Psalm 139:13–14). Po drugie, spoglądając wstecz na opis stworzenia, Dawid uznaje, że ludzie zostali stworzeni z prochu lub gliny ziemi (werset 15; por. Księga Rodzaju 2:7). Dlatego każdy z nas, podobnie jak Adam, jest jedynym w swoim rodzaju, ręcznie wykonanym dziełem Boga (Efezjan 2:10). Po trzecie, chociaż jesteśmy stworzeni w tajemniczym, niewidocznym miejscu łona, nigdy nie jesteśmy ukryci przed wzrokiem Boga (werset 15).
Wielu biblistów sugeruje, że głębiny ziemi są eufemizmem określającym ciemne i ukryte miejsce łona. W tłumaczeniu New Living Translation czytamy: „Obserwowałeś mnie, gdy byłem kształtowany w całkowitej izolacji, gdy byłem tkany w ciemności łona” (Psalm 139:15).
Bóg jest wszechwidzący i wszechwiedzący. Głębiny ziemi i zacisze łona są dwoma miejscami ukrytymi przed ludzkimi oczami. Nie są one jednak ukryte przed wzrokiem Boga (Daniel 2:22; Job 34:21; Psalm 33:13–15; Jeremiasz 23:24). Bóg widzi każde nasze działanie i zna każdą naszą myśl (Psalm 44:20–21; Jeremiasz 17:10; Ezechiel 11:5; Hebrajczyków 4:12–13). Bez względu na to, gdzie byliśmy i dokąd zmierzamy, zawsze pozostajemy pod czujnym okiem Boga, który nas stworzył (Psalm 100:3).
Bóg jest obecny i działa w każdym miejscu. Od momentu poczęcia Dawida Bóg działał w jego życiu, tak jak zawsze działa w naszym. Jeszcze zanim ukształtował nas w łonie matki, znał nas i miał plan dla naszego życia (Jeremiasz 1:5; Efezjan 1:5; Rzymian 8:29–30). Nie ma miejsca, do którego moglibyśmy się udać, które byłoby poza zasięgiem miłości naszego Ojca. Nawet jeśli Pan pozwala nam „cierpieć wiele trudności”, możemy powiedzieć, podobnie jak psalmista: „Ty przywrócisz mi życie i podniesiesz mnie z głębin ziemi” (Psalm 71:20, NLT). Najgłębsza otchłań, najdalsza odległość, najciemniejsza przepaść, a nawet sama śmierć nie mogą oddzielić nas od kochającej, troskliwej obecności Boga (Rzymian 8:31–39).
Wyrażenie „głębiny ziemi” jest również używane w Piśmie Świętym, aby wyrazić wszechmocną naturę naszego Boga: „Albowiem Pan jest wielkim Bogiem, wielkim Królem ponad wszystkich bogów. On trzyma w swoich rękach głębiny ziemi i najpotężniejsze góry. Morze należy do Niego, bo On je stworzył. Jego ręce ukształtowały również suchy ląd” (Psalm 95:3-5, NLT). Bóg jest wszechmocnym i suwerennym Stwórcą, godnym naszej chwały. Wszystko należy do Niego i jest przez Niego kontrolowane.
Wysokość gór i głębokość ziemi nie stanowią żadnej przeszkody dla naszego cudownego Boga. Nie stworzył On po prostu ludzkości i nie wycofał się z działania, pozostawiając nas samym sobie. Zna nas dogłębnie, nawet liczbę włosów na naszych głowach (Mt 10:30). Od początku do końca jest On głęboko zaangażowany w nasze życie.