Pytanie
Czy List do Rzymian 2:7 naucza zbawienia przez uczynki?
Odpowiedź
List do Rzymian 2:7 stwierdza: „Tym, którzy wytrwałością w czynieniu dobra szukają chwały, czci i nieśmiertelności, da życie wieczne”. Rozpatrywane osobno, słowa te wydają się wskazywać, że zbawienie i życie wieczne wymagają uczynków. Jednak po przeanalizowaniu ich w szerszym kontekście i w połączeniu z wieloma innymi fragmentami Biblii staje się jasne, że zbawienie jest wyłącznie darem Boga, udzielanym z łaski przez wiarę.
Wniosek z argumentacji Pawła w Liście do Rzymian 2 skupia się na przemianie serca, która prowadzi do przemiany czynów. List do Rzymian 2:28-29 podkreśla prawdziwe, duchowe nawrócenie: „Nie jest Żydem ten, kto jest nim tylko zewnętrznie, ani obrzezanie nie jest tylko zewnętrzne i fizyczne. Nie, Żydem jest ten, kto jest nim wewnętrznie, a obrzezanie jest obrzezaniem serca, przez Ducha, a nie przez zapisany kodeks. Taka osoba nie jest chwalona przez innych ludzi, ale przez Boga”. Wierzący to ten, którego serce zostało „obrzezane” przez Ducha; taka osoba jest w zgodzie z Bogiem, podczas gdy ktoś fizycznie obrzezany, zgodnie z „zapisanym kodeksem”, może być lub nie być narodzony na nowo. Kontrast istnieje między sprawiedliwością, która pochodzi z wiary, a tą, której szuka się poprzez Prawo. List do Rzymian 2:7 wspomina o sprawiedliwych uczynkach, które wynikają ze zmiany serca; nasze pobożne działania są dowodem naszego zbawienia, o czym piszą również Jakub, Jan i Piotr w swoich listach.
Słów Pawła z Listu do Rzymian 2:7 nie można rozpatrywać w oderwaniu od tego, co pisze on w innych miejscach tego samego listu. Paweł wyraźnie definiuje zbawienie jako darmowy dar: „Ta sprawiedliwość jest dana przez wiarę w Jezusa Chrystusa wszystkim, którzy wierzą. (...) Wszyscy są usprawiedliwieni darmo przez Jego łaskę, dzięki odkupieniu, które przyszło przez Chrystusa Jezusa” (List do Rzymian 3:22, 24). Później mówi: „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, ale darem Boga jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu” (List do Rzymian 6:23).
List do Rzymian 2:7 nie naucza zbawienia opartego na uczynkach. Taka „ewangelia” była dla Pawła anatemą (zob. List do Galatów 1:6–9). We wszystkich swoich listach, w tym w Liście do Rzymian, Paweł przekonuje, że zbawienia nie otrzymuje się poprzez uczynki, które wykonujemy:
• „Dlatego nikt nie będzie uznany za sprawiedliwego przed Bogiem dzięki uczynkom wynikającym z Prawa” (Rz 3,20).
• „Uważamy bowiem, że człowiek jest usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków wynikających z Prawa” (List do Rzymian 3:28).
• „Jednak temu, kto nie ma uczynków, ale ufa Bogu, który usprawiedliwia bezbożnych, jego wiara jest poczytana za sprawiedliwość” (List do Rzymian 4:5).
• „A jeśli z łaski, to nie może być oparte na uczynkach; gdyby tak było, łaska nie byłaby już łaską” (Rz 11,6).
Powtarzającym się motywem Listu do Rzymian jest zbawienie przez łaskę Bożą poprzez wiarę. Inne pisma Pawła również podkreślają ten motyw. Dobrym przykładem jest List do Efezjan 2:8–9: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, a to nie z waszych uczynków, lecz z daru Boga, aby nikt się nie chlubił”. Inni autorzy Nowego Testamentu, a także sam Jezus, pokazują, że zbawienie jest darem Bożym, a nie czymś, na co zasługujemy poprzez nasze uczynki (J 3:16-18; 6:28-29; 1 P 1:3-9; 1 J 3:1-5; 5:1-12).
Przesłanie biblijne jest jasne: zbawienie nie pochodzi z uczynków, ale z łaski Bożej i otrzymuje się je przez wiarę. List do Rzymian 2:7 nie naucza zbawienia przez uczynki, ale raczej przeciwstawia tych, którzy zostali przemienieni przez łaskę Bożą i żyją dla Niego, tym, którzy odrzucają Jego zbawienie i prawdę (werset 8). W Liście do Rzymian 2:7 ci, którzy „trwając w czynieniu dobra, szukają chwały, czci i nieśmiertelności”, to ci, którzy prawdziwie zaufali Jezusowi Chrystusowi w kwestii zbawienia, dzięki łasce przez wiarę.
