Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że nie ma już mężczyzny ani kobiety (Galacjan 3:28)?
Odpowiedź
W Liście do Galatów 3:28 Paweł wypowiada zaskakujące stwierdzenie: „Nie ma już Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście jednym w Chrystusie Jezusie” (NKJV). Ten fragment podkreśla, że wierzący są jednym w Chrystusie. Kiedy jesteśmy zbawieni, wszyscy jesteśmy równi w Chrystusie. Bez względu na rasę, status czy płeć, wszyscy stoimy na równi w Chrystusie.
Fragment ten nie zmienia ani nie usuwa różnic między mężczyznami i kobietami, nie można go też wykorzystać do unieważnienia ról płciowych w kościele. „Ani mężczyzna, ani kobieta” odnosi się wyłącznie do omawianej kwestii: zbawienia. W poprzednim wersecie Paweł mówi: „Wszyscy więc w Chrystusie Jezusie jesteście dziećmi Bożymi przez wiarę” (List do Galatów 3:26). W wersecie 29 powtórzone jest to samo przesłanie: „Jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama i dziedzicami zgodnie z obietnicą” (Galacjan 3:29). Kontekst jasno wskazuje, że „ani mężczyzna, ani kobieta” odnosi się do naszego statusu zbawienia. Wszyscy ludzie, niezależnie od płci, muszą zostać zbawieni w ten sam sposób, poprzez wiarę w Chrystusa, a kiedy zostaną zbawieni, mają takie same prawa i przywileje zbawienia, będąc równymi członkami rodziny Bożej.
Księga Rodzaju 1:27 mówi nam, że „Bóg stworzył człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył mężczyznę i kobietę”. Najwyraźniej Bóg miał cel, tworząc ludzi jako mężczyzn lub kobiety, i oboje zostali stworzeni na Jego obraz. Jezus potwierdza to rozróżnienie (Mt 19:4), a Nowy Testament poświęca sporo miejsca opisowi ról mężczyzn i kobiet w kościele, rodzinie i społeczeństwie (Ef 5:21—6:9; Kol 3:18—4:1). Stwierdzenie, że „nie ma mężczyzny ani kobiety”, nie oznacza, że nie ma różnic między obiema płciami ani że nie ma różnych ról. Różnice między mężczyznami i kobietami pozostają, ale kiedy zostaniemy zbawieni, to nie nasze indywidualne różnice nas definiują. Nasza jedność w Chrystusie usuwa wszelkie faworyzowanie i uprzedzenia w Kościele. W kwestii zbawienia warunki są wyrównane i wszyscy jesteśmy równi.
Normy polityczne, społeczne i kulturowe ulegną zmianie, ale mężczyźni i kobiety są równie cenni w oczach Boga i mogą zostać zbawieni. Istnieją różnice między Żydami a Grekami, ale „obydwie grupy zostały pojednane z Bogiem przez krzyż” i „obydwie mają dostęp do Ojca przez jednego Ducha” (Efezjan 2:16–17). To samo dotyczy mężczyzn i kobiet. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety są w równym stopniu grzesznikami potrzebującymi zbawienia Chrystusa. Ani mężczyźni, ani kobiety nie mają żadnej przewagi ani pierwszeństwa w zbawieniu ze względu na swoją płeć, a zarówno mężczyźni, jak i kobiety mają takie samo prawo do sakramentów kościoła, chrztu i Wieczerzy Pańskiej oraz do wszelkich duchowych błogosławieństw (J 1,12; Rz 8,17; Ef 2,19).
Stwierdzenie „nie ma już mężczyzny ani kobiety” ujawnia naszą równą wartość w oczach Boga. Przypomina nam, że nasze różnice są zjednoczone w Chrystusie. Łączy nas jako rodzinę Bożą i zmusza do traktowania się nawzajem jak bracia i siostry. Ponieważ wszyscy chrześcijanie są w Chrystusie, wszyscy jesteśmy jednym.
Fragment ten nie zmienia ani nie usuwa różnic między mężczyznami i kobietami, nie można go też wykorzystać do unieważnienia ról płciowych w kościele. „Ani mężczyzna, ani kobieta” odnosi się wyłącznie do omawianej kwestii: zbawienia. W poprzednim wersecie Paweł mówi: „Wszyscy więc w Chrystusie Jezusie jesteście dziećmi Bożymi przez wiarę” (List do Galatów 3:26). W wersecie 29 powtórzone jest to samo przesłanie: „Jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama i dziedzicami zgodnie z obietnicą” (Galacjan 3:29). Kontekst jasno wskazuje, że „ani mężczyzna, ani kobieta” odnosi się do naszego statusu zbawienia. Wszyscy ludzie, niezależnie od płci, muszą zostać zbawieni w ten sam sposób, poprzez wiarę w Chrystusa, a kiedy zostaną zbawieni, mają takie same prawa i przywileje zbawienia, będąc równymi członkami rodziny Bożej.
Księga Rodzaju 1:27 mówi nam, że „Bóg stworzył człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył mężczyznę i kobietę”. Najwyraźniej Bóg miał cel, tworząc ludzi jako mężczyzn lub kobiety, i oboje zostali stworzeni na Jego obraz. Jezus potwierdza to rozróżnienie (Mt 19:4), a Nowy Testament poświęca sporo miejsca opisowi ról mężczyzn i kobiet w kościele, rodzinie i społeczeństwie (Ef 5:21—6:9; Kol 3:18—4:1). Stwierdzenie, że „nie ma mężczyzny ani kobiety”, nie oznacza, że nie ma różnic między obiema płciami ani że nie ma różnych ról. Różnice między mężczyznami i kobietami pozostają, ale kiedy zostaniemy zbawieni, to nie nasze indywidualne różnice nas definiują. Nasza jedność w Chrystusie usuwa wszelkie faworyzowanie i uprzedzenia w Kościele. W kwestii zbawienia warunki są wyrównane i wszyscy jesteśmy równi.
Normy polityczne, społeczne i kulturowe ulegną zmianie, ale mężczyźni i kobiety są równie cenni w oczach Boga i mogą zostać zbawieni. Istnieją różnice między Żydami a Grekami, ale „obydwie grupy zostały pojednane z Bogiem przez krzyż” i „obydwie mają dostęp do Ojca przez jednego Ducha” (Efezjan 2:16–17). To samo dotyczy mężczyzn i kobiet. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety są w równym stopniu grzesznikami potrzebującymi zbawienia Chrystusa. Ani mężczyźni, ani kobiety nie mają żadnej przewagi ani pierwszeństwa w zbawieniu ze względu na swoją płeć, a zarówno mężczyźni, jak i kobiety mają takie samo prawo do sakramentów kościoła, chrztu i Wieczerzy Pańskiej oraz do wszelkich duchowych błogosławieństw (J 1,12; Rz 8,17; Ef 2,19).
Stwierdzenie „nie ma już mężczyzny ani kobiety” ujawnia naszą równą wartość w oczach Boga. Przypomina nam, że nasze różnice są zjednoczone w Chrystusie. Łączy nas jako rodzinę Bożą i zmusza do traktowania się nawzajem jak bracia i siostry. Ponieważ wszyscy chrześcijanie są w Chrystusie, wszyscy jesteśmy jednym.