Pytanie
Co oznacza stwierdzenie „stał się ubogim dla nas” (2 List do Koryntian 8:9)?
Odpowiedź
Stwierdzenie dotyczące Jezusa, że „stał się ubogim dla nas”, pochodzi z 2 Listu do Koryntian 8:9. W tym fragmencie (wersety 1–15) apostoł Paweł zachęca wierzących z Koryntu, aby hojnie dawali i dotrzymali obietnicy udzielenia pomocy finansowej dotkniętej głodem wspólnocie w Jerozolimie. Paweł zwraca ich uwagę na przykład Jezusa Chrystusa i Jego hojne, ofiarne dawanie: „Znacie hojną łaskę naszego Pana Jezusa Chrystusa. Chociaż był bogaty, dla was stał się ubogim, aby swoim ubóstwem uczynić was bogatymi” (2 Koryntian 8:9, NLT).
Z duchowego punktu widzenia Jezus był najbogatszym przykładem, jaki Paweł mógł przedstawić Koryntianom. Rozumieli oni, że Chrystus, jako Syn Boży, cieszył się obecnością niebiańskiego Ojca i miał udział w Jego chwale (J 17:5). W Chrystusie mieszkała pełnia chwały i łaski Bożej (Kol 1:19, 2:9). I chociaż był niezwykle bogaty w boską majestatyczność i chwałę, Jezus dobrowolnie zdecydował się opuścić swój niebiański dom i przyjąć ograniczenia i cierpienia ludzkiej egzystencji. W ten sposób stał się ubogim dla naszego dobra.
Życie Jezusa na ziemi charakteryzowało się prostotą i poświęceniem. Żył bez materialnego bogactwa i posiadłości, często nie mając nawet miejsca, gdzie mógłby złożyć głowę (zob. Łk 9:58). Oprócz cierpienia ziemskiej biedy, Chrystus znosił również fizyczne bicie, upokorzenia i śmierć. Ogołocił się ze wszystkiego, co chwalebne i boskie: „Chociaż był Bogiem, nie uważał równości z Bogiem za coś, czego należy się trzymać. Zamiast tego zrezygnował ze swoich boskich przywilejów, przyjął pokorną pozycję niewolnika i narodził się jako człowiek. Kiedy pojawił się w ludzkiej postaci, uniżył się w posłuszeństwie Bogu i poniósł śmierć przestępcy na krzyżu” (Flp 2:6-8, NLT). Jezus opuścił swój królewski tron w niebie, aby przyjąć pokorny status ubogiego człowieka.
Fakt, że stał się ubogim dla naszego dobra, świadczy o głębokiej pokorze naszego Zbawiciela oraz o jego nieograniczonej miłości i współczuciu dla ludzkości. Jezus, nasz „Arcykapłan”, postanowił utożsamiać się z nami w naszej ludzkiej słabości i „przechodził te same próby, co my, ale nie zgrzeszył” (List do Hebrajczyków 4:15, NLT). Żył wśród nas – wśród marginalizowanych, ubogich i pozbawionych środków do życia na tej ziemi – dzieląc nasze brzemiona i oferując nam miłosierdzie, łaskę, nadzieję i pomoc (List do Hebrajczyków 4:16). Jego ubóstwo nie było jedynie fizyczną lub finansową zmianą, ale duchową postawą całkowitej pokory i ofiarnej służby.
Stając się ubogim dla naszego dobra, Jezus otworzył nam drogę do otrzymania bogactwa Bożego miłosierdzia i łaski (Efezjan 2:4–7; Filipian 4:19). Ofiara Chrystusa na krzyżu i zmartwychwstanie są ostatecznym wyrazem Jego niesamowitego bogactwa łaski (Efezjan 1:7–8). Wziął na siebie nasze grzechy i złamanie, abyśmy mogli przyoblec się w Jego sprawiedliwość i doświadczyć pełni życia z Bogiem (Rz 3,21-26). Ta boska wymiana podkreśla głębię Bożej miłości i przemieniającą moc Jego łaski, zachęcając nas do życia w wdzięczności i hojności.
Paweł pisze: „A skoro jesteśmy Jego dziećmi, jesteśmy też Jego spadkobiercami. W rzeczywistości wraz z Chrystusem jesteśmy spadkobiercami chwały Bożej. Ale jeśli mamy dzielić Jego chwałę, musimy też dzielić Jego cierpienia” (Rzymian 8:17, NLT). Podobnie jak Jezus, musimy stać się ubodzy w duchu, co oznacza, że we wszystkim musimy pokornie polegać na Bogu. Uczestniczymy w Jego życiu pełnym pokornej ofiary, abyśmy mogli odziedziczyć bogactwa Jego królestwa (Mt 5:3). Rozumiemy, że bez Niego jesteśmy całkowicie bankrutami. Ale z Chrystusem uczestniczymy w Jego bogactwach. Ubożsi w duchu stają się bogaci w wierze (Jk 2:5) i łasce (Jk 4:6). Otrzymują niebiańskie, wieczne „dziedzictwo, które nigdy nie przeminie, nie zepsuje się ani nie zniknie” (1 Piotra 1:4; zob. także Dzieje Apostolskie 20:32; Kolosan 1:12). Tutaj, na ziemi, możemy być ubodzy, ale „dzielić się duchowymi bogactwami z innymi”, możemy „nie posiadać niczego, a jednak mieć wszystko” (2 Koryntian 6:10, NLT).
Paweł zachęcał Koryntian i wszystkich przyszłych wierzących, aby żyli, kochali i służyli tak, jak Jezus. Kiedy motywuje nas przykład Chrystusa, będziemy bezinteresownie dawać ubogim. Warren Wiersbe komentuje: „Jeśli oddamy się Bogu, będziemy również oddawać się innym. Nie można kochać Boga i ignorować potrzeb bliźniego. Jezus Chrystus oddał się za nas (Gal. 1:4; 2:20). Czyż nie powinniśmy oddać się Jemu? On umarł, abyśmy nie żyli dla siebie, ale dla Niego i dla innych (2 Kor. 5:15)” (The Bible Exposition Commentary, tom 1, Victor Books, 1996, str. 656).
English
Co oznacza stwierdzenie „stał się ubogim dla nas” (2 List do Koryntian 8:9)?
