Pytanie
Czy Maria wyraziła zgodę na to, aby zostać matką Jezusa?
Odpowiedź
Chociaż Pismo Święte nie wskazuje, że Maria kiedykolwiek wypowiedziała słowa „zgadzam się”, możemy założyć, że zgodziła się na Boży plan, aby została matką Jezusa, biorąc pod uwagę jej reakcję na tę wiadomość.
Po powitaniu Maii anioł wyjaśnił jej dokładnie, co się wydarzy: „Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego osłoni cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym” (Łk 1,35).
Następnie widzimy reakcję Marii i jej potwierdzenie, że akceptuje te rzeczy: „Oto ja służebnica Pańska – odpowiedziała Maria. Niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38). Są to słowa pokory i akceptacji.
Wszystko w Piśmie Świętym wskazuje na to, że Maria przyjęła Boży plan i ceniła sobie powierzone jej przez Boga zadanie. Oprócz jej reakcji na wiadomość anioła, mamy również pieśń lub wiersz Maii, w którym chwali Boga za to, kim jest i co uczyni poprzez Jezusa Chrystusa:
„Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawicielu,
bo spojrzał
na uniżenie swojej służebnicy.
Oto odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną,
bo Wielki uczynił mi wielkie rzeczy –
święte jest Jego imię.
Jego miłosierdzie rozciąga się na tych, którzy się Go boją,
z pokolenia na pokolenie.
Wykonał swoje wielkie dzieła swoim ramieniem;
rozproszył tych, którzy są dumni w swoich myślach.
Zrzucił władców z tronów,
a wywyższył pokornych.
Nasycił dobrami głodnych,
a bogatych odprawił z niczym.
Pomógł swemu słudze Izraelowi,
pamiętając o miłosierdziu
wobec Abrahama i jego potomstwa na wieki,
tak jak obiecał naszym przodkom” (Łk 1, 46–55).
Uwielbienie jakie wyraziła Maria i jej gotowość do przyjęcia Bożego planu można porównać z niewiarą Zachariasza i jego wątpliwościami co do wiadomości przekazanej mu przez anioła. Zachariasz usłyszał wiadomość, że jego żona Elżbieta urodzi syna, który będzie poprzedzał Mesjasza. Po usłyszeniu ogłoszenia anioła Zachariasz zapytał: „Skąd mam mieć pewność?” (Łk 1, 18). Nie uwierzył od razu i za swoje wątpienie został niemy aż do narodzin swojego syna, Jana.
Pismo Święte pokazuje nam, że kiedy Bóg prosi kogoś o coś konkretnego, będzie wytrwały w swoim przesłaniu do tej osoby. Czasami ludzie od razu odpowiadają na Jego wezwanie, jak Maria, Izajasz (Izajasz 6:8), Samuel (1 Samuela 3:10) i Zacheusz (Łukasz 19:5–6). A czasami nie, jak Mojżesz (Księga Wyjścia 3:11), Jonasz (Księga Jonasza 1:1–3) i król Saul (1 Księga Samuela 10:20–22).
Ważne jest to, że ponieważ Bóg jest wszechmocny i wszechwiedzący, Jego zamierzenia nigdy nie mogą zostać udaremnione. Psalm 33:11 mówi nam: „Ale plany Pana trwają na wieki, zamierzenia Jego serca przez wszystkie pokolenia”.
Król Saul został wybrany na pierwszego króla Izraela i był nawet napełniony Duchem Świętym. Jednak ostatecznie nie posłuchał bezpośredniego rozkazu Boga, a Bóg znalazł kogoś innego, kto pozostałby Mu wierny.
Mojżesz próbował wymyślić wszelkie możliwe wymówki, aby uniknąć pomocy w wyzwoleniu Izraelitów z Egiptu. Bóg nie pozwolił Mojżeszowi się wykręcić. Zamiast tego dał mu laskę, cuda i jego brata Aarona. Kogo Bóg powołuje, tego wyposaża.
Maria w pełni przyjęła swoje powołanie jako matka Jezusa. Jej pieśń uwielbienia i jej życie będą wspominane z radością przez całą wieczność. Pieśń Maii nie dotyczy tego, jak była wykwalifikowana ani jak zgodziła się na plany Boga; tematem jej pieśni było miłosierdzie, dobroć i moc Boga. Dzięki Jego atrybutom Maria była pewna, że Jego długo oczekiwane obietnice zostaną spełnione.
