Pytanie
Co było w cieniu Piotra, co uzdrawiało ludzi (Dz 5, 15-16)?
Odpowiedź
Początki Kościoła były czasem fenomenalnego wzrostu i cudów apostolskich. W Dziejach Apostolskich 5:15-16 czytamy: „Ludzie wynosili chorych na ulice i kładli ich na łóżkach i matach, aby przynajmniej cień Piotra padł na niektórych z nich, gdy przechodził. Zgromadziły się również tłumy z miast wokół Jerozolimy, przynosząc swoich chorych i dręczonych przez złe duchy, i wszyscy zostali uzdrowieni”.
Musimy zwrócić uwagę na jedną rzecz: nigdzie w tym fragmencie nie jest napisane, że ktokolwiek został uzdrowiony dzięki temu, że znalazł się w cieniu Piotra. Fragment ten nie mówi nam również, że apostołowie kiedykolwiek nakazali ludziom ustawiać się wzdłuż ulic lub tolerowali takie działania. Jedyne wnioski, jakie możemy wyciągnąć z treści wersetu 15, to fakt, że ludzie najwyraźniej darzyli Piotra wielkim szacunkiem za jego cudowne uzdrowienia i wierzyli w skuteczność nawet jego cienia. Werset 16 rzeczywiście mówi, że ludzie zostali wtedy uzdrowieni, ale nie ma w nim żadnej wzmianki, że przyczyną tego był cień Piotra. W rzeczywistości werset ten precyzuje, że „wszyscy zostali uzdrowieni” – nawet ci, którzy nie znajdowali się w cieniu Piotra.
Ludzie chcieli wierzyć, że w Piotrze było coś wyjątkowego, i zaczęli szukać jego bliskości w nadziei, że część tej mocy przejdzie na nich. Nie był to pierwszy (ani ostatni) przypadek, kiedy ludzie szukali szczególnego błogosławieństwa poprzez przedmiot fizyczny. Paralityk z Ewangelii Jana 5 wierzył, że woda w pewnym basenie może uzdrowić jego kalectwo. Niektórzy Efezjanie w Dziejach Apostolskich 19 wierzyli, że moc uzdrawiania skupiała się w szatach Pawła (por. Ewangelia Mateusza 9:21). Niektórzy ludzie dzisiaj pokładają ufność w chusteczkach, nad którymi „modlono się”, w relikwiach świętych lub w wodzie święconej.
W Dziejach Apostolskich 3 moc Boża objawiła się poprzez Piotra i Jana, gdy uzdrowiono chromego człowieka. Wieść rozeszła się szybko i wielki tłum zgromadził się w kolumnadzie Salomona, pełen zdumienia. Piotr przemówił do tłumu, prostując ich przypuszczenie, że on i Jan mają w sobie szczególną moc: „Mężowie izraelscy, dlaczego się temu dziwicie? Dlaczego patrzycie na nas, jakbyśmy to naszą własną mocą lub pobożnością sprawili, że ten człowiek chodzi?” (werset 12). Następnie apostoł wskazuje tłumowi na Jezusa: „To imię Jezusa i wiara, która przez Niego przychodzi, sprawiły, że ten człowiek został całkowicie uzdrowiony, jak wszyscy widzicie” (werset 16).
W Dziejach Apostolskich 5 chorzy nie byli uzdrawiani przez cienie, aury czy magiczne szaty; byli uzdrawiani jako bezpośrednia odpowiedź na modlitwę apostołów z Dziejów Apostolskich 4:30: „Wyciągnij swoją rękę, aby uzdrawiać i dokonywać cudownych znaków i cudów w imię swego świętego sługi Jezusa”. Cuda dokonywane przez apostołów były przejawem mocy i miłosierdzia Pana, potwierdzającym Chrystusa Jezusa jako Zbawiciela i świadczącym o prawdziwości ich przesłania.
Ufanie cieniom nie jest mądre. A co, gdyby był to pochmurny dzień? Czy potrzebujący nie mieliby szczęścia? Co stałoby się w południe, kiedy Piotr nie miałby cienia? Cieszymy się, że moc uzdrawiania Boga nie zależy od zdolności kogokolwiek do bycia we właściwym miejscu, we właściwym czasie i we właściwych warunkach. Cienie pojawiają się i znikają, ale moc Boga jest stała.
English
Co było w cieniu Piotra, co uzdrawiało ludzi (Dz 5, 15-16)?
