Vraag
As God menslike offer haat, hoe kon Jesus se offer die betaling vir ons sondes wees?
Antwoord
Die Bybel maak dit baie duidelik dat God menslike offer haat. Die heidense nasies wat die Israeliete omring het, het menslike offer beoefen as deel van die aanbidding van valse gode. God het verklaar dat so 'n "aanbidding" vir Hom verfoeilik was en dat Hy dit haat (Deuteronomium 12:31; 18:10). Verder word menslike offer in die Ou Testament geassosieer met bose praktyke, soos towerkrag en waarsêery, wat ook vir God verfoeilik is (2 Konings 21:6). Dus, as God menslike offer verfoeilik vind, waarom het Hy Christus aan die kruis geoffer en hoe kon daardie offer die betaling vir ons sondes wees?
Daar is geen twyfel dat 'n offer vir sonde nodig was as mense enige hoop op die ewige lewe wil hê nie. God het die noodsaaklikheid van die vergieting van bloed om sonde te bedek, gevestig (Hebreërs 9:22). In werklikheid het God Self die heel eerste diereslagoffer geoffer, om die sonde van Adam en Eva tydelik te bedek. Nadat Hy vloeke oor die eerste paar uitgespreek het, het Hy 'n dier geslag, sy bloed vergiet en van die vel daarvan 'n bedekking vir Adam en Eva gemaak (Genesis 3:21), en sodoende die beginsel van diereslagoffer vir sonde ingestel. Toe God die Wet aan Moses gegee het, was daar uitgebreide instruksies oor hoe, wanneer en onder watter omstandighede diere-offerandes aan Hom gebring moes word. Dit moes voortduur totdat Christus gekom het om die uiteindelike, volmaakte offerande te bring, en sodoende sou diere-offerandes nie meer nodig wees nie. "Maar daardie offerandes is 'n jaarlikse herinnering aan sondes, want dit is onmoontlik dat die bloed van bulle en bokke sondes wegneem" (Hebreërs 10:3–4).
Daar is verskeie redes waarom die offer van Christus aan die kruis nie die verbod op menslike offer oortree nie. Eerstens was Jesus nie slegs menslik nie. As Hy dit was, sou Sy offer ook tydelik gewees het, want een menslike lewe kon nooit die sondes van die menigte wat ooit bestaan het, dek nie. Ook kon een eindige menslike lewe nie vir sonde teen 'n oneindige God versoen nie. Die enigste lewensvatbare offer moet 'n oneindige een wees, wat beteken dat net God Self die sondes van die mensdom kon versoen. Net God Self, 'n oneindige Wese, kon die straf betaal wat vir alle menslike sondes nie. Dit is waarom God 'n mens moes word en onder mense moes woon (Johannes 1:14). Geen ander offer sou genoegsaam wees nie.
Tweedens het God nie Jesus geoffer nie. Eerder het Jesus, as God in die vlees, Homself geoffer. Niemand het Hom gedwing nie. Hy het Sy lewe gewillig neergelê, soos Hy duidelik gemaak het toe Hy oor Sy lewe gepraat het: "Niemand neem dit van My af nie, maar Ek lê dit uit my eie af. Ek het die mag om dit neer te lê en die mag om dit weer op te neem" (Johannes 10:18). God die Seun het Homself aan God die Vader geoffer en het daarmee aan al die vereistes van die Wet voldoen. Anders as die tydelike offers, is Jesus se eenmalige offer gevolg deur Sy opstanding. Hy het Sy lewe neergelê en dit weer opgeneem, en het daarmee die ewige lewe verskaf aan almal wat ooit in Hom sou glo en Sy offer vir hulle sondes sou aanvaar. Hy het dit gedoen uit liefde vir die Vader en vir almal wat die Vader Hom gegee het (Johannes 6:37–40).
English
As God menslike offer haat, hoe kon Jesus se offer die betaling vir ons sondes wees?
