Pytanie
Dlaczego w Księdze Rut nie ma więcej wzmianek o Bogu?
Odpowiedź
Księga Rut wspomina o Bogu kilka razy, ale nie zawiera żadnych zapisów dotyczących bezpośrednich wypowiedzi Boga ani żadnych niezwykłych wydarzeń – o ile narodziny dziecka można nazwać „zwykłym” wydarzeniem. W Księdze Rut nie ma żadnych zapisów dotyczących cudów, snów lub wizji, nie ma też żadnych nauk boskich ani przekazywanych poleceń. W księdze nie ma nawet żadnych modlitw.
Kiedy w Księdze Rut pojawia się wzmianka o Bogu, zawsze odnosi się do Niego Jego imieniem przymierza, Jahwe. Księga Rut wspomina Pana jako Tego, który „błogosławił swój lud w Judzie, dając mu ponownie dobre plony” (Rut 1:6, NLT). Różne osoby w tej księdze wzywają imienia Boga w przysięgach (werset 17; 3:13) i niektórych formułowanych błogosławieństwach (Rut 1:8, 9; 2:4, 12, 20; 3:10; 4:11, 12). Noemi, teściowa Rut, obwinia Boga za doprowadzenie jej do nieszczęścia (Rut 1:13, 21). Na końcu księgi autor wspomina, że to Pan umożliwił Rut i Boazowi posiadanie syna (Rut 4:13), a kobiety z Betlejem wygłaszają słowa uwielbienia: „Niech będzie błogosławiony Pan” (werset 14, ESV).
Księga Rut, zawierająca stosunkowo niewiele odniesień do Boga, przypomina nieco Księgę Estery. W Księdze Estery Bóg nie jest w ogóle wspomniany. Jednak zarówno w Księdze Estery, jak i w Księdze Rut widać, jak ręka Boga działa „za kulisami”. Na przykład głód w Izraelu, o którym mowa w Księdze Rut 1:1, był boskim sądem za bałwochwalstwo w tym kraju (Księga Powtórzonego Prawa 11:16–17).
Podobnie jak w Księdze Estery, również w Księdze Rut pojawia się niesamowity „zbieg okoliczności”, który wskazuje na ukryty plan Boga. W Księdze Rut 2:3 czytamy: „Wyszła więc [Rut], weszła na pole i zaczęła zbierać kłosy za żniwiarzami. Okazało się, że pracowała na polu należącym do Boaza, który pochodził z rodu Elimeleka”. Spośród wszystkich pól w regionie Betlejem Rut „przypadkowo” trafiła na pole Boaza, a Boaz „przypadkowo” był dla niej odpowiednim krewnym-wykupicielem. Tekst sprawia wrażenie, jakby przybycie Rut na pole było przypadkowym wydarzeniem, szczęśliwym zbiegiem okoliczności. Wiemy jednak, że spotkanie Rut z Boazem było czymś więcej niż przypadkiem. Ostatnie słowo w Księdze Rut (Rut 4:22) – ujawnia, co Bóg robił przez cały czas: sprowadził na świat króla, który był człowiekiem według Jego serca - Dawida. Bóg w sposób suwerenny poprowadził wdowę Rut na pole jedynego człowieka, który był zarówno chętny, jak i zdolny do wykupienia jej zgodnie z prawem.
Chociaż nie jest On często wspominany w Księdze Rut, to Bóg zaaranżował wszystkie wydarzenia opisane w tej księdze. Zapewnił Noemi i Rut honorowego krewnego-wykupiciela w osobie Boaza. Sprawił, że moabska wdowa została przyjęta do społeczności judzkiej. Pod Jego kierownictwem wszystkie elementy ułożyły się w całość, aby narodził się Dawid, przyszły król. Chociaż Księga Rut nie wspomina wprost, że to Bóg spowodował wszystkie te wydarzenia, reakcja kobiet z Betlejem jasno pokazuje, że wiedziały one, iż było to dzieło Pana: „Niech będzie błogosławiony Pan”, mówią, „który dziś nie pozostawił [Noemi] bez krewnego-wykupiciela” (Rut 4:14).
English
Dlaczego w Księdze Rut nie ma więcej wzmianek o Bogu?
