Pytanie
Co Jezus pisał na ziemi, gdy faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę przyłapaną na cudzołóstwie?
Odpowiedź
Historia kobiety przyłapanej na cudzołóstwie znajduje się w Ewangelii Jana 8:1–11. W skrócie, historia dotyczy uczonych w Piśmie i faryzeuszy, którzy w swoich nieustannych wysiłkach, aby podstępem skłonić Jezusa do wypowiedzenia czegoś, co mogliby wykorzystać przeciwko Niemu, przyprowadzili do Niego kobietę przyłapaną na cudzołóstwie. Przypomnieli Mu, że Prawo Mojżeszowe wymaga, aby została ukamienowana. „A ty co powiesz?” – zapytali Go. W tym momencie Jezus pochylił się i zaczął pisać coś na ziemi. Kiedy się wyprostował, powiedział: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem” (Ewangelia Jana 8:7). Następnie pochylił się i znów zaczął pisać. Ludzie jeden po drugim odchodzili (wersety 8–9).
Żydowscy przywódcy już złamali prawo, aresztując kobietę bez mężczyzny. Prawo wymagało, aby obie strony cudzołóstwa zostały ukamienowane (Księga Kapłańska 20:10; Księga Powtórzonego Prawa 22:22). Przywódcy wykorzystali kobietę jako pułapkę, aby podstępem przyłapać Jezusa. Gdyby Jezus powiedział, że kobieta nie powinna zostać ukamienowana, oskarżyli by Go o złamanie Prawa Mojżeszowego. Gdyby nakazał im ją ukamienować, zgłosiliby Go Rzymianom, którzy nie pozwalali Żydom wykonywać własnych egzekucji (J 18:31).
Istnieje wiele spekulacji na temat tego, co Jezus pisał, w tym teoria, że sporządzał listę grzechów popełnionych przez każdego z obecnych przywódców żydowskich. Inna teoria głosi, że skoro kobieta została „przyłapana na gorącym uczynku” cudzołóstwa, być może była naga, a Jezus pisał na ziemi, aby odwrócić wzrok od nagiej kobiety. Obie te teorie są możliwe, ale nie ma sposobu, aby to stwierdzić z całą pewnością. Istotą tego fragmentu nie jest to, co zostało napisane na ziemi, ale raczej to, że hipokryzja w osądzaniu innych jest zabroniona. Ponieważ Jezus popierał karę prawną za cudzołóstwo – ukamienowanie – nie można było go oskarżyć o sprzeciwianie się Prawu. Jednak mówiąc, że tylko osoba bez grzechu może rzucić pierwszy kamień, podkreślił fakt, że nikt nie jest bez grzechu, oraz znaczenie współczucia i przebaczenia.
Żydowscy przywódcy już złamali prawo, aresztując kobietę bez mężczyzny. Prawo wymagało, aby obie strony cudzołóstwa zostały ukamienowane (Księga Kapłańska 20:10; Księga Powtórzonego Prawa 22:22). Przywódcy wykorzystali kobietę jako pułapkę, aby podstępem przyłapać Jezusa. Gdyby Jezus powiedział, że kobieta nie powinna zostać ukamienowana, oskarżyli by Go o złamanie Prawa Mojżeszowego. Gdyby nakazał im ją ukamienować, zgłosiliby Go Rzymianom, którzy nie pozwalali Żydom wykonywać własnych egzekucji (J 18:31).
Istnieje wiele spekulacji na temat tego, co Jezus pisał, w tym teoria, że sporządzał listę grzechów popełnionych przez każdego z obecnych przywódców żydowskich. Inna teoria głosi, że skoro kobieta została „przyłapana na gorącym uczynku” cudzołóstwa, być może była naga, a Jezus pisał na ziemi, aby odwrócić wzrok od nagiej kobiety. Obie te teorie są możliwe, ale nie ma sposobu, aby to stwierdzić z całą pewnością. Istotą tego fragmentu nie jest to, co zostało napisane na ziemi, ale raczej to, że hipokryzja w osądzaniu innych jest zabroniona. Ponieważ Jezus popierał karę prawną za cudzołóstwo – ukamienowanie – nie można było go oskarżyć o sprzeciwianie się Prawu. Jednak mówiąc, że tylko osoba bez grzechu może rzucić pierwszy kamień, podkreślił fakt, że nikt nie jest bez grzechu, oraz znaczenie współczucia i przebaczenia.