Pytanie
Czym była herezja kolosańska?
Odpowiedź
Herezja kolosańska była fałszywą nauką propagowaną w kościele w Kolosach, która skłoniła Pawła do napisania listu do tego kościoła. Paweł nigdy nie wspomina wprost, że walczy z herezją, ale z treści jego listu wynika, że niektórzy członkowie kościoła wyznawali fałszywą naukę lub przynajmniej ją rozważali.
Paweł rozpoczyna list, podkreślając wyższość Chrystusa. Oczywiście temat ten mógłby być przedmiotem listu bez odnoszenia się do konkretnej herezji, ale nacisk na tę kwestię wydaje się bardziej wyraźny niż w innych listach Pawła, dlatego większość uczonych zakłada, że herezja kolosańska w jakiś sposób umniejszała osobę Chrystusa.
W Liście do Kolosan 1:15-20 czytamy o Chrystusie: „On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym przed całym stworzeniem. Przez Niego bowiem zostało stworzone wszystko, co jest w niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, trony i panowania, zwierzchności i władze – wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma swoje istnienie. On jest głową ciała, którym jest Kościół. On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim miał pierwszeństwo. W nim bowiem postanowił Bóg, aby zamieszkała cała pełnia i aby przez niego pojednał ze sobą wszystko, zarówno to, co na ziemi, jak i to, co w niebie, wprowadzając pokój przez krew jego krzyża” (ESV).
Następnie Paweł przechodzi do tematu ewangelii, która opiera się na osobie Chrystusa i właściwej odpowiedzi wiary. W Liście do Kolosan 2 Paweł ostrzega Kościół przed tym aby dać się zwieść ludzkiej filozofii i tradycji, ponieważ to w Chrystusie „mieszka cała pełnia boskości cieleśnie” (Kol 2:9, ESV). To w Chrystusie grzechy mogą zostać przebaczone, a człowiek może zostać pojednany z Bogiem. Dlatego Kościół nie powinien pozwalać nikomu „osądzać was w kwestiach jedzenia i picia, świąt, nowiu księżyca lub szabatu. Są one cieniem przyszłych rzeczy, ale rzeczywistość należy do Chrystusa. Niech nikt was nie dyskwalifikuje, nalegając na ascetyzm i kult aniołów, szczegółowo opisując wizje, bez powodu nadęty swoim zmysłowym umysłem i nie trzymając się mocno Głowy, od której całe ciało, odżywiane i połączone przez stawy i więzadła, rośnie dzięki wzrostowi, który pochodzi od Boga” (Kol 2,16-19, ESV).
Najwyraźniej niektórzy, którzy twierdzili, że przyjęli Chrystusa, pozwalali się kontrolować zasadom legalistycznym. Być może byli pod presją ze strony żydowskich źródeł lub innych grup promujących ascetyzm. „Jeśli wraz z Chrystusem umarliście dla żywiołów świata, dlaczego, jakbyście nadal żyli w świecie, poddajecie się przepisom – „Nie dotykaj, nie smakuj, nie ruszaj” (odnoszącym się do rzeczy, które giną wraz z użyciem) – zgodnie z ludzkimi nakazami i naukami? Rzeczy te mają wprawdzie pozory mądrości w promowaniu religii własnego pomysłu, ascetyzmu i surowości wobec ciała, ale nie mają żadnej wartości w powstrzymywaniu pobłażliwości ciała” (Kol 2:20–23, ESV).
Pozostała część Listu do Kolosan zawiera praktyczne wskazówki dla chrześcijan dotyczące dobrego postępowania. Postępowanie to opiera się na ich pozycji w Chrystusie i pragnieniu życia pobożnego, ale nie jest podstawą ich akceptacji przed Bogiem. Życie chrześcijańskie ma swoje zasady, ale opierają się one na miłości do Boga i bliźniego, a nie na religijnych zasadach i rytuałach.
Opierając się głównie na informacjach zawartych w pierwszej części Listu do Kolosan, przypuszczamy, że herezja kolosańska umniejszała wyższość Chrystusa i wystarczalność Jego ofiary na krzyżu dla przebaczenia grzechów. Zamiast tego ta fałszywa nauka kładła nacisk na przestrzeganie zasad i przepisów, które nie mają mocy, aby naprawdę zmienić życie. Większość współczesnych sekt również umniejsza Chrystusa i kładzie nacisk na rytuały, więc przesłanie Listu do Kolosan jest aktualne nawet w XXI wieku.
English
Czym była herezja kolosańska?
