Pytanie
Czym są cztery bestie z 7 rozdziału Księgi Daniela?
Odpowiedź
W 7 rozdziale Księgi Daniela prorok opisuje nocną wizję, którą dał mu Bóg, dotyczącą czterech imperiów światowych, symbolizowanych przez cztery bestie (Daniel 7:1–14). Cztery imperia są takie same, jak te, które widział Nabuchodonozor w swoim śnie w 2 rozdziale Księgi Daniela, chociaż w tym śnie są one przedstawione jako różne metale w posągu. Wizja Daniela zapewnia nas, że imperia świata mają pewną władzę przez określony czas, ale wszystkie przeminą, a „święty lud Najwyższego otrzyma królestwo i będzie je posiadał na wieki, tak, na wieki wieków” (Daniel 7:18).
Wizja czterech bestii niepokoi Daniela i zastanawia się on, co ona oznacza, dopóki anioł nie wyjaśnia mu tego (Księga Daniela 7:15–27). Nawet wtedy wizja i jej interpretacja nadal powodują niepokój Daniela: „Ja, Daniel, byłem głęboko poruszony moimi myślami, a moja twarz zbladła, ale zachowałem tę sprawę dla siebie” (werset 28).
Wizja Daniela dotycząca czterech bestii zaczyna się od wietrznej nocy i wzburzonego morza: „W mojej nocnej wizji patrzyłem, a oto przed sobą widziałem cztery wiatry nieba, które wzburzały wielkie morze” (Daniel 7:2). Gdy Daniel patrzy, z ciemnych wód wyłaniają się „cztery wielkie bestie”, każda inna od pozostałych (werset 3).
Pierwsza z czterech bestii Daniela jest „podobna do lwa i ma skrzydła orła” (Daniel 7:4). Gdy Daniel patrzy, skrzydła zostają oderwane od bestii, a stworzenie staje wyprostowane jak człowiek i otrzymuje ludzki umysł. Później anioł, który interpretuje sen, mówi Danielowi: „Cztery wielkie bestie to czterej królowie, którzy powstaną z ziemi” (werset 17). Pierwsza bestia reprezentuje króla Nabuchodonozora z Babilonu. Jej wzniesienie się do statusu podobnego do ludzkiego odzwierciedla wyzwolenie Nabuchodonozora z bestialskiej egzystencji i jego wgląd w prawdziwą naturę Boga (Daniel 4:34–35).
Druga bestia w wizji Daniela jest „podobna do niedźwiedzia. Podniosła się na jeden bok i miała w pysku trzy żebra między zębami” (Daniel 7:5). Głos nakazuje drugiej bestii pożerać mięso, aż się nasyci. Bestia ta reprezentuje imperium medo-perskie; podniesienie jednej strony stworzenia wskazuje, że jedna z części królestwa (Persja) będzie dominująca. Trzy żebra w pysku zwierzęcia symbolizują narody, które zostały „pożarte” przez Medów i Persów. Te trzy podbite narody to Babilon, Lidia i Egipt.
Trzecia z czterech bestii jest „podobna do lamparta”, z wyjątkiem tego, że ma cztery skrzydła podobne do ptasich na grzbiecie i cztery głowy (Daniel 7:6). Bestia ta otrzymuje władzę do rządzenia. Trzecia bestia reprezentuje Grecję, imperium znane z szybkości swoich podbojów. Cztery głowy zapowiadają czterokrotny podział imperium po śmierci Aleksandra Wielkiego. Wizja Daniela dotycząca barana i kozła zawiera dalsze szczegóły dotyczące drugiego i trzeciego królestwa (zob. Daniel 8).
Ostatnia bestia, którą Daniel widzi wynurzającą się z morza, jest najstraszniejsza — „przerażająca, budząca grozę i bardzo potężna” (Daniel 7:7). Ta czwarta bestia ma „brązowe pazury” (werset 19) i „wielkie żelazne zęby; miażdżyła i pożerała swoje ofiary, a wszystko, co pozostało, deptała”, całkowicie unicestwiając swoją zdobycz (werset 7). Czwarta bestia ma dziesięć rogów. Stworzenie to reprezentuje Imperium Rzymskie, potężne królestwo, które rzeczywiście miażdżyło wszystkich swoich wrogów.
Tak więc wizja Daniela dotycząca czterech bestii stanowiła prorocze spojrzenie na przyszłe wydarzenia światowe. Patrząc z naszej perspektywy, postrzegamy te wydarzenia jako historię świata i łatwo dostrzegamy związek między każdą bestią a imperium światowym. Jednak wizja Daniela miała głębszy sens, a część z niej jest nadal przyszłością, nawet dla nas.
