Vraag
Waarom moet Christus se geregtigheid aan ons toegereken word?
Antwoord
Ons het nodig dat Christus se regverdigheid aan ons toegereken word, omdat ons geen regverdigheid van ons eie het nie. Ons is van nature sondaars, en ons kan onsself nie regverdig maak nie — ons kan onsself nie in 'n regte verhouding met God stel nie. Ons het Christus se geregtigheid nodig wat aan ons toegereken word — dit beteken, ons het Sy heiligheid voor God nodig wat op ons rekening bygeskryf word.
In Sy Bergrede maak Jesus ons behoefte aan toegerekende regverdigheid duidelik. Hy sê: "Wees julle dus volmaak, soos julle hemelse Vader volmaak is" (Matteus 5:48). Dit kom nadat Jesus pas Sy hoorders se misverstand oor die wet reggestel het. In Matteus 5:20 sê Jesus dat, as sy hoorders in die koninkryk van die hemele wil ingaan, hulle geregtigheid dié van die Fariseërs, wat die kenners van die wet was, sal moet oortref.
Daarna, in Matteus 5:21–47, herdefinieer Jesus gehoorsaamheid aan die wet radikaal teenoor blote uiterlike gelykvormigheid, wat die "geregtigheid" van die Fariseërs gekenmerk het, na 'n gehoorsaamheid van sowel uiterlike as innerlike gelykvormigheid. Ses keer in hierdie gedeelte sê Hy: "Julle het gehoor dat daar gesê is . . . maar Ek sê vir julle." Op hierdie wyse het Jesus die vereistes van die wet, soos die mense geleer is, onderskei van die werklike vereistes daarvan. Om die wet te gehoorsaam is meer as net om nie moord of egbreuk te pleeg nie; dit behels ook om nie kwaad te word vir jou broer nie en nie in jou hart na wellus te smag nie. Aan die einde van hierdie gedeelte van die prediking sê Jesus dat ons "volmaak" moet wees (vers 48).
Op hierdie punt is die natuurlike reaksie: "Maar ek kan nie volmaak wees nie," wat absoluut waar is. Op 'n ander plek in die Evangelie van Matteus som Jesus die Wet van God op met twee gebooie: jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart, siel, verstand en krag, en jou naaste soos jouself liefhê (Matteus 22:37–40). Hierdie gebooie veroordeel ons ook, want het iemand al ooit die Here met sy hele hart, siel, verstand en krag liefgehad en sy naaste soos homself? Alles wat ons doen, sê en dink, moet uit liefde vir God en liefde vir die naaste gedoen, gesê en gedink word. Ons het nog nooit daardie vlak van geestelikheid bereik nie. Ons is nie regverdig nie.
Sonde raak ons tot in die kern van ons wese, en maak nie saak hoe goed ons probeer wees nie, sal ons nooit op ons eie aan God se standaard van volmaaktheid voldoen nie. Die Bybel sê dat al ons beste dade soos 'n "verontreinigde kleed" is (Jesaja 64:6). Ons eie pogings tot goedheid is eenvoudig nie goed genoeg nie. Ons het 'n toegerekende geregtigheid nodig, en daarvoor kyk ons na Christus.
Aan die kruis het Jesus ons sonde op Hom geneem en ons verlossing bewerkstellig. Ons is "regverdig verklaar deur sy bloed" (Romeine 5:9), en deel van daardie regverdigmaking is 'n toerekening van Sy eie geregtigheid. Paulus stel dit so: "Om ons ontwil het [God] [Jesus] sonde gemaak wat geen sonde geken het nie, sodat ons in Hom die geregtigheid van God kon word" (2 Korintiërs 5:21) Jesus is regverdig uit Sy eie natuur – Hy is die Seun van God. Deur God se genade, "deur geloof in Christus Jesus," word daardie regverdigheid gegee "aan almal wat glo" (Romeine 3:22). Dit is toerekening: die gee van Christus se regverdigheid aan sondaars.
Om Christus se geregtigheid aan ons toegereken te kry, beteken nie dat ons outomaties doen wat reg is nie — dit sal deur die proses van heiligmaking kom. Wat dit wel beteken, is dat ons posisioneel regverdig is; al sondig ons nog, is ons forensies of wettiglik regverdig. God het die geregtigheid van Christus op ons rekening geskryf, en Hy het dit gedoen, toe Hy ons gered het. In genade word die heiligheid van Jesus Christus aan ons toegeskryf. Christus "het vir ons geword wysheid van God — dit is, ons regverdigheid, heiligheid en verlossing" (1 Korintiërs 1:30).
Deurdat die geregtigheid van Christus aan ons toegereken is, kan ons as sondeloos beskou word, soos Jesus sondeloos is. Dit is wonderlike genade! Ons is nie in onsself geregtig nie; ons besit eerder Christus se geregtigheid wat op ons rekening toegepas is. Dit is nie ons volmaaktheid wat God sien wanneer Hy ons in gemeenskap met Hom bring nie, maar dié van Christus. Ons is nog steeds sondaars in die praktyk, maar die genade van God het verklaar dat ons 'n regverdige stand voor die wet het.
'n Wonderlike illustrasie van Christus se toegerekende geregtigheid vind ons in Jesus se gelykenis van die bruilofsmaal. Gaste word van elke straathoek af na die koning se viering uitgenooi, en hulle word ingebring, "die slegtes sowel as die goeies" (Matteus 22:10). Al die gaste het iets gemeen: hulle ontvang elkeen 'n trou-kledingstuk. Hulle mag nie hul straatklere in die banketsaal dra nie, maar moet geklee wees in die klere wat deur die koning voorsien word. Hulle word toegedraai in 'n genadige geskenk. Op 'n soortgelyke wyse het ons, as gaste wat in God se huis uitgenooi is, die suiwer wit mantel van Christus se geregtigheid ontvang. Ons ontvang hierdie geskenk van God se genade deur geloof.
English
Waarom moet Christus se geregtigheid aan ons toegereken word?
