Vraag
Wat is 'n belydenis van geloof?
Antwoord
Om iets te bely, is om dit openlik te verklaar. Wanneer ons die term belydenis van geloof gebruik, verwys ons gewoonlik na 'n persoon se openbare verklaring van sy of haar voorneme om Jesus Christus as Here en Verlosser te volg. Omdat woorde nie altyd die ware toestand van die hart weerspieël nie, is 'n belydenis van geloof nie altyd 'n waarborg van ware verlossing nie.
Romeine 10:9–10 wys die waarde van 'n belydenis van geloof in Christus: "As jy met jou mond bely: 'Jesus is Here,' en in jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word. Want met die hart glo en word mens vrygespreek, en met die mond bely en word mens gered." Geloof in die hart gaan gepaard met 'n belydenis van die mond. Diegene wat gered is, sal oor hul verlossing praat—selfs wanneer daardie belydenis tot die dood kan lei, soos die geval was met die Christene in Rome aan wie Paulus geskryf het.
Ons aandeel in verlossing is minimaal, omdat verlossing 'n geestelike werk is wat deur die Heilige Gees verrig word. Ons woorde red ons nie. Verlossing is deur genade deur die gawe van geloof (Efesiërs 2:8–9), nie deur die woorde wat ons spreek nie. Jesus se berisping van die Jode se skynheiligheid was gebaseer op hul leë belydenis: "Jesaja het reg oor julle geskryf, skynheiliges, soos daar geskrywe is: 'Hierdie volk eer My met hulle lippe, maar hulle harte is ver van My af'" (Markus 7:6).
In die dae van die vroeë kerk, en in baie dele van die wêreld vandag, kon dit duur kos om Jesus as Here te bely. Om geloof in Jesus as Messias te bely, het vervolging, selfs die dood, vir Joodse gelowiges bewerk (Handelinge 8:1). Dit was een rede waarom Petrus drie keer ontken het dat hy Jesus geken het (Markus 14:66–72). Nadat Jesus uit die dood opgestaan het, in die hemel opgestyg het en die Heilige Gees gestuur het om in gelowiges te woon, het die voorheen vreesbevange dissipels Jesus dapper in die strate en sinagoges bely (Handelinge 1–2). Hul geloofsbelydenisse het mense bekeer, maar het ook vervolging meegebring (Handelinge 2:1–41; 4:1–4). Hulle het geweier om op te hou om oor Jesus te praat, terwyl hulle Sy woorde onthou het: "Wie oor My en My woorde hom skaam, oor hom sal die Seun van die mens Hom skaam, wanneer Hy in Sy heerlikheid en in die heerlikheid van die Vader en van die heilige engele kom" (Lukas 9:26). Dus is een doel van ons geloofsbelydenis om te verklaar dat ons nie skaam is om Sy volgelinge genoem te word nie.
Natuurlik is woorde sonder 'n verandering van die hart net woorde. 'n Blote belydenis van geloof, sonder 'n ooreenstemmende hart van geloof, het geen krag om ons te red of te verander nie. In werklikheid het Jesus gewaarsku dat baie wat dink hulle is gered weens 'n belydenis, eendag sal uitvind dat hulle nooit regtig aan Hom behoort het nie: "Nie elkeen wat vir My sê: 'Here, Here,' sal in die koninkryk van die hemele ingaan nie, maar net dié wat die wil doen van My Vader wat in die hemele is. Baie sal daardie dag vir my sê: 'Here, Here, het ons nie in u Naam geprofeteer en in u Naam duiwels uitgedryf en in u Naam baie kragtige dade gedoen nie?' Dan sal ek vir hulle duidelik sê: 'Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van my, julle wat kwaad doen!'" (Matteus 7:21–23). Om net geloof in Jesus te bely, selfs wanneer die belydenis vergesel gaan met goeie werke, waarborg dus nie verlossing nie. Daar moet berou oor sonde wees (Markus 6:12). Ons moet weer gebore word (Johannes 3:3). Ons moet Jesus as Here van ons lewens volg, deur geloof.
'n Belydenis van geloof is die beginpunt vir 'n leeftyd van dissipelskap (Lukas 9:23). Daar is baie maniere om geloof te bely, net soos daar baie maniere is om Jesus te verloën. Hy het gesê: "Ek sê vir julle, elkeen wat My bely voor die mense, die Seun van die mens sal hom ook bely voor die engele van God" (Lukas 12:8). Een sodanige uiterlike belydenis is doop, wat die eerste stap van gehoorsaamheid is in die volg van Jesus as Here (Handelinge 2:38). Maar doop waarborg ook nie verlossing nie. Duisende is in water onderdompel, besprinkel of nat gespat, maar daardie ritueel kan nie red nie. "Die Gees gee lewe; die vlees baat niks nie" (Johannes 6:63). Doop behoort die nuwe lewe wat ons in Christus het, te simboliseer, die innerlike verandering van lojaliteit wat ons besit. Sonder daardie nuwe lewe en hartsverandering is doop en ander geloofsbelydenisse bloot godsdienstige rituele, kragteloos in hulself.
Verlossing vind plaas wanneer die Heilige Gees in 'n berouvolle hart intrek en begin met Sy heiligmakende werk om ons meer soos Jesus te maak (Romeine 8:29). Toe Jesus hierdie handeling aan Nikodemus in Johannes 3 verduidelik het, het Hy die beweging van die Gees met die wind vergelyk. Ons kan nie die wind sien nie, maar ons sien waar dit was, omdat dit alles wat dit raak, verander. Gras beweeg, blare beef, en die vel koel af sodat niemand twyfel dat die wind gekom het nie. So is dit met die Gees. Wanneer Hy in 'n gelowige hart intrek, begin Hy die gelowige verander. Ons kan Hom nie sien nie, maar ons sien waar Hy was omdat waardes verskuif, perspektiewe verander en begeertes begin in lyn kom met God se Woord. Ons bely die Here Jesus in alles wat ons doen en poog om Hom te verheerlik (1 Korintiërs 10:31). Die wyse waarop ons ons lewens lei, is 'n meer seker belydenis van geloof as blote woorde. Woorde is belangrik, en 'n gelowige in Christus sal nie skaam wees om as sodanig geïdentifiseer te word nie. Daar was tye toe Jesus aangedring het op 'n mondelinge belydenis van geloof (bv. Matteus 16:15), maar Hy het ook aangedring op meer as woorde: "As julle in my woord bly, is julle waarlik my dissipels" (Johannes 8:31).
English
Wat is 'n belydenis van geloof?
