Pytanie

Jak Bóg odpowiedział, gdy Salomon poprosił o mądrość?

Odpowiedź
W 1 Księdze Królewskiej 3:3 Salomon jest opisany w następujących pozytywnych słowach: „Salomon miłował Pana i postępował zgodnie z ustawami swego ojca, Dawida”. Pewnej nocy Pan ukazał się Salomonowi i rzekł: „Proś, o co chcesz, a dam ci to” (werset 5). Salomon odpowiedział: „Daj więc swemu słudze rozum, aby rządził Twoim ludem i rozróżniał dobro od zła, bo kto jest w stanie rządzić tym wielkim ludem?” (werset 9).

W tym fragmencie czytamy: „Podało się Panu, że Salomon poprosił o to” (1 Król. 3:10). Bóg z radością obdarza mądrością tych, którzy jej szczerze poszukują (Prz. 2:6–8; Jak. 1:5). Bóg odpowiada na prośbę Salomona o mądrość, obiecując mu trzy różne dary. Pierwszym z nich jest mądrość, o którą prosił Salomon: „Teraz postępuję zgodnie z twoim słowem. Oto daję ci mądry i rozeznający umysł, tak że nikt przed tobą nie był taki jak ty i nikt po tobie nie będzie taki jak ty” (werset 12).

Księga 1 Królewska 4:29-34 zawiera szczegółowy opis mądrości Salomona: „Bóg dał Salomonowi mądrość i rozum ponad miarę oraz szerokość umysłu jak piasek na brzegu morza, tak że mądrość Salomona przewyższała mądrość wszystkich ludzi Wschodu i całą mądrość Egiptu. Był bowiem mądrzejszy od wszystkich innych ludzi, mądrzejszy od Etana Ezrachity, Hemana, Kalkola i Dardy, synów Mahola, a jego sława rozeszła się po wszystkich okolicznych narodach. Wygłosił też 3000 przysłów, a jego pieśni liczyły 1005. Mówił o drzewach, od cedru libańskiego po hyzop rosnący na murze. Mówił również o zwierzętach, ptakach, gadach i rybach. Ludzie ze wszystkich narodów przybywali, aby słuchać mądrości Salomona, a także wszyscy królowie ziemi, którzy słyszeli o jego mądrości”.

Drugim darem, jaki Bóg dał Salomonowi, było bogactwo i sława: „Dam ci również to, o co nie prosiłeś, zarówno bogactwo, jak i zaszczyty, tak że żaden inny król nie będzie mógł się z tobą równać przez wszystkie dni twojego życia” (1 Król. 3:13). Salomon stał się znany jako najbogatszy król swojej epoki.

Trzeci dar, jaki dał mu Bóg, był warunkowy – długie życie oparte na posłuszeństwie Salomona: „A jeśli będziesz chodził moimi drogami, przestrzegając moich ustaw i przykazań, tak jak chodził twój ojciec Dawid, to przedłużę twoje dni” (1 Król. 3:14). Po tym, jak Bóg złożył te obietnice, „Salomon obudził się i zobaczył, że to był sen” (werset 15).

Pierwsze dwa dary były bezwarunkowe. Salomon był znany jako człowiek wielkiej mądrości (1 Król. 3:28) oraz jako król wielkiego bogactwa i wpływów. Ale czy Salomon był znany jako posłuszny król, który cieszył się długim życiem? Dzięki łasce Bożej Salomon panował przez 40 lat (1 Król. 11:42), co było długim okresem dla jednego króla. Jednak posłuszeństwo Salomona było niejednoznaczne. Miał wiele żon, w tym cudzoziemki, które wpłynęły na niego, aby składał ofiary ich bogom. Jego wielkie bogactwo również przyczyniło się do nierozsądnych ekscesów. Salomon zaczął dobrze, o czym świadczy jego pokorna prośba o mądrość, ale później nie posłuchał Boga. Salomon uniknął surowszej kary ze względu na swojego ojca, Dawida (1 Król. 11:11-12).