Pytanie
Co oznacza stwierdzenie „Jestem z tobą i będę cię strzegł” (Rdz 28:15)?
Odpowiedź
W Księdze Rodzaju 28:15 Bóg zapewnia Jakuba: „Jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek pójdziesz”. Słowa te ujawniają charakter Boga i Jego wierność przymierzu, zarówno w życiu Jakuba, jak i w życiu całego Jego ludu.
Jakub podróżował z Beer-Szeby i Haranu, uciekając przed gniewem Ezawa po tym, jak oszukał swojego ojca, Izaaka. W nocy, podczas biwakowania w Betel, Jakub śnił o schodach łączących niebo z ziemią, po których wznosili się i schodzili aniołowie. Pan stał nad schodami, aby ponownie potwierdzić swoje przymierze z Abrahamem i Izaakiem, a następnie obiecał Jakubowi potomstwo, ziemię i błogosławieństwa (Rdz 28:13–14).
Następnie Bóg zobowiązuje się wobec Jakuba: „Jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek pójdziesz” (Rdz 28,15). W obliczu niepewności Jakuba co do przyszłości Bóg obiecuje mu, że będzie z nim i będzie go chronił. Jakub ma zapewnione bezpieczeństwo teraźniejsze i nadzieję na przyszłość.
Szczególny nacisk jest położony na bezpośrednią obecność Boga przy Jakubie. Jest to obietnica przymierza. Mojżeszowi Bóg mówi: „Będę z tobą” (Rdz 3,12). Jozuemu Bóg oświadcza: „Tak jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą” (Joz 1,5). W Księdze Izajasza 41:10 Bóg obiecuje Izraelowi: „Nie bój się, bo jestem z tobą”.
Obietnica, którą Bóg złożył Jakubowi, pojawiła się w momencie, gdy Jakub był przerażony i niepewny. Obecność Boga poza ziemią obiecaną dowodzi, że nie ogranicza Go fizyczna lokalizacja. Dlatego nie opuści Jakuba, nawet na wygnaniu.
Wyrażenie „czuwać nad” oddaje aktywną, świadomą troskę Boga. W Starym Testamencie jest ono często używane do opisania opiekuńczej troski Boga. Na przykład w Psalmie 121:3–8 Bóg oświadcza:
Nie pozwoli, aby twoja stopa się potknęła –
ten, który czuwa nad tobą, nie zaśnie;
rzeczywiście, ten, który czuwa nad Izraelem,
nie zaśnie ani nie zaśpi.
Pan czuwa nad tobą –
Pan jest twoim cieniem po twojej prawicy;
słońce nie zaszkodzi ci w ciągu dnia,
ani księżyc w nocy.
Pan zachowa cię od wszelkiego zła —
będzie czuwał nad twoim życiem;
Pan będzie czuwał nad twoim wejściem i odchodzeniem
teraz i na wieki.
Bóg nie obserwuje Jakuba biernie; aktywnie go chroni.
Boska ochrona nie oznacza, że Jakub jest zwolniony z prób i cierpień; oznacza to, że życie Jakuba pozostanie w ramach suwerennego planu Boga. Opatrznościowa ręka Boga będzie kierować życiem Jakuba, nawet w trudnych chwilach.
Jakub nie zostawił Boga w Beer-Szebie. Bóg będzie mu towarzyszył, a co więcej, sprowadzi go z powrotem. Jakub powraca do Kanaanu w Księdze Rodzaju 35, zapowiadając biblijny wzorzec wygnania i powrotu.
W ostatniej części Księgi Rodzaju 28:15 czytamy: „Nie opuszczę cię, dopóki nie spełnię wszystkiego, co ci obiecałem”. Wierność Boga nie opiera się na Jakubie, który oszukał swoją rodzinę, ale na własnej obietnicy Boga.
Obecność Boga, Jego ochrona i obietnica są ze sobą powiązane. Bóg nie zawodzi w swoich zamiarach. Jakub ma pewność, że Bóg zawsze będzie przy nim. „Jakub obudził się i pomyślał: «Z pewnością Pan jest w tym miejscu, a ja nie zdawałem sobie z tego sprawy!»” (Księga Rodzaju 28:17, NET). Bóg jest obecny na wygnaniu, troszczy się o swój lud i dotrzymuje swoich obietnic.
