Pytanie
Dlaczego Bóg mówi: „Otworzę okna niebios” w Księdze Malachiasza 3:10?
Odpowiedź
Księga Malachiasza często służy jako argument w debacie na temat dziesięciny, zwłaszcza fragment z Księgi Malachiasza 3:10: „Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby było co jeść w moim domu. I wypróbujcie mnie w tym, mówi Pan Zastępów, czy nie otworzę dla was okien niebios i nie wyleję na was błogosławieństwa, aż nie będziecie mieli czego chcieć” (ESV).
Kaznodzieje głoszący ewangelię sukcesu i zwolennicy obowiązkowej dziesięciny często cytują Malachiasza 3:10 jako dowód, podkreślając Boże polecenie, aby Go „wypróbować” i obietnicę, że „otworzy okna niebios”. Jednak właściwe zrozumienie tego wersetu wymaga uwzględnienia kontekstu prawa danego Izraelowi w ramach Starego Przymierza. Zanim Izraelici wkroczyli do Ziemi Obiecanej, Bóg dał im obietnicę przyszłego błogosławieństwa, uzależnionego od ich posłuszeństwa: „Jeśli będziecie wiernie przestrzegać przykazań, które wam dziś daję – abyście miłowali Pana, Boga waszego, i służyli Mu całym swoim sercem i całą swoją duszą – wtedy dam deszcz na waszą ziemię w odpowiednim czasie, zarówno deszcz jesienny, jak i wiosenny, abyście mogli zebrać zboże, młode wino i oliwę z oliwek. Zapewnię trawę na polach dla waszego bydła, a wy będziecie jeść i będziecie syci” (Księga Powtórzonego Prawa 11:13–15). Dziesięcina, czyli oddawanie 10 procent dochodów, była częścią prawa, którego Izraelici mieli przestrzegać.
Obietnica zawarta w Księdze Malachiasza 3:10 nawiązuje również do Księgi Powtórzonego Prawa 28, gdzie Bóg nakreślił błogosławieństwa i przekleństwa przymierza zawartego przez Mojżesza. Rozdział ten rozpoczyna się od warunku: „Jeśli będziesz w pełni posłuszny Panu, Bogu swemu, i będziesz pilnie przestrzegał wszystkich Jego przykazań” (Księga Powtórzonego Prawa 28:1). Wśród wymienionych błogosławieństw znajduje się następujące: „Pan otworzy niebiosa, swoje skarbnice, aby zesłać deszcz na twoją ziemię w porze i pobłogosławić wszystkie dzieła twoich rąk” (Księga Powtórzonego Prawa 28:12). To właśnie w tym kontekście Bóg złożył obietnicę w Księdze Malachiasza 3:10.
Otwarcie okien niebios oznacza zesłanie błogosławieństw. Błogosławieństwa te mogą przybrać formę deszczu – odniesienia do „okien niebios” w opowieści o potopie były związane z deszczem (Księga Rodzaju 7:11; 8:2). Takie błogosławieństwo przeciwdziałałoby skutkom suszy i głodu. Jednak bardziej ogólną ideą jest to, że otwarcie okien niebios pozwoliło Bogu „zesłać” wszelkiego rodzaju błogosławieństwa. „Drzwi” nieba dostarczyły manny w Psalmie 78:23. „Okna” nieba spowodowały zniesienie oblężenia Samarii i przywrócenie życia mieszkańcom tego miasta (2 Król. 7:1–2, 19). W czasach Malachiasza w Izraelu prawdopodobnie panował niedobór żywności. Fizycznie było to spowodowane połączeniem suszy, zarazy i szkodników. Wnioskujemy o tym na podstawie wersetów, które następują bezpośrednio po obietnicy Boga, że otworzy okna nieba: „Nie pozwolę szkodnikom zniszczyć waszych plonów, a winorośle na waszych polach nie zrzucą owoców, zanim dojrzeją – mówi Pan Zastępów. Wtedy wszystkie narody będą was nazywać błogosławionymi, bo wasza ziemia będzie ziemią rozkoszną – mówi Pan Zastępów” (Malachiasz 3:11–12). Jak wskazuje prorok, z duchowego punktu widzenia brak pożywienia był spowodowany nieposłuszeństwem ludu w kwestii dziesięciny dla Pana. Tym, którzy wątpili, że posłuszeństwo przyniesie błogosławieństwo, Bóg mówi: „Wypróbujcie mnie w tym” (Malachiasz 3:10).
