settings icon
share icon
Pytanie

Czego możemy się nauczyć z życia Joba?

Odpowiedź


Życie Joba pokazuje, że ludzie często nie są świadomi na jak wiele sposobów Bóg działa w życiu każdego wierzącego. Poznając życie Joba nasuwa się pytanie, "Dlaczego złe rzeczy przydarzają się dobrym ludziom?" To jest stare pytanie, na które trudno jest odpowiedzieć, ale wierzący wiedzą, że Bóg zawsze sprawuje kontrolę i nieważne co się wydarzy, nie ma przypadkowości- nic nie dzieje się przez przypadek. Job był wierzącym; on wiedział, że Bóg był na tronie i sprawował pełną kontrolę, chociaż nie wiedział z jakiego powodu tak wiele tragedii pojawiało się w jego życiu.

Job był "nienaganny i prawy, bogobojny i stroniący od złego" (Ks. Joba 1.1). Miał dziesięcioro dzieci i był człowiekiem bardzo zamożnym. Biblia mówi nam, że pewnego dnia szatan stanął przed Bogiem i Bóg zapytał go, co myśli o Jobie. Szatan oskarżył Joba o czczenie Boga tylko ze względu na to, że Bóg mu błogosławił. Zatem, Bóg pozwolił szatanowi odebrać Jobowi bogactwo i dzieci. Później, Bóg pozwolił szatanowi zaatakować jego zdrowie fizyczne. Job bardzo się smucił, ale nie oskarżył Boga o czynienie zła (Ks. Joba 1.22; 42.7-8).

Przyjaciele Joba byli pewni, że Job musiał zgrzeszyć, aby zasłużyć na karę i kłócili się z nim na ten temat. Ale Job utrzymywał, że jest niewinny, chociaż wyznał, że chce umrzeć i zadawał pytania Bogu. Młodszy człowiek imieniem Elihu, próbował przemawiać w imieniu Boga do Joba. Ks. Joba 38-42 zawiera jedne z najbardziej oszałamiających poezji o wielkości i potędze Boga. Job odpowiedział na Bożą rozprawę w pokorze i pokucie, mówiąc, że mówił o rzeczach, których nie wiedział (Ks. Joba 40.3-5; 42.1-6). Bóg powiedział przyjaciołom Joba, że jest na nich zły za to, że mówili nieprawdę o Nim, nie tak jak jego sługa Job, który mówił prawdę (Ks. Joba 42.7-8). Bóg powiedział im, aby złożyli ofiary i że Job będzie się za nich modlił i że Bóg zaakceptuje modlitwy Joba. Job tak uczynił, prawdopodobnie przebaczając im również ich surowość wobec niego. Bóg pomnożył bogactwo Joba dwukrotnie (Ks. Joba 42.10) i "błogosławił Pan późniejsze lata życia Hioba bardziej niż pierwsze" (Ks. Joba 42.12; tłum. Biblia Warszawsko- Praska). Job żył jeszcze 140 lat po tym cierpieniu.

Job nigdy nie stracił swojej wiary w Boga, nawet pod wpływem najbardziej łamiących serce okoliczności, które wypróbowywały go aż do cna. Trudno jest wyobrazić sobie utratę wszystkiego co mamy w jeden dzień- własność, majątek i nawet dzieci. Większość ludzi popadłaby w depresję i być może nawet miała myśli samobójcze po tak ogromnej stracie. Chociaż przygnębiony na tyle, by przekląć dzień w którym się urodził (Ks. Joba 3.1-26), Job nigdy nie przeklął Boga (Ks. Joba 2.9-10), ani też nie zachwiał się w swoim zrozumieniu, że Bóg nadal sprawuje nad wszystkim kontrolę. Trzech przyjaciół Joba z drugiej strony, zamiast go pocieszać, źle mu doradzało, a nawet oskarżało o popełnienie niegodziwych grzechów, z powodu których Bóg go karze takim nieszczęściem. Job znał Boga na tyle dobrze, że wiedział iż Bóg tak nie postępuje; w rzeczywistości, miał tak osobistą relację z Nim, że mógł powiedzieć, "Choćby mnie zabił Wszechmocny - ufam, i dróg moich przed Nim chcę bronić" (Ks. Joba 13.15; tłum. Biblia Tysiąclecia). Gdy żona sugerowała, aby przeklął Boga i umarł, Job odpowiedział, "Mówisz, jakbyś była szalona. Jeśli przyjmowaliśmy od Boga dobro, dlaczego nie mielibyśmy przyjąć zła?" (Ks. Joba 2.10; tłum. Biblia Poznańska).

