Pytanie
Co Biblia mówi o śpiewaniu? Czy chrześcijanin powinien śpiewać?
Odpowiedź
Śpiewanie to rytmiczne wypowiadanie słów lub dźwięków. Istnieje wiele różnych rodzajów śpiewów, od podstawowych dwutonowych śpiewów, przez proste melodie, po złożone melodie i harmonie. Niektóre śpiewy są uważane za formę mowy, a inne za muzykę. Śpiewanie uważane jest za jedną z pierwszych form dzisiejszej muzyki zachodniej. Okrzyki bojowe, okrzyki protestujących, a nawet okrzyki kibiców sportowych można uznać za śpiewanie.
W Biblii nie ma nic, co mówi o tym, jak powinniśmy śpiewać, mówiąc technicznie. Czy to śpiew, czy intonowanie, Biblia mówi nam, abyśmy wydawali radosne okrzyki ku czci Pana (Psalm 95:1–2). Pytanie, czy chrześcijanin powinien śpiewć, jest zatem przede wszystkim kwestią motywacji. Wiemy, że Biblia nakazuje śpiewanie psalmów, hymnów i pieśni duchowych, więc są one akceptowane jako forma uwielbienia (Efezjan 5:19; Kolosan 3:16). Wiemy również, że istnieją pieśni, które nie podobają się Bogu. Kiedy Izrael odwrócił się od Boga w swoich sercach, powiedział On, że nie będzie już słuchał melodii ich harf ani hałasu ich „bezsensownych” pieśni (Amos 5:23; 6:5). Odebranie zdolności do tworzenia muzyki było czasem znakiem sądu nad Izraelem i innymi narodami (Amos 8:3, 10; Ezechiel 26:13). Sama muzyka, niezależnie od tego, czy towarzyszą jej instrumenty, czy jest po prostu śpiewana głosem, nie jest zła. Ale kiedy pieśń jest ofiarowana Bogu z niewłaściwych pobudek – lub skierowana do bożka – jest niegodziwa. To samo można powiedzieć o śpiewaniu.
Śpiewy i pieśni, podobnie jak modlitwy, mogą być wykonywane z niewłaściwych pobudek. Na przykład śpiewanie w celu uspokojenia Boga poprzez próżne powtarzanie lub puste frazy jest złe. Śpiewanie w celu wywołania stanu podobnego do transu jest złe. Śpiewanie w celu uzyskania aprobaty ludzi lub aby wyglądać na prawego jest złe (Mateusz 6:5, 7). Bóg nazywa takie zachowanie hipokryzją. Z drugiej strony śpiew lub pieśń, podobnie jak modlitwa, mogą być wykonywane z właściwych powodów: aby wielbić Boga, wyrazić wdzięczność i zależność od Niego oraz prosić Go o coś. Jeśli modlitwa pochodzi z wdzięcznego, zależnego serca, jest pięknym wyrazem uwielbienia. Modlitewny hymn „Jesus, the Very Thought of Thee” („Jezu, sama myśl o Tobie”), który znajduje się w wielu ewangelicznych śpiewnikach, został pierwotnie napisany w języku łacińskim i nadal jest używany jako śpiew w niektórych kościołach. Niezależnie od tego, czy modlitwa jest śpiewana, wypowiadana czy intonowana, nic się nie zmienia.
Kolejną kwestią jest to, co jest intonowane. Intonowanie jest powszechne w jodze, buddyzmie i rytuałach kultu rdzennych Amerykanów. Oczywiście słowa i motywy śpiewów w religiach pogańskich są niebiblijne. Śpiewy używane do łączenia ludzkiej duszy ze złymi duchami są szkodliwe. Kiedy motywem danej osoby jest modlitwa lub prośba skierowana do bożka lub ducha demonicznego, a śpiew jest metodą używaną do nawiązania tego połączenia, tego rodzaju śpiewy są złe. Śpiewy lub mantry recytowane lub śpiewane w celu otwarcia umysłu na nieokreślone wpływy duchowe są również niebezpieczne.
Śpiewy w kościele kojarzą się zazwyczaj z katolicyzmem, ale inne tradycje liturgiczne, takie jak luteranizm, również stosują śpiewy. Niektóre utwory, takie jak Asperges, opierają się na Piśmie Świętym i są w pełni biblijne. Inne, takie jak Ave Maria i Salve Regina, są niczym więcej niż modlitwami do Maryi i dlatego są niebiblijne.
Podsumowując, śpiewanie jako forma wyrazu nie jest samo w sobie złe. Śpiew jest jak pieśń lub modlitwa. Jego słuszność lub niesłuszność zależy od celu śpiewu, tematu śpiewu oraz motywacji umysłu, serca i głosu, które go tworzą.
English
Co Biblia mówi o śpiewaniu? Czy chrześcijanin powinien śpiewać?