Wieki wcześniej, za panowania króla Ezechiasza, lud „hojnie ofiarował pierwsze owoce swojego zboża, nowego wina, oliwy z oliwek i miodu oraz wszystkiego, co wydały pola” (2 Kronik 31:5) i „wiernie przynosił ofiary, dziesięcinę i dary poświęcone” (werset 12). Ofiary były tak liczne, że przepełniły magazyny świątynne i trzeba było je układać w stosy (werset 6). Kiedy król zapytał o te stosy darów, arcykapłan Azariasz odpowiedział: „Odkąd lud zaczął przynosić swoje ofiary do świątyni Pana, mamy wystarczająco dużo do jedzenia i mnóstwo zapasów, ponieważ Pan pobłogosławił swój lud i pozostała ta ogromna ilość” (werset 10). Innymi słowy, lud czcił Pana poprzez swoje ofiary, a Pan w zamian pobłogosławił go.
Czy Bóg nadal „otwiera okna niebios” dla swoich dzieci? Tak, doświadczamy deszczu błogosławieństw na wiele sposobów. Ważne jest jednak, aby zrozumieć, że chrześcijanie nie podlegają Staremu Przymierzu. Jesteśmy raczej częścią Nowego Przymierza, którego pośrednikiem jest Jezus Chrystus. Nowy Testament nie zawiera nakazu płacenia dziesięciny, ani nie obiecuje materialnych błogosławieństw posłusznym. Szczegółowe warunki Starego Przymierza nie mają do nas zastosowania. Istnieje różnica między nami a Żydami ze Starego Testamentu, jeśli chodzi o przymierze, i ryzykujemy popełnienie błędu, jeśli będziemy zachowywać się tak, jakbyśmy nadal podlegali Staremu Przymierzu.
Dziesięcina, praktykowana w teokracji żydowskiej, była zasadniczo systemem podatkowym mającym na celu wspieranie Lewitów (Księga Liczb 18:21) i potrzebujących w społeczności (Księga Powtórzonego Prawa 14:28–29). W czasach Malachiasza Żydzi zaniedbali przykazanie dziesięciny, co doprowadziło do boskiego sądu. Jeśli okazaliby skruchę, Bóg obiecał wylać na nich błogosławieństwa, zgodnie z przymierzem, któremu podlegali. Otworzyłby dla nich okna niebios, a oni zostaliby zalani Jego dobrocią.
W Nowym Przymierzu dziesięcina nie jest nakazana jako system dla kościoła. Zamiast tego nakazuje się nam hojne dawanie, z elastycznością pozwalającą na dawanie więcej lub mniej niż 10 procent, w zależności od możliwości danej osoby. Wielu chrześcijan doświadczało niepotrzebnego poczucia winy z powodu nieprzestrzegania ściśle zasady 10 procent, pomijając wyraźne wskazanie Nowego Testamentu, aby „dać to, co postanowiliście w swoim sercu, nie z niechęcią lub z przymusu, bo Bóg miłuje radosnego dawcę” (2 Koryntian 9:7). Zasada z Księgi Malachiasza 3:10 odnosi się do nas w tym sensie, że Bóg nagradza hojność i posłuszeństwo, ale czyni to nie tylko poprzez błogosławieństwa materialne.
English
Dlaczego Bóg mówi: „Otworzę okna niebios” w Księdze Malachiasza 3:10?
