Vraag
Gaan babas en kinders hemel toe wanneer hulle sterf?
Antwoord
Die Bybel beantwoord nie uitdruklik die vraag of kinders wat sterf, voordat hulle weergebore is, hemel toe gaan nie. Daar kan egter genoeg indirekte inligting uit die Skrif bymekaargesit word om 'n bevredigende antwoord te gee, wat op pasgebore babas, sowel as dié met verstandelike gestremdhede en ander van toepassing is.
Die Bybel dui daarop dat ons almal, wat uit menslike ouers gebore is, met 'n oorerflike bose natuur van Adam gebore, word wat verseker dat ons onvermydelik sal sondig. Hier word dikwels na oorspronklike sonde verwys. Alhoewel God Adam en Eva na Sy eie beeld geskep het (Genesis 5:1), sê die Bybel dat, toe Adam en Eva geval en sondig geword het, Adam kinders "na sy eie gelykenis" verwek het (Genesis 5:3, klem bygevoeg; vergelyk Romeine 5:12). Alle mense het 'n sondige natuur geërf deur Adam se oorspronklike daad van ongehoorsaamheid; Adam het sondig geword, en hy het daardie sondigheid aan al sy nakomelinge oorgedra.
Die Bybel praat nugter oor kinders wat nie genoeg weet om die verkeerde te verwerp en die regte te kies nie (Jesaja 7:16). Een rede waarom mense skuldig is voor God, sê Romeine 1, is dat hulle weier om te erken wat duidelik gesien en verstaan word aangaande God (vers 20). Mense wat, nadat hulle die bewyse van die skepping gesien en geëvalueer het, God verwerp, is "sonder verskoning." Dit roep 'n paar vrae op: As 'n kind te jonk is om reg van verkeerd te onderskei en nie oor die vermoë beskik om oor God te redeneer nie, is daardie kind dan van oordeel vrygestel? Sal God babas verantwoordelik hou daarvoor dat hulle nie op die evangelie reageer nie, terwyl hulle nie in staat is om die boodskap te verstaan nie? Ons glo dat die verlening van verlossende genade aan babas en jong kinders, op grond van die volkomenheid van Christus se versoening, in ooreenstemming is met God se liefde en barmhartigheid.
In Johannes 9 genees Jesus 'n man wat blind gebore is. Na die fisiese genesing gaan die man deur 'n proses om sy geestelike sig te ontvang. Aanvanklik is die man onkundig; hy ken Jesus se naam, maar nie waar om Hom te vind nie (Johannes 9:11–12). Later kom hy tot die waarheid dat Jesus 'n profeet is (vers 17) en dat Hy van God afkomstig is (vers 33). Toe hy dan met Jesus praat, bely die man sy onkunde en sy behoefte aan die Verlosser. Jesus vra hom: "Glo jy in die Seun van die mens?" en die man antwoord: "Wie is hy, Here? . . . Sê dit vir my, sodat ek in Hom kan glo" (verse 35–36). Uiteindelik, nadat hy geestelik die lig gesien het, sê hy: "Here, ek glo," en aanbid Jesus (vers 38).
Na die aanvaarding van geloof deur die man wat blind gebore is, kom Jesus in aanraking met 'n paar geestelik blinde Fariseërs: "Jesus het gesê: 'Ek het na hierdie wêreld toe gekom vir oordeel, sodat die blindes kan sien en dié wat sien, blind kan word.' Sommige Fariseërs wat by hom was, het hom dit hoor sê en gevra: 'Wat? Is ons ook blind?' Jesus het gesê: 'As julle blind was, sou julle nie skuldig aan sonde wees nie; maar nou dat julle beweer julle kan sien, bly julle skuld voortbestaan'" (Johannes 9:39–41). Met ander woorde, sê Jesus: "As julle werklik onkundig [blind] was, sou julle geen skuld gehad het nie. Dit is omdat julle nie onkundig is nie — julle is uit eie keuse ongelowig — dat julle skuldig voor God staan."
Die beginsel wat Jesus in Johannes 9 uiteensit, is dat God mense nie veroordeel vir dinge wat hulle nie in staat is om te doen nie. "Sonde word gemeet aan die vermoëns of bekwaamheid van mense, en aan hulle geleenthede om die waarheid te ken. As mense nie die vermoë gehad het om die wil van God te doen nie, kon hulle geen skuld gehad het nie. As hulle die behoorlike vermoë het, en geen ingesteldheid nie, hou God hulle skuldig" (Albert Barnes, New Testament Notes: Explanatory and Practical, red. deur Robert Frew, Baker Book House, Vol. 1, "Jh. 9:41," 1983, bl. 285). Volgens hierdie beginsel word babas en jong kinders wat nie in staat is om Christus te aanvaar of te verwerp nie, nie aanspreeklik gehou vir ongeloof nie.
Voordat mense oud genoeg is om reg van verkeerd te onderskei (soms genoem om "die aanspreeklikheidsouderdom" te bereik), blyk dit dat hulle nie deur God aanspreeklik gehou word nie. Kleuters sondig, en hulle dra Adam se bose natuur, maar omdat hulle nie die vermoë het om die konsep van reg en verkeerd te verstaan nie, is hulle na ons mening onder God se genade.
Ander Bybelse anekdotes (bv. Dawid se getuienis in 2 Samuel 12:23 dat hy ná die dood herenig sou word met sy oorlede kind) ondersteun die redelike oortuiging dat babas wanneer hulle sterf, hemel gaan. Dieselfde geld vir dié met verstandelike gestremdhede, wat nie reg en verkeerd kan begryp nie.
English
Gaan babas en kinders hemel toe wanneer hulle sterf?
