Pytanie
Co oznacza, że Jezus oddał ducha (J 19:30)?
Odpowiedź
W Ewangelii Jana 19:30 apostoł zapisuje następujące słowa: „Gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się» i skłoniwszy głowę, oddał ducha” (ESV). Komentarz Jana, że Jezus „oddał ducha”, oznacza po prostu, że Jezus doświadczył śmierci fizycznej. Jego duch oddzielił się od ciała.
Tuż przed oddaniem ducha Jezus otrzymał kwaśne wino, aby ugasić pragnienie (J 19:28). Spełniło się tym samym proroctwo z Psalmu 69:21: „Dali mi truciznę za pokarm, a gdy byłem spragniony, dali mi pić kwaśne wino” (por. Mt 27:34, 48; zob. także Ps 22:15). Wino, które zostało podane Jezusowi, różni się od „wina zmieszanego z mirrą” — słabego środka odurzającego, którego Jezus nie chciał (Mk 15:23). W każdym razie wino, które Jezus przyjął, nawilżyło Jego gardło na tyle, że mógł ogłosić swoje zwycięstwo i zakończenie swojej misji (Mk 15:37; por. J 19:30).
W języku greckim okrzyk Jezusa z Jana 19:30 to jedno słowo: tetelestai. Tłumaczenie („wykonało się”) oddaje część znaczenia, tę część, która skupia się na zakończeniu dzieła odkupienia Jezusa:
Każdego dnia kapłan staje i pełni swoje obowiązki religijne; raz po raz składa te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów. Ale kiedy ten kapłan złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga i od tego czasu czeka, aż jego wrogowie zostaną poddani mu jako podnóżek. Jedną bowiem ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęcani (Hbr 10:11–14).
Na krzyżu Jezus wykonał powierzone Mu zadanie. Nie był to więc okrzyk porażki ani zapowiedź Jego rychłej śmierci. Był to po prostu sposób na wyrażenie, że wypełnił swoje zobowiązanie wobec Ojca: „Ja Cię uwielbiłem na ziemi, wykonując dzieło, które mi powierzyłeś” (J 17:4, ESV).
„Dzieło”, które Jezus wykonał, było Jego zadośćuczynieniem za grzechy ludzkości: „Bóg tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą” (2 Koryntian 5:21; por. 1 Jana 2:2). Po odpokutowaniu za grzechy świata „skłonił głowę i oddał ducha” (J 19:30).
Wyrażenie „oddał” (gr. paredōken) oznacza, że Jezus „przekazał” swojego ducha (por. Ewangelia Mateusza 27:50; Ewangelia Łukasza 23:46). Chodzi o to, że umarł. Jednak sformułowanie to sugeruje, że Jezus miał nad tym kontrolę. Jego duch nie tylko „odeszedł”; On go wydał. Oznacza to, że nikt nie odebrał Mu życia; On dobrowolnie je złożył: „Dlatego Ojciec mnie miłuje, ponieważ składam swoje życie, aby je ponownie podjąć. Nikt mi go nie odbiera, ale ja je składam z własnej woli. Mam władzę, aby je oddać, i mam władzę, aby je ponownie wziąć. To zadanie otrzymałem od mojego Ojca” (J 10:17–18, ESV). Jego śmierć była zatem świadomym aktem posłuszeństwa wobec odkupieńczego planu Ojca (por. J 8:29, 14:31; Flp 2:5–11).
Niektórzy komentatorzy sugerują, że oddanie ducha oznacza, iż Jezus przekazał Ducha Świętego swoim uczniom. Lepszym wyjaśnieniem jest to, że chodziło o ludzkiego ducha Jezusa. Duch Święty został dany później (zob. Dzieje Apostolskie 1:8). Ponadto Łukasz 23:46 mówi, że Jezus powierzył swojego ducha w ręce Ojca, a nie w serca uczniów. Jan skupia się na dokonanym dziele Chrystusa i Jego niezachwianym posłuszeństwie Ojcu (J 19:30).
Wiersz S. W. Gandy'ego podsumowuje znaczenie śmierci Jezusa:
On piekło w piekle poniżył;
Stał się grzechem, grzech pokonał;
Pokłonił się grobowi, zniszczył go,
A śmierć, umierając, zabił.
English
Co oznacza, że Jezus oddał ducha (J 19:30)?
