Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg sprzeciwia się pysznym (1 Piotra 5:5)?
Odpowiedź
Pierwszy List Piotra 5:5 mówi: „Podobnie wy, młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy bądźcie poddani jedni drugim i przyobleczcie się w pokorę, bo „Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę” (NKJV). Tutaj Piotr czerpie z Księgi Przysłów 3:34, aby zmotywować chrześcijan do przyjęcia postawy pokory. Pismo Święte wychwala pokorę jako cnotę, a dumę uznaje za wadę. W rzeczywistości Bóg sprzeciwia się lub przeciwstawia się pysznym (por. List Jakuba 4:6).
Przedstawiony obraz opisuje Boga aktywnie sprzeciwiającego się pysznym, podobnie jak rząd powstrzymujący działania terrorystów lub fala opierająca się łodzi płynącej pod prąd. Bóg stawia opór dumnym ludziom. Pycha, grzech ciężki w Piśmie Świętym, jest podstawą innych grzesznych czynów. Lucyfer dał przykład pychy, gdy buntował się przeciwko Bogu (Izajasz 14:12–15), a pierwsi ludzie okazali pychę, lekceważąc wyraźne przykazanie Boga (Rdz 3:1–7). Uporczywe zmagania Izraelitów z Bogiem często wynikały z ich dumy i niewiary (zob. Księga Wyjścia 32:1–6; Księga Ozeasza 13:6; Księga Amosa 4:1–5). Za każdym razem, gdy ludzie grzeszą, ich działania można przypisać odrzuceniu Boga i Jego przykazań, co jest przejawem dumy.
Księga Koheleta 7:29 stwierdza: „Bóg stworzył ludzi, aby byli cnotliwi, ale każdy z nich zwrócił się ku własnej, upadającej drodze” (NLT). Dotyczy to naszych pierwszych rodziców, Adama i Ewy, oraz całej ludzkości, która po nich przyszła. W naszej dumie skłaniamy się ku samowładzy i odwracamy się od Boga i Jego standardów. Jak wyraził to Paweł: „Chociaż znali Boga, nie oddali Mu chwały jako Bogu ani nie złożyli Mu dziękczynienia, ale ich myślenie stało się daremne, a ich głupie serca zostały zaciemnione” (Rzymian 1:21).
Antidotum na dumę jest pokora, która polega na uznaniu naszego statusu grzeszników i zwróceniu się do Zbawiciela, który poświęcił swoje życie dla naszego pojednania z Ojcem. Prawdziwa pokora polega na złożeniu broni, zaprzestaniu walki z Panem i złożeniu przysięgi lojalności Ojcu. Pokora wymaga od nas, abyśmy kierowali naszą łodzią zgodnie z nurtem Boga, a nie przeciwko niemu. Bóg obdarza łaską pokornych.
Pismo Święte podaje liczne przykłady aktywnego sprzeciwu Boga wobec pysznych. Na przykład król Nabuchodonozor cierpiał okres szaleństwa po tym, jak z dumą próbował przypisać sobie chwałę za osiągnięcia Babilonu (Daniel 4:28–33). Króla Heroda spotkał tragiczny los, gdy próbował wynieść się do rangi boga (Dzieje Apostolskie 12:20–23). Różne narody zostały osądzone za swoją dumę, w tym Moab (Sofoniasza 2:9–10), Juda (Jeremiasza 13:9), Izrael (Izajasz 9:9), Filistyni (Zachariasza 9:6), Asyria (Zachariasza 10:11) i Edom (Obadiasza 1:2–4).
Księga Izajasza 2:11–12, 17 zawiera ostrzeżenie dla wszystkich, którzy myślą o sobie więcej, niż powinni:
"Oczy aroganckich zostaną poniżone,
a ludzka duma zostanie upokorzona;
tylko Pan będzie wywyższony w tym dniu.
Wszechmogący Pan przygotował dzień
dla wszystkich dumnych i wyniosłych,
dla wszystkich wywyższonych
(i zostaną oni poniżeni) ...
Arogancja człowieka zostanie poniżona,
a ludzka duma upokorzona;
tylko Pan będzie wywyższony w tym dniu."
Duma jest ślepą uliczką pełną oporu ze strony Boga: „Duma poprzedza upadek, wyniosłość ducha poprzedza upadek” (Przysłów 16:18). Musimy unikać dumy i przyjmować pokorę. Ta podróż zaczyna się od uznania naszej potrzeby Zbawiciela.
English
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg sprzeciwia się pysznym (1 Piotra 5:5)?