Uwagę Daniela przyciąga niszczycielska czwarta bestia i zastanawia się on nad znaczeniem jej dziesięciu rogów. Następnie spośród dziesięciu rogów zaczyna wyrastać mniejszy róg. Gdy mały róg wyrasta z bestii, trzy z pierwotnych rogów zostają wyrwane z korzeniami. Daniel widzi, że mały róg ma „oczy podobne do oczu człowieka i usta, które mówiły zuchwale” (Daniel 7:8). Dumne, chełpliwe słowa małego rogu trwają, aż Stary Człowiek ustanawia dzień sądu (wersety 9–10). W tym czasie „bestia została zabita, a jej ciało zniszczone i wrzucone do płonącego ognia” (werset 11). Kontrastuje to z losem pozostałych trzech bestii, które utraciły swoją władzę, ale nie zostały natychmiast zniszczone (werset 12).
Po zabiciu czwartej bestii i spaleniu jej ciała, z nieba w chmurach przybywa „syn człowieczy”. „Zbliżył się do Starego Dni i został wprowadzony przed Jego oblicze” (Daniel 7:13). Człowiek ten otrzymuje „władzę, chwałę i suwerenną moc” (werset 14), a wszystkie narody ziemi oddają mu cześć. Królestwo, którym rządzi, jest wieczne i niezniszczalne.
Kiedy Daniel otrzymuje interpretację wizji, prorok pyta konkretnie o czwartą bestię i jej rogi (Daniel 7:19). Anioł wyjaśnia: dziesięć rogów bestii to dziesięciu królów, którzy powstaną z tego królestwa (werset 24). Mały, imponujący róg z oczami i ustami człowieka reprezentuje późniejszego króla; przed nim trzech pierwotnych królów zostanie pokonanych. Ten zły król „będzie mówił przeciwko Najwyższemu i uciskał Jego święty lud” (werset 25). Będzie dążył do zmiany czasów i praw i przez trzy i pół roku będzie sprawował uciskającą władzę nad ludem Bożym. Ten światowy przywódca, którego widział Daniel, to Antychryst, „przychodzący władca”, który ustanawia obrzydliwość - Daniel 9:27.
Biorąc pod uwagę fakt, że Antychryst wyłania się z czwartej bestii, możemy przypuszczać, że w czasach ostatecznych nastąpi „odrodzenie” Cesarstwa Rzymskiego, w którym znajdzie się koalicja dziesięciu światowych przywódców. Antychryst obejmie pozycję przywódczą kosztem trzech z tych przywódców i ostatecznie będzie sprawował globalną władzę. Jako prawdziwy tyran, Antychryst będzie domagał się czci i będzie dążył do kontroli wszystkich aspektów życia (zob. Objawienie 13:16–17).
Mały róg z Księgi Daniela 7 jest pierwszą bestią z Księgi Objawienia 13. Zwróć uwagę, że bestia z Księgi Objawienia również ma dziesięć rogów, a Jan opisuje ją jako podobną do „lamparta, ale miała łapy jak niedźwiedź i paszczę jak lew” (Objawienie 13:2). Innymi słowy, bestia z Księgi Objawienia zawiera elementy wszystkich bestii Daniela. Podobnie jak czwarta bestia Daniela, bestia Jana mówi z dumą i uciska lud Boży przez trzy i pół roku (Objawienie 13:5–7).
Dobrą wiadomością jest to, że panowanie Antychrysta jest ograniczone: czterdzieści dwa miesiące i nic więcej. Następnie Bóg obiecuje osądzić mały róg. „Sąd zasiądzie, a moc [małego rogu] zostanie odebrana i całkowicie zniszczona na zawsze” (Daniel 7:26). Lub, jak widział to Jan, „bestia została schwytana i wrzucona żywcem do ognistego jeziora siarki” (Objawienie 19:20). Syn Człowieczy będzie panował na wieki.
Ciekawe jest porównanie wizji Daniela o czterech bestiach ze snem króla Nabuchodonozora o wielkim posągu. Obie wizje symbolizują te same królestwa świata. W Księdze Daniela 2 król śni o ziemskich królestwach jako o „ogromnym, olśniewającym posągu, budzącym grozę” (Daniel 2:31). Jednak Daniel widzi te same królestwa jako ohydne bestie (Daniel 7). Mamy więc dwie bardzo różne perspektywy na królestwa budowane przez ludzkość. Władcy świata postrzegają swoje królestwa jako imponujące, artystyczne pomniki wykonane z cennych metali. Jednak prorocy Boży postrzegają te same królestwa jako nienaturalne potwory.
Wizja Daniela dotycząca czterech bestii ostrzegała Izrael, że pojawi się szereg wrogów i światowych władców sprawujących nad nimi władzę, jednak nie powinni oni tracić ducha. Ostatecznie to Bóg sprawuje kontrolę, a Mesjasz, który ma nadejść, pokona królestwa tego świata i ustanowi swój tron na wieki (Daniel 2:44; 7:13–14; Objawienie 11:15).
English
Czym są cztery bestie z 7 rozdziału Księgi Daniela?
