Pytanie
Co Paweł ma na myśli, mówiąc: „Noszę na swoim ciele znamiona Pana Jezusa” (Galacjan 6:17)?
Odpowiedź
W Galacji Paweł ma do czynienia z judaizującymi – przestrzegającymi prawa Żydami, którzy zmuszali wierzących pogan do przestrzegania zwyczajów i ceremonialnych wymagań Prawa Mojżeszowego (zob. Galacjan 2:14; 6:11–17). Ci legalistyczni Żydzi byli zajęci zewnętrznymi rytuałami – chcieli, aby wierzący z Galacji poddali się obrzezaniu – podczas gdy ich własne serca pozostawały niezmienione. Pod koniec listu do Galatów Paweł pisze: „Od tej pory niech nikt mi nie sprawia kłopotu, bo noszę na swoim ciele znamiona Pana Jezusa” (Galacjan 6:17, NKJV).
W Liście do Galatów 6:11–18 Paweł kończy obronę swojej apostolskiej służby i podsumowuje swoją argumentację przeciwko judaizującym. Posługując się interesującą analogią związaną z dziełem Jezusa Chrystusa na krzyżu, Paweł przedstawia trzy grupy „naznaczonych ludzi” – judaizujących, Pana Jezusa Chrystusa i samego Pawła.
Ciała legalistycznych judaizujących były naznaczone obrzezaniem (Galacjan 6:12–13). Ich główną motywacją do pozyskiwania nawróconych było wywarcie imponującego wrażenia na zewnątrz. Chcieli zgromadzić dużą liczbę wyznawców – nie po to, aby zbawić dusze lub pomóc innym wierzącym dojrzeć w wierze – ale po to, aby mogli się nimi chwalić. Nie zależało im na rozszerzaniu królestwa Bożego ani na oddawaniu chwały Jego imieniu. Zamiast tego próbowali uniknąć cierpienia dla Chrystusa. Oskarżali Pawła, że nie jest prawdziwym apostołem. Jednak unikali prześladowań, publicznie identyfikując się jako Żydzi, a nie chrześcijanie (zob. Galacjan 6:12). Ci judaizujący wstydzili się ewangelii i przesłania krzyża.
Z drugiej strony Paweł powiedział: „Noszę na swoim ciele znaki, które pokazują, że należę do Jezusa” (Galacjan 6:17, NLT). On również był „naznaczonym człowiekiem”, pokazującym całemu światu, że swoje życie poświęcił cierpieniu dla Jezusa. Paweł był gotów ponieść konsekwencje, bez względu na koszty. Powiedział: „Jeśli chodzi o mnie, niech nigdy nie będę się chlubił niczym innym, jak tylko krzyżem Pana naszego Jezusa Chrystusa. Dzięki temu krzyżowi moje zainteresowanie tym światem zostało ukrzyżowane. (...) Nie ma znaczenia, czy zostaliśmy obrzezani, czy nie. Liczy się to, czy zostaliśmy przemienieni w nowe stworzenie” (Galacjan 6:14–15, NLT). Paweł był dumny z tego, że identyfikował się z krzyżem Jezusa Chrystusa.
Jakie znaki Pana Jezusa Chrystusa nosił Paweł na swoim ciele? Symbolizowały one wszystkie cierpienia, jakie znosił jako sługa Jezusa Chrystusa i sługa ewangelii. W 2 Liście do Koryntian 11:18–33 Paweł opowiada o tym, jak został wrzucony do więzienia, skazany na śmierć, wielokrotnie bity, chłostany i bity rózgami, kamienowany, rozbity na morzu, narażony na liczne niebezpieczeństwa, takie jak utonięcie i rabunek, znoszący bezsenne noce, głód, pragnienie, zimno i zawsze dźwigający ciężar trosk kościoła. Stawał również w obliczu rozgniewanych tłumów i pracował do wyczerpania (zob. 2 Kor 6:5). Wszystkie te rzeczy pozostawiły na nim ślad.
W 2 Liście do Koryntian 4:8-12 Paweł wyjaśnia, dlaczego był gotów nosić na swoim ciele znaki Pana Jezusa Chrystusa: „Z każdej strony jesteśmy uciskani przez kłopoty, ale nie jesteśmy przytłoczeni. Jesteśmy zakłopotani, ale nie popadamy w rozpacz. Jesteśmy ścigani, ale nigdy nie opuszczeni przez Boga. Jesteśmy powalani, ale nie jesteśmy zniszczeni. Poprzez cierpienie nasze ciała nadal uczestniczą w śmierci Jezusa, aby życie Jezusa było również widoczne w naszych ciałach. Tak, żyjemy w ciągłym niebezpieczeństwie śmierci, ponieważ służymy Jezusowi, aby życie Jezusa było widoczne w naszych umierających ciałach. Żyjemy więc w obliczu śmierci, ale to zaowocowało życiem wiecznym dla was” (NLT).
Paweł i wszyscy prawdziwi wierzący są „naznaczonymi ludźmi”, powołanymi do udziału w cierpieniach Chrystusa (Rzymian 8:17; 2 Koryntian 1:5; 1 Piotra 4:13). Jezus jest naszym wzorem we wszystkim: „Nawet jeśli oznacza to cierpienie, tak jak Chrystus cierpiał za [nas]... [my] musimy podążać Jego śladami” (1 Piotra 2:21, NLT). Paweł powiedział: „Chcę poznać Chrystusa i doświadczyć potężnej mocy, która wzbudziła Go z martwych. Chcę cierpieć wraz z Nim, uczestnicząc w Jego śmierci” (Flp 3:10, NLT).
Znakami Pana Jezusa Chrystusa są cierpienia, które znosił, aby pokazać rzeczywistość swojego człowieczeństwa i zakres swojej miłości do ludzkości (Łk 24:25–26; Dz 3:18). Był znienawidzony (J 7:7; 1 Kor 2:8), odrzucony (J 1:11; 1 Tesaloniczan 2:14–15), zdradzony (Mateusz 26:23), opuszczony (Mateusz 27:46) i ukarany za grzechy świata (Izajasz 53:5–6; Galacjan 3:13; Hebrajczyków 2:10; 1 Piotra 2:24). Blizny Jego cierpienia osiągnęły punkt kulminacyjny na krzyżu, gdzie Jezus oddał swoje życie, aby odkupić ciebie i mnie (Izajasz 53:3–12; Łukasz 24:46; 1 Koryntian 15:3; Hebrajczyków 13:11–12). Obyśmy byli jak Paweł i nigdy nie wstydzili się powiedzieć: „Noszę na swoim ciele znamiona Pana Jezusa”.
English
Co Paweł ma na myśli, mówiąc: „Noszę na swoim ciele znamiona Pana Jezusa” (Galacjan 6:17)?