Po powitaniu Maii anioł wyjaśnił jej dokładnie, co się wydarzy: „Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego osłoni cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym” (Łk 1,35).
Następnie widzimy reakcję Marii i jej potwierdzenie, że akceptuje te rzeczy: „Oto ja służebnica Pańska – odpowiedziała Maria. Niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1,38). Są to słowa pokory i akceptacji.
Wszystko w Piśmie Świętym wskazuje na to, że Maria przyjęła Boży plan i ceniła sobie powierzone jej przez Boga zadanie. Oprócz jej reakcji na wiadomość anioła, mamy również pieśń lub wiersz Maii, w którym chwali Boga za to, kim jest i co uczyni poprzez Jezusa Chrystusa:
„Wielbi dusza moja Pana,
i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawicielu,
bo spojrzał
na uniżenie swojej służebnicy.
Oto odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną,
bo Wielki uczynił mi wielkie rzeczy –
święte jest Jego imię.
Jego miłosierdzie rozciąga się na tych, którzy się Go boją,
z pokolenia na pokolenie.
Wykonał swoje wielkie dzieła swoim ramieniem;
rozproszył tych, którzy są dumni w swoich myślach.
Zrzucił władców z tronów,
a wywyższył pokornych.
Nasycił dobrami głodnych,
a bogatych odprawił z niczym.
Pomógł swemu słudze Izraelowi,
pamiętając o miłosierdziu
wobec Abrahama i jego potomstwa na wieki,
tak jak obiecał naszym przodkom” (Łk 1, 46–55).
Uwielbienie jakie wyraziła Maria i jej gotowość do przyjęcia Bożego planu można porównać z niewiarą Zachariasza i jego wątpliwościami co do wiadomości przekazanej mu przez anioła. Zachariasz usłyszał wiadomość, że jego żona Elżbieta urodzi syna, który będzie poprzedzał Mesjasza. Po usłyszeniu ogłoszenia anioła Zachariasz zapytał: „Skąd mam mieć pewność?” (Łk 1, 18). Nie uwierzył od razu i za swoje wątpienie został niemy aż do narodzin swojego syna, Jana.
Pismo Święte pokazuje nam, że kiedy Bóg prosi kogoś o coś konkretnego, będzie wytrwały w swoim przesłaniu do tej osoby. Czasami ludzie od razu odpowiadają na Jego wezwanie, jak Maria, Izajasz (Izajasz 6:8), Samuel (1 Samuela 3:10) i Zacheusz (Łukasz 19:5–6). A czasami nie, jak Mojżesz (Księga Wyjścia 3:11), Jonasz (Księga Jonasza 1:1–3) i król Saul (1 Księga Samuela 10:20–22).
Ważne jest to, że ponieważ Bóg jest wszechmocny i wszechwiedzący, Jego zamierzenia nigdy nie mogą zostać udaremnione. Psalm 33:11 mówi nam: „Ale plany Pana trwają na wieki, zamierzenia Jego serca przez wszystkie pokolenia”.
Król Saul został wybrany na pierwszego króla Izraela i był nawet napełniony Duchem Świętym. Jednak ostatecznie nie posłuchał bezpośredniego rozkazu Boga, a Bóg znalazł kogoś innego, kto pozostałby Mu wierny.
Mojżesz próbował wymyślić wszelkie możliwe wymówki, aby uniknąć pomocy w wyzwoleniu Izraelitów z Egiptu. Bóg nie pozwolił Mojżeszowi się wykręcić. Zamiast tego dał mu laskę, cuda i jego brata Aarona. Kogo Bóg powołuje, tego wyposaża.
Maria w pełni przyjęła swoje powołanie jako matka Jezusa. Jej pieśń uwielbienia i jej życie będą wspominane z radością przez całą wieczność. Pieśń Maii nie dotyczy tego, jak była wykwalifikowana ani jak zgodziła się na plany Boga; tematem jej pieśni było miłosierdzie, dobroć i moc Boga. Dzięki Jego atrybutom Maria była pewna, że Jego długo oczekiwane obietnice zostaną spełnione.