Trudne położenie Joba, od śmierci jego dzieci i utraty majątku po cierpienia fizyczne, które znosił, a także przemowy jego tak zwanych przyjaciół, nigdy nie spowodowały zachwiania jego wiary. On wiedział kim jest Wybawiciel, on wiedział, że On jest żyjącym Zbawicielem i wiedział, że pewnego dnia On pojawi się na ziemi (Ks. Joba 19.26). On rozumiał, że ludzkie dni są policzone i nie można ich zmienić (Ks. Joba 14.5). Duchowa głębia Joba przejawia się przez całą księgę. Jakub odnosi się do Joba jako przykład wytrwałości, "Bracia, za przykład cierpienia i cierpliwości bierzcie proroków, którzy przemawiali w imieniu Pańskim. Oto za błogosławionych uważamy tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Joba i oglądaliście zakończenie, które zgotował Pan, bo wielce litościwy i miłosierny jest Pan" (Jakuba 5.10-11).

Istnieje też kilka naukowych i historycznych faktów w Ks. Joba. Księga sugerowała, że Ziemia jest okrągła na długo przed pojawieniem się współczesnej nauki (Ks. Joba 22.14). Księga wspomina o dinozaurach- nie stosując tej nazwy, ale opisując behemota [słowo behemot pojawia się w tłum. Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej, Biblii Brzeskiej oraz Biblii Jakuba Wujka, w pozostałych polskich tłumaczeniach pojawia się słowo: hipopotam- wyjaśnienie od tłumacza] jest z pewnością podobny do dinozaura – żyjącego obok człowieka (Ks. Joba 40.15-24).

Ks. Joba daje nam wgląd za zasłonę, która oddziela życie ziemskie od niebiańskiego. Na początku księgi, widzimy, że szatan i jego upadłe anioły mają nadal przyzwolenie na dostęp do nieba, wchodząc i wychodząc na wyznaczone spotkania jakie się tam odbywają. To, co jest oczywiste z tej relacji dotyczy tego, że szatan jest zajęty czynieniem zła na ziemi, jak podaje Ks. Joba 1.6-7. Ta relacja pokazuje również, jak szatan jest "oskarżycielem świętych", co nawiązuje do Ks. Objawienia 12.10, i ukazuje jego arogancję i pychę, jest to spisane w Ks. Izajasza 14.13-14. Wspaniale jest widzieć, jak szatan rzuca wyzwanie Bogu; on nie ma żadnych skrupułów przed konfrontowaniem się z Najwyższym. Relacja w Ks. Joba pokazuje szatana takim, jakim jest naprawdę – wyniosłym i złym do cna.

Prawdopodobnie największą lekcją jakiej się uczymy z Ks. Joba jest to, że Bóg nie musi odpowiadać każdemu odnośnie tego co robi lub czego nie robi. Doświadczenie Joba uczy nas, że możemy nigdy nie poznać konkretnego powodu naszego cierpienia, ale musimy ufać naszemu suwerennemu, świętemu, sprawiedliwemu Bogu. Jego drogi są doskonałe (Psalm 18.30). Skoro Boże drogi są doskonałe, możemy mu ufać, że cokolwiek się wydarzy- i na cokolwiek On przyzwoli- jest również doskonałe. Nie możemy oczekiwać, że zrozumiemy umysł Boga w doskonały sposób, co zresztą nam przypomina, "Bo wasze myśli nie są myślami moimi a wasze drogi nie są moimi, mówi Pan [...] moje drogi są ponad waszymi i myśli moje wyższe są niż wasze" (Ks. Izajasza 55.8-9).

Naszą odpowiedzialnością wobec Boga jest to, aby być Jemu posłusznymi, ufać Mu i poddawać się Jego woli, czy ją rozumiemy czy też nie. Gdy tak czynimy, znajdziemy Boga we wszystkich naszych próbach- może nawet ze względu na nasze próby. Dostrzeżemy jeszcze dokładniej wspaniałość naszego Boga i powiemy, za Jobem, "Dotychczas znałem Cię tylko ze słyszenia, teraz patrzę na Ciebie własnymi oczyma" (Ks. Joba 42.5; tłum. Biblia Warszawsko- Praska).

English



Powrót na polską stronę główną

Czego możemy się nauczyć z życia Joba?
Podziel się tą stroną: Facebook icon Twitter icon Pinterest icon Email icon
© Copyright Got Questions Ministries