Wniosek z argumentacji Pawła w Liście do Rzymian 2 skupia się na przemianie serca, która prowadzi do przemiany czynów. List do Rzymian 2:28-29 podkreśla prawdziwe, duchowe nawrócenie: „Nie jest Żydem ten, kto jest nim tylko zewnętrznie, ani obrzezanie nie jest tylko zewnętrzne i fizyczne. Nie, Żydem jest ten, kto jest nim wewnętrznie, a obrzezanie jest obrzezaniem serca, przez Ducha, a nie przez zapisany kodeks. Taka osoba nie jest chwalona przez innych ludzi, ale przez Boga”. Wierzący to ten, którego serce zostało „obrzezane” przez Ducha; taka osoba jest w zgodzie z Bogiem, podczas gdy ktoś fizycznie obrzezany, zgodnie z „zapisanym kodeksem”, może być lub nie być narodzony na nowo. Kontrast istnieje między sprawiedliwością, która pochodzi z wiary, a tą, której szuka się poprzez Prawo. List do Rzymian 2:7 wspomina o sprawiedliwych uczynkach, które wynikają ze zmiany serca; nasze pobożne działania są dowodem naszego zbawienia, o czym piszą również Jakub, Jan i Piotr w swoich listach.
Słów Pawła z Listu do Rzymian 2:7 nie można rozpatrywać w oderwaniu od tego, co pisze on w innych miejscach tego samego listu. Paweł wyraźnie definiuje zbawienie jako darmowy dar: „Ta sprawiedliwość jest dana przez wiarę w Jezusa Chrystusa wszystkim, którzy wierzą. (...) Wszyscy są usprawiedliwieni darmo przez Jego łaskę, dzięki odkupieniu, które przyszło przez Chrystusa Jezusa” (List do Rzymian 3:22, 24). Później mówi: „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, ale darem Boga jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu” (List do Rzymian 6:23).
List do Rzymian 2:7 nie naucza zbawienia opartego na uczynkach. Taka „ewangelia” była dla Pawła anatemą (zob. List do Galatów 1:6–9). We wszystkich swoich listach, w tym w Liście do Rzymian, Paweł przekonuje, że zbawienia nie otrzymuje się poprzez uczynki, które wykonujemy:
• „Dlatego nikt nie będzie uznany za sprawiedliwego przed Bogiem dzięki uczynkom wynikającym z Prawa” (Rz 3,20).
• „Uważamy bowiem, że człowiek jest usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków wynikających z Prawa” (List do Rzymian 3:28).
• „Jednak temu, kto nie ma uczynków, ale ufa Bogu, który usprawiedliwia bezbożnych, jego wiara jest poczytana za sprawiedliwość” (List do Rzymian 4:5).
• „A jeśli z łaski, to nie może być oparte na uczynkach; gdyby tak było, łaska nie byłaby już łaską” (Rz 11,6).
Powtarzającym się motywem Listu do Rzymian jest zbawienie przez łaskę Bożą poprzez wiarę. Inne pisma Pawła również podkreślają ten motyw. Dobrym przykładem jest List do Efezjan 2:8–9: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, a to nie z waszych uczynków, lecz z daru Boga, aby nikt się nie chlubił”. Inni autorzy Nowego Testamentu, a także sam Jezus, pokazują, że zbawienie jest darem Bożym, a nie czymś, na co zasługujemy poprzez nasze uczynki (J 3:16-18; 6:28-29; 1 P 1:3-9; 1 J 3:1-5; 5:1-12).
Przesłanie biblijne jest jasne: zbawienie nie pochodzi z uczynków, ale z łaski Bożej i otrzymuje się je przez wiarę. List do Rzymian 2:7 nie naucza zbawienia przez uczynki, ale raczej przeciwstawia tych, którzy zostali przemienieni przez łaskę Bożą i żyją dla Niego, tym, którzy odrzucają Jego zbawienie i prawdę (werset 8). W Liście do Rzymian 2:7 ci, którzy „trwając w czynieniu dobra, szukają chwały, czci i nieśmiertelności”, to ci, którzy prawdziwie zaufali Jezusowi Chrystusowi w kwestii zbawienia, dzięki łasce przez wiarę.