Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Pan jest siłą mojego życia (Psalm 27:1)?
Odpowiedź
W Psalmie 27:1 król Dawid przedstawia każdemu wierzącemu lekarstwo na strach: „Pan jest moim światłem i zbawieniem, kogo mam się bać? Pan jest mocą mojego życia, kogo mam się lękać?” (Psalm 27:1, NKJV).
W obliczu każdego zagrożenia Dawid podniósł trzy tarcze. Pierwszą z nich było światło Pana – metafora świętości, prawdy i przewodniej obecności Boga, które rozpraszają ciemność (Psalm 18:28; 36:9; 43:3). Po drugie, Dawid uznał, że zbawienie Pana chroniło go przed niebezpieczeństwem, krzywdą i zniszczeniem. I wreszcie, Dawid oparł się na tej solidnej jak skała obronie: „Pan jest mocą mojego życia”.
Hebrajskie słowo (ma’oz), przetłumaczone jako „siła” (NKJV) w Psalmie 27:1, oznacza „twierdzę” (ESV, NIV, CSB) lub „fortecę” (NLT). Opisuje ono bezpieczne schronienie wzmocnione wysokimi skalnymi murami. Mówiąc: „Pan jest mocą mojego życia”, Dawid podkreśla niezachwianą ochronę Boga dla tych, którzy wzywają Go o pomoc. Powtarza to samo przekonanie w Psalmie 28:8: „Pan daje moc swojemu ludowi. Jest bezpieczną fortecą dla swojego namaszczonego króla” (NLT). Ponownie Dawid oświadcza: „Pan ratuje pobożnych; jest ich twierdzą w czasie ucisku” (Psalm 37:39, NLT; zob. także Psalm 31:2).
Jako król i wojownik, Dawid rozumiał, że Bóg jest jego bezpieczną przystanią w bitwach życia. Dawid odnalazł uzdrowienie, odnowę i przywrócenie sił, gdy spędzał czas w obecności Boga. Jako twierdza Dawida, Bóg zapewnił mu również bezpieczne schronienie, z którego mógł przeprowadzać kontrataki na siły zła, z którymi Dawid z pewnością spotykał się każdego dnia.
Aby Pan był siłą naszego życia, musimy najpierw przyjąć Jezusa Chrystusa jako naszego Zbawiciela. Ponieważ nie byliśmy w stanie sami się zbawić, Bóg w swoim miłosierdziu i łasce zbawił nas poprzez ofiarę swojego Syna (Efezjan 2:5–9; zob. także List Jakuba 4:12). Kiedy otrzymamy siłę Bożego zbawienia, możemy zacząć „rozumieć niesamowitą wielkość mocy Bożej dla nas, którzy w Niego wierzymy. Jest to ta sama potężna moc, która wskrzesiła Chrystusa z martwych i posadziła Go na miejscu honorowym po prawicy Boga w niebiańskich sferach” (Efezjan 1:19–20, NLT).
Dla każdego wierzącego, który pokłada swoją ufność w Panu, Jego imię staje się „wzmocnioną wieżą; sprawiedliwi uciekają się do niej i są bezpieczni” (Przysłów 18:10). Imię Pana wyraża Jego istotową naturę, charakter i autorytet. Jego imię reprezentuje samego Pana. Tylko Pan jest prawdziwą ucieczką dla swojego ludu: „Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, zawsze gotowy do pomocy w trudnych chwilach. Nie będziemy się więc bać, gdy nadejdą trzęsienia ziemi, a góry runą do morza” (Psalm 46:1–2, NLT).
Kiedy mówimy: „Pan jest siłą mojego życia”, mamy na myśli, że Bóg jest naszą pewną obroną przed każdym zagrożeniem, strachem i wrogiem (Księga Powtórzonego Prawa 33:27). Pan bezpiecznie strzeże tych, którzy wzywają Go przez wszystkie dni swojego życia (Rzymian 10:13; Dzieje Apostolskie 2:21; Jan 10:28–29). Zamiast pozwolić, aby ogarnął nas niepokój, Biblia poucza nas, abyśmy „modlili się o wszystko. Powiedzcie Bogu, czego potrzebujecie, i dziękujcie Mu za wszystko, co uczynił. Wtedy doświadczycie Bożego pokoju, który przewyższa wszystko, co możemy pojąć. Jego pokój będzie strzegł waszych serc i umysłów, gdy żyjecie w Chrystusie Jezusie” (List do Filipian 4:6–7, NLT).
Apostoł Paweł ufał Panu jako sile swojego życia (Efezjan 3:16; 6:10; Filipian 4:13; 2 Tesaloniczan 2:16–17; 1 Tymoteusza 1:12; 2 Tymoteusza 4:17). Napisał o pokonującej strach miłości Boga: „Cóż więc powiemy na to? Jeśli Bóg jest za nami, kto może być przeciwko nam? (...) Jestem bowiem przekonany, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani demony, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani żadne moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie będzie w stanie oddzielić nas od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, naszym Panu” (Rzymian 8:31, 38–39).
Wierzący mogą z ufnością powiedzieć: „Pan jest siłą mojego życia”, kiedy zrzekają się kontroli i oddają się całkowicie w ręce Boga. Podobnie jak młody Dawid, który znalazł odwagę i siłę, by stawić czoła gigantowi Goliatowi dzięki głębokiej zależności od Pana (1 Samuela 17:45), my również musimy zdać sobie sprawę, że tylko dzięki mocy Bożej możemy „odpierać naszych wrogów” i „deptać naszych przeciwników” (zob. Psalm 44:4–8). Tylko Bóg „daje moc słabym i siłę bezsilnym. Nawet młodzieńcy stają się słabi i zmęczeni, a młodzi mężczyźni upadają z wyczerpania. Ale ci, którzy ufają Panu, odnajdą nową siłę. Będą szybować wysoko na skrzydłach jak orły. Będą biegać i nie będą się męczyć. Będą chodzić i nie będą mdleć” (Izajasz 40:29–31, NLT).
English
Co oznacza stwierdzenie, że Pan jest siłą mojego życia (Psalm 27:1)?
