Vraag
Wat is die evangelie van Paulus?
Antwoord
Behalwe vir ons Here Jesus, is Paulus waarskynlik die mees prominente figuur in die Nuwe Testament. Gebore in Tarsus, kort ná die geboorte van Jesus, was Paulus, destyds bekend as Saulus, 'n Benjaminiet wat op die streng wyse van die Fariseërs grootgemaak is. Vroeg in sy lewe het hy 'n skerp intellek en 'n ywer vir die tradisies van die Judaïsme getoon. Alhoewel hy die regte van 'n Romeinse burger geniet het, was Paulus 'n vurige Joodse nasionalis wat die optrede van die heidene verag het. Voor sy dramatiese bekering tydens 'n reis na Damaskus, was Saulus 'n vurige vervolger van die kerk. Na sy bekering het hy die Nuwe Testament se mees produktiewe skrywer en die Christendom se mees onvermoeide sendeling geword.
Petrus praat van die boodskap wat hy verkondig het as "my evangelie" in Romeine 2:16 en 16:25. Wat is dan die "evangelie van Paulus"? Verskil dit van die ware evangelie, die evangelie wat die ander apostels verkondig het? Of noem hy dit "my evangelie" om 'n ander rede?
Gedurende sy bediening is Paulus se apostoliese gesag herhaaldelik bevraagteken (1 Korintiërs 9:2; 2 Korintiërs 11) ten spyte van sy aanvaarding deur die kerk (Handelinge 9:19–25; Galasiërs 1:18–20). Selfs vandag is daar kultusgroepe wat die legitimiteit van Paulus se bediening ontken. Dié wat Paulus se apostoliese gesag bevraagteken, ignoreer die getuienis van Petrus, Jakobus en Johannes, erkende apostels van Christus en pilare van die vroeë kerk, wat na Paulus en sy metgesel Barnabas, "die pilare van die gemeenskap" uitgebrei het (Galasiërs 2:9). Laat ons enige dwase oortuiging ter syde stel dat Paulus 'n vals apostel was wat 'n vervalste boodskap verkondig het, want die duidelike leringe van die Skrif bewys dit anders.
Die evangelie van Paulus was nie 'n ander of 'n vervalste evangelie nie; die "goeie nuus" of "goeie aankondiging" wat hy verkondig het, het in alle opsigte ooreengestem met die leringe van die Ou Testamentiese skrywers, die ander apostels van die geloof, en, wat nog belangriker is, met die evangelieboodskap volgens Jesus Christus. As daar 'n verskil is in die apostel Paulus se hantering van die evangelie, is dit nie in die wese van die boodskap nie, maar in die noukeurige besonderhede van die evangelie. Inderdaad, veral in Romeine en Galasiërs, delf die apostel Paulus, gelei deur die Heilige Gees, in die verhewe hoogtes en onpeilbare dieptes van die evangelie soos geen ander Nuwe Testamentiese skrywer nie. Selfs Petrus, die apostel vir die Jode, is deur die "gewig" van Paulus se geskrifte geroer (2 Petrus 3:15–18).
Dit gesê, kom ons ondersoek die vraag: "Wat is die evangelie van Paulus?"
Wie se evangelie is dit?
Petrus, 'n dienaar van Christus Jesus, tot apostel geroep, afgesonder vir die evangelie van God, wat Hy tevore deur sy profete in die heilige Skrifte beloof het, aangaande sy Seun, wat volgens die vlees uit die geslag van Dawid gekom het en volgens die Gees van heiligheid deur die opstanding uit die dode as Seun van God met krag verklaar is, Jesus Christus, ons Here, deur wie ons genade en die amp van apostel ontvang het om die gehoorsaamheid van die geloof tot stand te bring, ter wille van sy naam onder al die nasies, ook by julle wat geroep is om aan Jesus Christus te behoort. (Romeine 1:1–6, ESV)
Is dit Paulus se evangelie? Volgens sy eie woorde,
• die boodskap wat hy verkondig het, is die evangelie van God (vers 1)
• die goeie nuus wat Paulus verkondig het, die evangelie van God, is lank voor Paulus se tyd deur die heilige profete voorspel (vers 2)
• die evangelieboodskap fokus op Christus Jesus, 'n nakomeling van Koning Dawid, volgens die Skrifte (vers 3)
• alhoewel Hy uit 'n vrou gebore is en dus ten volle mens was, was Jesus ook ten volle God en van goddelike aard; Sy Seunskap is onbetwisbaar deur die Heilige Gees deur Sy liggaamlike opstanding bevestig (vers 4)
• Paulus se gesag as apostel, omdat hy geroep is om die evangelie van God te preek, is aan hom verleen deur niemand anders nie as die Here Jesus Christus (vers 5)
• dié wat deur God geroep is, nadat hulle die evangelie van God gehoor en geglo het, behoort nou aan die Here Jesus (vers 6)
Die evangelie fokus op die Here Jesus (Romeine 1:9) en Sy offerdood, begrafnis en opstanding (1 Korintiërs 15:1–4). Paulus het hom onbeskaamd daaraan toegewy om hierdie opwindende boodskap uit te dra, want die evangelie openbaar die krag van God—'n magtige krag wat in staat is om sondaars in heiliges te verander (Romeine 1:16). Aangesien ons weet dat ons nie in staat is om onsself te red nie, vertrou ons op die evangelie, wat die geregtigheid van God openbaar, wat almal red wat eenvoudig glo (Romeine 1:17).
