Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg daje łaskę pokornym (1 Piotra 5:5)?
Odpowiedź
W 1 Piotra 5:5 wyraźnie rozróżniono stosunek Boga do dwóch kategorii ludzi: pysznych i pokornych: „Podobnie wy, młodsi, bądźcie poddani starszym. Wszyscy przyobleczcie się w pokorę wobec siebie nawzajem, bo „Bóg pysznym przeciwstawia się, a pokornym daje łaskę” (ESV). Pokora powinna charakteryzować nasze relacje z innymi chrześcijanami, co widać również w wielu innych fragmentach Pisma Świętego (np. Prz 11:2; Mt 23:12; Jk 4:6; Łk 14:11). Na szczęście mamy obietnicę, że Bóg daje łaskę pokornym.
Łaska, którą Bóg obdarza pokornych, jest błogosławieństwem Jego dobroci i łaskawości. Łaska jest udzielana tym, którzy zachowują pokorną postawę, uznają wartość innych i poddają się woli Ojca. Chrześcijanie są wezwani do naśladowania sposobu myślenia Jezusa, który dobrowolnie zrezygnował ze swoich przywilejów, aby służyć Bogu i ludzkości (Filipian 2:5–8). Ta łaska Boża zaczyna się od zbawienia, ponieważ tylko pokorni uznają swoją potrzebę Zbawiciela. Jezus dał to do zrozumienia, mówiąc faryzeuszom: „Nie przyszedłem bowiem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników” (Mt 9:13, NLT). Faryzeusze, opierając się na swojej własnej sprawiedliwości, odrzucili Chrystusa w dumie, podczas gdy wyrzutki społeczne, uznając swoją grzeszność, zwróciły się do Jezusa o pomoc (werset 10).
Oprócz zbawienia, łaska Boża wobec pokornych obejmuje również obdarowanie ich czcią w odpowiednim czasie, jak wskazuje 1 List Piotra 5:6: „Uniżajcie się więc pod potężną ręką Boga, aby was wywyższył w odpowiednim czasie”. Nasze wrodzone pragnienie czci i wywyższenia jest darem od Boga i tylko On zna idealny czas na nasze wywyższenie. Dążenie do sławy poprzez własne zasługi prowadzi do pychy, ale chodzenie w pokorze daje Bogu możliwość obdarzenia nas zaszczytami – czy to w tym życiu, w wieczności, czy w obu. Wielu czczonych chrześcijan w historii mogło nie przewidzieć, w jaki sposób Bóg ich wywyższy, ale On to uczynił, czasami pośmiertnie. Podobnie nasze anonimowe uczynki, niezauważone przez innych, otrzymają należną nagrodę. Każdy chrześcijanin może oczekiwać, że zostanie uwielbiony, gdy Chrystus powróci (1 Koryntian 15:51–53; Filipian 3:20–21) i otrzyma nagrodę za wierną służbę (1 Koryntian 3:12–14; Kolosan 3:23–24). W Jezusie widzimy przykład wywyższenia następującego po pokorze (Filipian 2:7–11).
Wielu boi się pokory, ponieważ uważają, że sprawi ona, że będą wydawać się słabi, nieistotni, a nawet zhańbieni, ale Pismo Święte mówi co innego. To dumni powinni zachować ostrożność i pokutować, aby nie spotkała ich opozycja samego Boga. Natomiast pokorni stają się odbiorcami niezasłużonej łaski Bożej.
English
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg daje łaskę pokornym (1 Piotra 5:5)?
