Pytanie
Kim byli Rechab i Baanah?
Odpowiedź
Rechab i Baanah byli braćmi z izraelskiego plemienia Beniamina. Ich krótką historię można znaleźć w 2 Księdze Samuela 4. Ci dwaj mężczyźni byli dowódcami oddziałów zbrojnych armii Isz-Boszeta (werset 2). Są oni określani jako „synowie Rimmona z Beerot” (werset 2) — Beerot było dawnym miastem Gibeonitów.
Król Isz-Boszet był synem Saula i pochodził z tego samego plemienia co Rechab i Baanah. Były dowódca armii Saula, Abner, uczynił Isz-Boszeta królem północnego królestwa Izraela, wbrew wyborowi Boga, króla Dawida, który początkowo rządził tylko plemieniem Judy. Isz-Boszet rozgniewał Abnera, oskarżając go o niewłaściwe postępowanie, a Abner przeszedł na stronę Dawida. Jednak Abner został zamordowany przez dowódcę króla Dawida, Joaba, co spowodowało, że Isz-Boszet stracił odwagę (2 Samuela 4:1).
Rechab i Baanah musieli dostrzec, że pozycja Isz-Boszeta jest teraz chwiejna, więc opracowali plan, aby zyskać przychylność króla Dawida. Pewnego popołudnia przyszli do domu Isz-Boszeta pod pretekstem zebrania pszenicy (prawdopodobnie jako pożywienia dla swoich żołnierzy) i zakradli się do pokoju Isz-Boszeta, gdy ten odpoczywał (2 Samuela 4:5). Tam Rechab i Baanah dźgnęli Isz-Boszeta w brzuch, zabijając go (werset 6). Następnie odcięli mu głowę i uciekli nocą do Hebronu, aby spotkać się z królem Dawidem (werset 7).
Sądząc, że Dawid będzie zadowolony z zabicia jego wroga, Rechab i Baanah przedstawili mu głowę Isz-Boszeta, mówiąc: „Oto głowa Isz-Boszeta, syna Saula, twojego wroga, który próbował cię zabić. Dzisiaj Pan pomścił mojego pana, króla, na Saulu i jego potomstwie” (2 Samuela 4:8). Obaj mężczyźni najwyraźniej nie wiedzieli, że Dawid wcześniej stracił człowieka, który z radością twierdził, że zabił króla Saula po tym, jak ten został śmiertelnie ranny przez Filistynów (2 Samuela 1:1–16). Tak jak postąpił z tym człowiekiem, Dawid nakazał egzekucję Rechaba i Baanaha za ich zdradę, mówiąc, że „niegodziwcy zabili niewinnego człowieka w jego własnym domu i na jego własnym łóżku” (2 Samuela 4:11).
Po straceniu Rechaba i Baanaha Dawid nakazał odciąć im ręce i nogi, a ich ciała powiesić nad stawem w Hebronie, prawdopodobnie jako ostrzeżenie przed tym, co spotka każdego, kto skrzywdzi członka rodziny Saula. Jeśli chodzi o Isz-Boszeta, Dawid pochował jego głowę w grobie Abnera (2 Samuela 4:12).
Król Isz-Boszet był synem Saula i pochodził z tego samego plemienia co Rechab i Baanah. Były dowódca armii Saula, Abner, uczynił Isz-Boszeta królem północnego królestwa Izraela, wbrew wyborowi Boga, króla Dawida, który początkowo rządził tylko plemieniem Judy. Isz-Boszet rozgniewał Abnera, oskarżając go o niewłaściwe postępowanie, a Abner przeszedł na stronę Dawida. Jednak Abner został zamordowany przez dowódcę króla Dawida, Joaba, co spowodowało, że Isz-Boszet stracił odwagę (2 Samuela 4:1).
Rechab i Baanah musieli dostrzec, że pozycja Isz-Boszeta jest teraz chwiejna, więc opracowali plan, aby zyskać przychylność króla Dawida. Pewnego popołudnia przyszli do domu Isz-Boszeta pod pretekstem zebrania pszenicy (prawdopodobnie jako pożywienia dla swoich żołnierzy) i zakradli się do pokoju Isz-Boszeta, gdy ten odpoczywał (2 Samuela 4:5). Tam Rechab i Baanah dźgnęli Isz-Boszeta w brzuch, zabijając go (werset 6). Następnie odcięli mu głowę i uciekli nocą do Hebronu, aby spotkać się z królem Dawidem (werset 7).
Sądząc, że Dawid będzie zadowolony z zabicia jego wroga, Rechab i Baanah przedstawili mu głowę Isz-Boszeta, mówiąc: „Oto głowa Isz-Boszeta, syna Saula, twojego wroga, który próbował cię zabić. Dzisiaj Pan pomścił mojego pana, króla, na Saulu i jego potomstwie” (2 Samuela 4:8). Obaj mężczyźni najwyraźniej nie wiedzieli, że Dawid wcześniej stracił człowieka, który z radością twierdził, że zabił króla Saula po tym, jak ten został śmiertelnie ranny przez Filistynów (2 Samuela 1:1–16). Tak jak postąpił z tym człowiekiem, Dawid nakazał egzekucję Rechaba i Baanaha za ich zdradę, mówiąc, że „niegodziwcy zabili niewinnego człowieka w jego własnym domu i na jego własnym łóżku” (2 Samuela 4:11).
Po straceniu Rechaba i Baanaha Dawid nakazał odciąć im ręce i nogi, a ich ciała powiesić nad stawem w Hebronie, prawdopodobnie jako ostrzeżenie przed tym, co spotka każdego, kto skrzywdzi członka rodziny Saula. Jeśli chodzi o Isz-Boszeta, Dawid pochował jego głowę w grobie Abnera (2 Samuela 4:12).