Vraag
Wat is die verskil tussen toegerekende en toegedeelde/oorgeplaaste geregtigheid?
Antwoord
Toegerekende en oorgeërfde geregtigheid is teologiese konsepte wat handel oor hoe gelowiges met God regmaak. Hierdie terme, alhoewel verwant, beskryf onderskeie aspekte van hoe geregtigheid ontvang en in ons lewens gemanifesteer word. Dit is die verskil tussen posisionele geregtigheid en praktiese geregtigheid. Om die verskil te verstaan, bied dieper insig in regverdigmaking en heiligmaking.
Toegerekende geregtigheid verwys na die geregtigheid van Christus wat op die gelowige se rekening bygeskryf word. Toereken beteken om iets aan iemand anders toe te skryf. Die leer van toegerekende geregtigheid handel hoofsaaklik oor die gelowige se regsposisie voor God. As gevolg van sonde is ons nie in staat om aan God se volmaakte standaard te voldoen nie. Ons word egter regverdig verklaar of as regverdig "beskou" deur geloof in Christus: "Aan hom wat nie werk nie, maar glo in Hom wat die goddelose regverdig, word sy geloof tot geregtigheid verklaar, net soos Dawid ook die saligheid van die mens beskryf aan wie God geregtigheid toereken, sonder werke" (Romeine 4:5–6, NKJV).
In 2 Korintiërs 5:21 skryf Paulus: "Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde gemaak vir ons, sodat ons die regverdigheid van God in Hom kon word" (NKJV). Dit is die groot ruil in die verlossing: Christus ontvang ons sonde, en ons ontvang Sy regverdigheid. Op hierdie wyse word ons deur God reggemaak.
Toegerekende geregtigheid is uitsluitlik die werk van Christus. Dit word nie in die gelowige ingegiet nie, maar is eerder 'n eksterne geregtigheid wat die gelowige soos 'n gewaad bedek, soos beskryf in Jesaja 61:10: "Ek sal uitermate jubel in die Here, my siel sal jubel in my God; want Hy het my aangetrek met klere van heil, Hy het my toegedraai met 'n mantel van geregtigheid" (NKJV). Hierdie beeldspraak van om met geregtigheid 'aangetrek' te word, vang die idee vas dat die gelowige se regverdigheid nie van hulle is nie, maar van Christus ontvang is.
Sommige teologiese stelsels leer ook oor oorgeplaaste geregtigheid, wat verwys na die werklike regverdigheid wat die Heilige Gees in gelowiges voortbring. Om iets oor te dra beteken om dit te gee of toe te ken. Die gebruik van die term oorgeplaaste geregtigheid kom hoofsaaklik voor in Metodisme, Wesleyanisme en ander dele van die Heiligheidsbeweging. Volgens hierdie leer word toegeëiende geregtigheid by die oomblik van verlossing ontvang en stel dit die gelowige in staat om 'n lewe van stapsgewyse heiligheid na te streef. Dus handel toegeëiende regverdigheid oor die praktiese uitwerking van heiligmaking.
Toegeëiende geregtigheid is die resultaat van die transformerende werk wat in gelowiges plaasvind, terwyl ons stapsgewys regverdig gemaak word deur die krag van die Heilige Gees. Ondersteunende Skrifgedeeltes sluit Romeine 6:19 in, waar Paulus skryf: "Net soos julle dan julle lede as slawe van onreinheid en van wetteloosheid, wat tot meer wetteloosheid lei, aangebied het, so bied julle nou julle lede as slawe van geregtigheid aan vir heiligmaking" (NKJV). Paulus moedig gelowiges aan om onsself aktief aan geregtigheid oor te gee.
Hierdie voortdurende proses van heiligmaking word ook beskryf in Filippense 2:12–13: "Werk aan julle verlossing met vrees en bewing; want dit is God wat in julle werk om te wil en om te werk tot die goeie behae van Hom" (NKJV). Al is verlossing heeltemal 'n geskenk van God, word gelowiges geroep om saam met die Heilige Gees tot heiligmaking saam te werk, waardeur Christus se regverdigheid in hul daaglikse lewens oorgedra en geopenbaar word.
Die konsep van oorgeplaaste geregtigheid is nou verbind met geestelike groei en volwassenheid. Namate gelowiges hulle aan die Heilige Gees oorgee, dra hulle die vrug van regverdigheid (Galasiërs 5:22–23).
Toegerekende en toegepaste geregtigheid is onderskeie, maar tog met mekaar verbind. Toegerekende geregtigheid bied die grondslag vir toegepaste geregtigheid. Regverdigmaking lei tot heiligmaking. Sonder die regsverklaring van regverdigheid wat deur geloof in Christus kom, sou daar geen grondslag wees vir die Heilige Gees se transformerende werk in ons lewens nie.
Verder is toegepaste geregtigheid die bewys van toegerekende geregtigheid. Jakobus 2:17 verklaar: "Die geloof, as dit geen werke het nie, is dood" (NKJV). Egte geloof, wat die toegerekende regverdigheid van Christus ontvang, lei natuurlik tot 'n lewe wat die kenmerke van toegepaste regverdigheid dra. Die gelowige se regverdige posisie voor God, verseker deur toerekening, lei tot 'n lewe van groeiende heiligheid deur oorplasing.
Sowel toegerekende regverdigheid as oorgeplaaste regverdigheid is geskenke van God se genade: "Want uit genade is julle gered deur geloof, en dit nie uit julleself nie; dit is 'n gawe van God, nie uit werke nie, sodat niemand kan roem nie" (NKJV). Die toegerekende geregtigheid wat regverdig en die oorgeplaaste regverdigheid wat heilig maak, word deur geloof ontvang en is van begin tot einde die werk van God.
English
Wat is die verskil tussen toegerekende en toegedeelde/oorgeplaaste geregtigheid?
