Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg osądzi rozpustników i cudzołożników (List do Hebrajczyków 13:4)?
Odpowiedź
Tak jak świętość małżeństwa jest zagrożona w dzisiejszym świecie, tak samo było w czasach Nowego Testamentu. Autor Listu do Hebrajczyków stwierdza: „Małżeństwo niech będzie czczone przez wszystkich, a łoże małżeńskie niech będzie nieskalane, gdyż cudzołożników i rozpustników Bóg osądzi” (List do Hebrajczyków 13:4, NKJV). W innym tłumaczeniu werset ten brzmi: „Czcijcie małżeństwo i pozostańcie wierni sobie w małżeństwie. Bóg z pewnością osądzi ludzi niemoralnych i tych, którzy popełniają cudzołóstwo” (List do Hebrajczyków 13:4, NLT).
List do Hebrajczyków 13:4 podkreśla znaczenie szanowania małżeństwa jako świętego związku między dwojgiem ludzi. Małżeństwo powinno być cenione i wspierane przez wszystkich. W idealnym przypadku szacunek dla małżeństwa jako instytucji wykracza poza osoby pozostające w związku małżeńskim i obejmuje całą społeczność. Rezultatem jest standard społeczny, który ceni i chroni integralność relacji małżeńskich.
W drugiej połowie wersetu stwierdza się, że Bóg osądzi „rozpustników i cudzołożników”, czyli osoby nieczystych seksualnie. W oczach Boga jedyną akceptowalną formą relacji seksualnych są wyłączne więzy małżeńskie. Bóg oczekuje od małżeństw, a zwłaszcza od małżeństw chrześcijańskich, wzajemnej wierności.
W Liście do Hebrajczyków 13:4 słowo „cudzołożnicy” (w oryginalnym greckim tekście pornous) oznacza osoby niemoralne seksualnie lub rozwiązłe. W Piśmie Świętym cudzołóstwo odnosi się ogólnie do dobrowolnego stosunku płciowego między osobami, które nie są ze sobą w związku małżeńskim. Tak więc w kontekście tego fragmentu „cudzołożnicy” to osoby niezamężne, które są nieczyste seksualnie. Termin „cudzołożnicy” (moichous) odnosi się do osób, które popełniają cudzołóstwo lub uprawiają seks poza małżeństwem. Są to osoby pozostające w związku małżeńskim, które są nieczystymi seksualnie. Pismo Święte jasno stwierdza, że każdy, kto prowadzi niemoralne życie seksualne, niezależnie od tego, czy jest w związku małżeńskim, czy nie, zostanie osądzony przez Boga.
Jako wierzący, to, co robimy z naszym ciałem, ma ogromne znaczenie dla Boga. Biblia mówi, że nasze ciała są świątynią Pana, a Jego Duch mieszka w nas (zob. 1 Koryntian 3:16–17; 2 Koryntian 6:16). Apostoł Paweł wyjaśnia: „Uciekajcie od niemoralności seksualnej. Wszystkie inne grzechy, które człowiek popełnia, są poza ciałem, ale kto grzeszy seksualnie, grzeszy przeciwko własnemu ciału. Czy nie wiecie, że wasze ciała są świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego otrzymaliście od Boga? Nie należycie do siebie, zostaliście bowiem drogo kupieni. Chwalcie więc Boga swoim ciałem” (1 Kor 6,18-20). Kiedy grzeszymy seksualnie, wciągamy ciało Pana do szamba, zbezczeszczając Jego świętą świątynię.
List do Hebrajczyków 13:4 kończy się uroczystym ostrzeżeniem: „Bóg osądzi cudzołożników i wszystkich niemoralnych seksualnie”. Paweł powtarza to ostrzeżenie: „Nie dajcie się zwieść: ani niemoralni seksualnie, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy... nie odziedziczą królestwa Bożego” (1 Koryntian 6:9–10). Te mocne słowa pokazują, jak poważnie Bóg traktuje niemoralność seksualną.
W Liście do Efezjan 5:2–6 Paweł zachęca wierzących, aby oddali swoje ciała Bogu jako przyjemną ofiarę, bez cienia nieczystości seksualnej. Fragment kończy się kolejnym surowym ostrzeżeniem: „Możecie być pewni, że żadna osoba niemoralna, nieczysta lub chciwa nie odziedziczy królestwa Chrystusa i Boga. Nie dajcie się zwieść tym, którzy próbują usprawiedliwić te grzechy, ponieważ gniew Boży spadnie na wszystkich, którzy są Mu nieposłuszni” (List do Efezjan 5:5–6, NLT).
Jak Bóg osądzi rozpustników i cudzołożników? Czasami sąd Boży spadnie na ciało grzesznika. Bóg wydaje tę osobę na „nieczystość seksualną” i „haniebne pożądliwości”, a ona otrzymuje „w sobie samych należną karę za swoje błędy” (Rz 1:24-27). Niewątpliwie grzesznicy, którzy nie okazują skruchy, nie unikną ostatecznego, wiecznego sądu Bożego (zob. Galacjan 5:19–21; Objawienie 21:8; 22:15).
Chrześcijanie, którzy popełniają grzechy seksualne, mogą otrzymać Boże przebaczenie i oczyszczenie (1 List Jana 1:9), ale mogą utracić część swoich niebiańskich nagród (zob. Ewangelia Mateusza 16:27; 25:21; 1 List do Koryntian 3:11–15; 2 List do Koryntian 5:10; List do Galatów 6:7–9). Często pojawiają się również konsekwencje doczesne. Król Dawid doświadczył przebaczenia Pana po popełnieniu cudzołóstwa z Batszebą, ale nie obyło się bez bolesnych konsekwencji w kolejnych miesiącach i latach. „Czy można nabrać ognia do łona, nie spalając sobie szat?” (Przysłów 6:27).
List do Hebrajczyków 13:4 wzywa chrześcijan do głębokiego szacunku dla małżeństwa i zaangażowania się w życie w czystości seksualnej. Wiemy, że Bóg osądzi rozpustników i cudzołożników. Jego Słowo ostrzega nas przed duchowym niebezpieczeństwem wynikającym z pobłażliwego stosunku do grzechu seksualnego. Niech niezadowolenie Boga z niemoralności seksualnej motywuje nas do prowadzenia świętego, czystego i wiernego życia przed Nim. W świecie, który celebruje i zachęca do seksualnej rozwiązłości, my, jako lud Boży, jasno brońmy świętości małżeństwa.
English
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg osądzi rozpustników i cudzołożników (List do Hebrajczyków 13:4)?