Jakub podróżował z Beer-Szeby i Haranu, uciekając przed gniewem Ezawa po tym, jak oszukał swojego ojca, Izaaka. W nocy, podczas biwakowania w Betel, Jakub śnił o schodach łączących niebo z ziemią, po których wznosili się i schodzili aniołowie. Pan stał nad schodami, aby ponownie potwierdzić swoje przymierze z Abrahamem i Izaakiem, a następnie obiecał Jakubowi potomstwo, ziemię i błogosławieństwa (Rdz 28:13–14).
Następnie Bóg zobowiązuje się wobec Jakuba: „Jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek pójdziesz” (Rdz 28,15). W obliczu niepewności Jakuba co do przyszłości Bóg obiecuje mu, że będzie z nim i będzie go chronił. Jakub ma zapewnione bezpieczeństwo teraźniejsze i nadzieję na przyszłość.
Szczególny nacisk jest położony na bezpośrednią obecność Boga przy Jakubie. Jest to obietnica przymierza. Mojżeszowi Bóg mówi: „Będę z tobą” (Rdz 3,12). Jozuemu Bóg oświadcza: „Tak jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą” (Joz 1,5). W Księdze Izajasza 41:10 Bóg obiecuje Izraelowi: „Nie bój się, bo jestem z tobą”.
Obietnica, którą Bóg złożył Jakubowi, pojawiła się w momencie, gdy Jakub był przerażony i niepewny. Obecność Boga poza ziemią obiecaną dowodzi, że nie ogranicza Go fizyczna lokalizacja. Dlatego nie opuści Jakuba, nawet na wygnaniu.
Wyrażenie „czuwać nad” oddaje aktywną, świadomą troskę Boga. W Starym Testamencie jest ono często używane do opisania opiekuńczej troski Boga. Na przykład w Psalmie 121:3–8 Bóg oświadcza:
Nie pozwoli, aby twoja stopa się potknęła –
ten, który czuwa nad tobą, nie zaśnie;
rzeczywiście, ten, który czuwa nad Izraelem,
nie zaśnie ani nie zaśpi.
Pan czuwa nad tobą –
Pan jest twoim cieniem po twojej prawicy;
słońce nie zaszkodzi ci w ciągu dnia,
ani księżyc w nocy.
Pan zachowa cię od wszelkiego zła —
będzie czuwał nad twoim życiem;
Pan będzie czuwał nad twoim wejściem i odchodzeniem
teraz i na wieki.
Bóg nie obserwuje Jakuba biernie; aktywnie go chroni.
Boska ochrona nie oznacza, że Jakub jest zwolniony z prób i cierpień; oznacza to, że życie Jakuba pozostanie w ramach suwerennego planu Boga. Opatrznościowa ręka Boga będzie kierować życiem Jakuba, nawet w trudnych chwilach.
Jakub nie zostawił Boga w Beer-Szebie. Bóg będzie mu towarzyszył, a co więcej, sprowadzi go z powrotem. Jakub powraca do Kanaanu w Księdze Rodzaju 35, zapowiadając biblijny wzorzec wygnania i powrotu.
W ostatniej części Księgi Rodzaju 28:15 czytamy: „Nie opuszczę cię, dopóki nie spełnię wszystkiego, co ci obiecałem”. Wierność Boga nie opiera się na Jakubie, który oszukał swoją rodzinę, ale na własnej obietnicy Boga.
Obecność Boga, Jego ochrona i obietnica są ze sobą powiązane. Bóg nie zawodzi w swoich zamiarach. Jakub ma pewność, że Bóg zawsze będzie przy nim. „Jakub obudził się i pomyślał: «Z pewnością Pan jest w tym miejscu, a ja nie zdawałem sobie z tego sprawy!»” (Księga Rodzaju 28:17, NET). Bóg jest obecny na wygnaniu, troszczy się o swój lud i dotrzymuje swoich obietnic.