Pytanie
Jakie znaczenie ma fakt, że Bóg zna nasze niepokojące myśli (Psalm 139:23)?
Odpowiedź
Wszechwiedza Boga oznacza, że zna nas lepiej niż my sami. W Psalmie 139:23–24 Dawid modlił się, aby Bóg zbadał jego serce i umysł, aby usunąć wszelkie warstwy samooszukiwania się. Tylko wtedy Dawid mógł w pełni rozpoznać grzechy, które powinien wyznać, i ciężary, które musiał przekazać Bogu: „Zbadaj mnie, Boże, i poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje niepokojące myśli. Wskaż mi wszystko, co Cię obraża, i poprowadź mnie ścieżką życia wiecznego” (Psalm 139:23–24, NLT).
Być może Dawid miał na myśli słowa z Księgi Jeremiasza 17:9–10, kiedy się modlił: „Serce ludzkie jest najbardziej zwodnicze ze wszystkich rzeczy i rozpaczliwie niegodziwe. Kto naprawdę wie, jak bardzo jest złe? Ale Ja, Pan, badam wszystkie serca i sprawdzam ukryte motywy. Wszystkim ludziom daję należną zapłatę, zgodnie z tym, na co zasługują ich czyny” (NLT). Dawid często prosił Boga, aby poznał jego niepokojące myśli, aby mógł je mu objawić (zob. Psalm 26:2; 7:9; 17:3).
„Próbuj mnie” – prosił Dawid. Za słowem „próbuj” w Psalmie 139:23 kryje się hebrajski czasownik, który oznacza „poddać próbie w celu ustalenia natury czegoś, w tym niedoskonałości, wad lub innych cech”. Tak jak wykwalifikowany rafinator może sprawdzić jakość metalu, aby wykryć jego zanieczyszczenia i wady, tak Bóg mógł sprawdzić Dawida. Dawid chciał, aby jego obraźliwe myśli i postępowanie wyszły na jaw, aby można było się z nimi uporać, pokutować za nie i oczyścić się z nich.
Nasze niepokojące myśli obrażają Boga, ponieważ wynikają z braku zaufania do Niego i Jego zamierzeń. Niepokojące myśli to wszelkie myśli, które powodują, że człowiek jest zmartwiony, zaniepokojony lub niespokojny. Niepokojące myśli pokazują, że zbytnio skupiamy się na sobie i troskach tego świata. Jezus powiedział swoim uczniom: „Nie troszczcie się o swoje życie, o to, co będziecie jeść lub pić, ani o swoje ciało, w co się ubierzecie. Czy życie nie jest ważniejsze niż pokarm, a ciało niż odzienie?” (Mt 6:25; zob. także Mt 6:34). Zamiast tego Chrystus radził im skupić się na Bogu i „szukać najpierw Jego królestwa i Jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie im dodane” (Mt 6:33).
Jezus zachęcał wierzących, aby powierzyli Mu swoje problemy i troski: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście zmęczeni i obciążeni, a Ja dam wam ukojenie” (Mt 11:28, NLT). Uczeń Piotr powtórzył: „Zrzućcie na Niego wszelką troskę, bo On troszczy się o was” (1 Piotra 5:7). „Pan jest blisko” – zachęcał apostoł Paweł. „Nie martwcie się o nic, ale we wszystkim, poprzez modlitwę i prośby, z dziękczynieniem przedstawiajcie wasze prośby Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł waszych serc i umysłów w Chrystusie Jezusie” (Flp 4:5-7). To uczucie nawiązuje do słów Dawida z Psalmu 55:22: „Zrzućcie swoje troski na Pana, a On was podtrzyma; nigdy nie pozwoli, aby sprawiedliwi zostali zachwiani”.
Bóg wie, że nasze niepokojące myśli obciążają nas i oddalają od Niego (Psalm 37:8; Przysłów 12:25; Mateusz 13:22; Łukasz 10:40–42). Ale ci, którzy Mu ufają i skupiają swoje myśli na Nim, są zachowani w Jego doskonałym pokoju (Izajasz 26:3). Prorok potwierdza: „Błogosławiony ten, kto ufa Panu, kto pokłada w Nim nadzieję. Będzie jak drzewo zasadzone nad wodą, które rozciąga swoje korzenie nad strumieniem. Nie boi się, gdy nadchodzi upał, a jego liście są zawsze zielone. Nie martwi się w roku suszy i nigdy nie przestaje wydawać owoców” (Jeremiasz 17:7–8).
English
Jakie znaczenie ma fakt, że Bóg zna nasze niepokojące myśli (Psalm 139:23)?
