Pytanie
Czego możemy się nauczyć z historii Elizeusza i Naamana?
Odpowiedź
Naaman był dowódcą armii syryjskiej (aramejskiej) i cieszył się uznaniem jako wojskowy, ale cierpiał na trąd. Jego izraelska służąca zasugerowała mu, aby udał się do Elizeusza, aby ten go uzdrowił. Naaman wyruszył do Izraela, zabierając ze sobą hojny prezent oraz list od Ben-Hadada, króla Syrii, w którym prosił króla Izraela o uzdrowienie Naamana (2 Król. 5:1–6). Król Izraela zareagował paniką – jak ktokolwiek mógłby uzdrowić trąd? Król Izraela pomyślał, że Ben-Hadad próbuje wywołać wojnę (2 Król. 5:7).
Kiedy prorok Elizeusz usłyszał o zmartwieniu króla, wysłał do niego posłańca z wiadomością: „Dlaczego rozdarłeś swoje szaty? Niech przyjdzie teraz do mnie, aby poznał, że w Izraelu jest prorok” (2 Król. 5:8). Naaman przybył więc do domu Elizeusza ze swoimi rydwanami, darami i sługami.
Elizeusz nawet nie wyszedł, aby powitać Naamana. Zamiast tego wysłał wiadomość, aby ten obmył się siedem razy w rzece Jordan, aby zostać uzdrowionym. „Naaman rozgniewał się i odszedł, mówiąc: «Oto myślałem, że na pewno wyjdzie do mnie, stanie i wezwie imienia Pana, swojego Boga, i machnie ręką nad tym miejscem i uzdrowi trąd. Czyż rzeki Abana i Farfar w Damaszku nie są lepsze od wszystkich wód Izraela? Czyż nie mógłbym się w nich obmyć i stać się czystym?”. Odwrócił się więc i odszedł w gniewie” (2 Król. 5:11-12).
Słudzy Naamana namawiali go, aby ponownie rozważył swoją decyzję, i Naaman ich wysłuchał. Po zanurzeniu się siedem razy w rzece Jordan został całkowicie uzdrowiony, tak jak powiedział Elizeusz. W rzeczywistości „jego ciało zostało przywrócone do zdrowia i stało się czyste jak ciało młodego chłopca” (2 Król. 5:14). Naaman powrócił do Elizeusza i rzekł: „Oto wiem, że nie ma Boga na całej ziemi, tylko w Izraelu; przyjmij więc teraz dar od swego sługi” (werset 15). Elizeusz odmówił przyjęcia daru i odesłał syryjskiego dowódcę w pokoju.
Jednak sługa Elizeusza, Gechazi, poszedł za Naamanem i podstępnie poprosił o prezent w imieniu Elizeusza. Naaman dał mu „dwa talenty srebra w dwóch workach i dwie zmiany odzieży” (2 Król. 5:23). Gechazi ukrył łup i wrócił do domu, gdzie Elizeusz skonfrontował się z nim. Gechazi ponownie skłamał, aby zatuszować sprawę. Pan dał Elizeuszowi wgląd w sprawę i prorok powiedział Gehaziemu: „Dlatego trąd Naamana przylgnie do ciebie i do twoich potomków na zawsze” (werset 27). Gehazi natychmiast zachorował na trąd.
Z tej historii można wyciągnąć wiele wniosków. Po pierwsze, istnieje wyraźny kontrast między wiarą młodej służącej, która znała Elizeusza i wierzyła w jego moc, a udręką króla Izraela, który nawet nie pomyślał o Elizeuszu i martwił się własnym brakiem mocy.
Po drugie, mamy kontrast między przepychem Naamana a skromnością Elizeusza. Naaman przybył, aby zostać uzdrowionym, niosąc bogate dary w pięknych rydwanach; Elizeusz nie miał takich bogactw, tylko moc Bożą. Duma Naamana niemal doprowadziła go do zguby: zbyt dumny i uparty, aby postępować zgodnie z prostymi instrukcjami proroka, omal nie przegapił błogosławieństwa, które Bóg dla niego przygotował. My również powinniśmy być posłuszni Słowu Bożemu, nawet jeśli droga Boga nie ma dla nas sensu.
Ponadto ci, którzy służą Bogu, nie robią tego dla korzyści finansowych, ale z miłości i prostego posłuszeństwa Panu. Elizeusz odmówił przyjęcia książęcego daru, który mu zaoferowano. Bóg jest dawcą, a nie biorcą, a Jego darów nie można kupić. Uzdrowienie Naamana z trądu jest wspaniałym obrazem naszego zbawienia od grzechu – udzielonego bezpłatnie dzięki łasce Bożej w odpowiedzi na wiarę (Efezjan 2:8-9).
Chciwość i oszustwo Gechaziego są dla nas ostrzeżeniem. Biblia ostrzega nas przed „dążeniem do nieuczciwego zysku” (Tytus 1:7). Jesteśmy wezwani do uczciwości we wszystkich naszych działaniach, wiedząc, że Bóg widzi wszystko i odpowiednio osądzi. Możemy być pewni, że nasze grzechy zostaną odkryte (Liczb 32:23).
Jezus użył historii Naamana i Elizeusza jako ilustracji problemu niewiary Izraela. W Ewangelii Łukasza 4:27 Jezus mówi tłumowi w synagodze w Nazarecie: „W czasach proroka Elizeusza było wielu trędowatych w Izraelu, ale żaden z nich nie został oczyszczony – tylko Naaman Syryjczyk”. Trędowaci z Izraela przeoczyli uzdrowienie, które mogli otrzymać dzięki Elizeuszowi, więc Bóg uzdrowił Syryjczyka. W ten sam sposób Izraelici w czasach Jezusa nie dostrzegali mocy, która była tuż przed ich oczami. Ale Bóg nie ma względu na osoby (Dz 10:34–35) i poganom ostatecznie została przekazana ewangelia, którą odrzucił Izrael.
English
Czego możemy się nauczyć z historii Elizeusza i Naamana?