Nou, broers en susters, wil ek julle daaraan herinner aan die evangelie wat ek aan julle verkondig het, wat julle ontvang het en waarop julle julle standpunt gerig het. Deur hierdie evangelie word julle gered, as julle vasbly by die woord wat ek aan julle verkondig het. Anders het julle tevergeefs geglo. Want wat ek ontvang het, het ek aan julle oorgedra as iets van die eerste belang: dat Christus vir ons sondes gesterf het volgens die Skrifte, dat Hy begrawe is, dat Hy op die derde dag opgestaan het volgens die Skrifte, en dat Hy aan Sefas verskyn het, en daarna aan die Twaalf. Daarna het hy aan meer as vyfhonderd broers en susters gelyktydig verskyn, waarvan die meeste nog lewe, alhoewel sommige reeds ontslaap het. Daarna het hy aan Jakobus verskyn, toe aan al die apostels, en laaste van almal het hy ook aan my verskyn, as die misgeboorte. (1 Korintiërs 15:1–4, ESV)
Volgens hierdie gedeelte,
• is daar net een evangelie: dit is die evangelie van God wat Paulus verkondig het en waarvolgens die verlosstes hulle standpunt ingeneem het (vers 1)
• dit is die evangelie wat red, die evangelie wat Paulus oorgelewer het, en die evangelie wat nooit vergeet of verwerp mag word nie (vers 2)
• volgens die Skrif het die Here Jesus vir ons sondes gesterf. Sy offer het ons sondeskuld betaal (vers 3)
• nadat sy lewelose liggaam van die kruis afgehaal en in 'n geleende graf neergelê is, het Jesus wonderbaarlik uit die graf opgestaan, soos deur die heilige profete voorspel, en sodoende sy absolute mag oor sonde en die dood bewys (vers 4)
Hoe kan dit wees? Dooies staan nie uit hul grafte op nie. 'n Spottende skare het gesien hoe ons Here se verminkte liggaam leweloos aan 'n wrede Romeinse kruis gehang het. Om dié wat sou sê dat die Here se liggaamlike opstanding nie meer as 'n fantasieverhaal is nie, te weerlê, het Hy aan sy dissipels en aan 'n skare van meer as vyfhonderd ooggetuies verskyn. Die opstanding het nie in 'n donker, verborge hoek plaasgevind nie; die bewys van Jesus se liggaamlike opstanding is 'n verifieerbare feit bo twyfel (1 Korintiërs 15:5–8).
Die evangelie van die oudheid
Die evangelie het nie by Paulus ontstaan nie, en Paulus het ook nie 'n nuwe of ongewone boodskap verkondig, wat voorheen onbekend was nie:
En as julle Hom as Vader aanroep, wat sonder partydigheid oordeel volgens elkeen se dade, moet julle met eerbied deur die tyd van julle vreemdelingskap wandel, omdat julle weet dat julle losgekoop is van die nietige lewenswyse wat aan julle van julle vaders nagelaat is, nie met verganklike dinge soos silwer of goud nie, maar met die kosbare bloed van Christus, soos dié van 'n lam sonder gebrek, vlekloos. Hy is voor die grondlegging van die wêreld reeds hiervoor bestem, maar in die laaste tye aan julle geopenbaar. (1 Petrus 1:17–20, ESV, klem bygevoeg)
In Sy volmaakte kennis het God geweet, selfs voordat Hy die aarde in bestaan gespreek het, dat die mensdom 'n verlosser sou nodig hê. Dit word met reg gesê Christus is geslag voor die grondlegging van die wêreld.
Die Here God het vir die slang gesê:
"Omdat jy dit gedoen het,
is jy vervloek bo al die vee
en bo al die diere van die veld;
op jou buik sal jy gaan,
en stof sal jy eet
al die dae van jou lewe.
Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou,
en tussen jou nageslag en haar nageslag;
hy sal jou kop vermorsel,
en jy sal sy hakskeen verbrysel." (Genesis 3:14–15, ESV, klem bygevoeg)
Die evangelie is eers deur God in die Tuin van Eden verkondig; die toekomstige Messias, genoem die "Saad" van die vrou (NKJV), sou 'n wond deur die hand van Satan opdoen, maar uiteindelik sou ons oorwinnende Verlosser 'n dodelike hou aan ons helse vyand toedien. Toe ons Verlosser aan die kruis gely het, het dit gelyk of die oorwinning aan Satan behoort, maar die oorwinning was kortstondig. Jesus het die dood oorwin en het daarmee die weg gebaan vir Satan se uiteindelike verderf (Openbaring 20:10).
Die Jode het vir hom geantwoord: "Sê ons nie reg dat jy 'n Samaritaan is en 'n demoon het nie?" Jesus het geantwoord: "Ek het nie 'n demoon nie, maar Ek eer My Vader, en julle onteer My. Tog soek Ek nie my eie heerlikheid nie; daar is Een wat dit soek, en Hy is die Regter. Voorwaar, voorwaar, Ek sê vir julle, as iemand my woord bewaar, sal hy die dood nooit sien nie." Die Jode sê vir Hom: "Nou weet ons dat jy 'n demoon het! Abraham het gesterf, en die profete ook; en tog sê jy: 'As iemand my woord bewaar, sal hy die dood nooit proe nie.' Is jy groter as ons vader Abraham, wat gesterf het? En die profete het gesterf! Wie verbeel jy jou is jy?" Jesus het geantwoord: "As Ek Myself verheerlik, is My heerlikheid niks. Dit is My Vader wat My verheerlik, van wie julle sê: 'Hy is ons God.' Maar julle het Hom nie geken nie. Ek ken Hom. As Ek sou sê dat Ek Hom nie ken nie, sou Ek 'n leuenaar wees soos julle, maar Ek ken Hom wel en Ek hou Sy woord. Julle vader Abraham was bly gewees om my dag te sien. Hy het dit gesien en was bly." (Johannes 8:48–56, ESV, beklemtoning bygevoeg).
Hoog bo-op 'n berg in die land van Moria het Abraham vir sy seun Isak gesê dat God die slagofferlam sou voorsien (Genesis 22:8). Alhoewel Abraham sowat twee millenniums voor die geboorte van die Here Jesus in Betlehem geleef het, was die patriarg goed vertroud met die evangelieboodskap, en, in vervulling van Abraham se profetiese uitspraak, het God inderdaad die volmaakte, onberispelike slagofferlam voorsien (Johannes 1:29; 1 Petrus 1:17–20; Openbaring 5:8–10).
Voorwaar, hy het ons krankhede gedra
en ons smarte weggedra;
nogtans het ons hom geag as een wat geslaan is,
deur God getref en gepynig.
Maar hy is deurboor weens ons oortredings;
hy is verbrysel weens ons ongeregtighede;
die tugtiging wat ons vrede gebring het,
was op hom,
en deur sy wonde het ons gesond geword.
Ons almal het soos skape gedwaal;
ons het elkeen—na sy eie weë gedraai;
en die Here het op hom
die ongeregtigheid van ons almal gelê. (Jesaja 53:4–6, ESV)
Agterhonderd jaar voordat Romeinse wagte spykers in die hande en voete van ons Here Jesus vasgespyker het, het Jesaja in die toekoms ingekyk en van die Messias se offerdood voorspel, wat die grondslag van die evangelie is. Die evangelie volgens die profeet Jesaja is dieselfde evangelie wat deur die apostel Paulus verkondig is, wat geskryf het: "Maar wat my betref, mag ek nooit oor iets anders roem, behalwe in die kruis van ons Here Jesus Christus, deur wie die wêreld vir my gekruisig is en ek vir die wêreld" (Galasiërs 6:14, ESV).
Die evangelie volgens die Nuwe Testament
Deur die gordyn van tyd terug te skuif, het die Heilige Gees die profete en patriarge van ouds toegelaat om die toekomstige koms van die Messias te sien; toe, in die volheid van die tyd, het die Seun van God Homself in menslike vlees beklee, om Sy rol as Verlosser te vervul (Johannes 1:14; Lukas 19:10).
Die volgende dag het [Johannes] Jesus na hom toe sien kom en gesê: "Kyk, die Lam van God, wat die sonde van die wêreld wegneem! Dit is hy van wie ek gesê het: 'Ná my kom 'n man wat voor my gekom het, omdat hy voor my was.'" (Johannes 1:29–30, ESV)
Johannes die Doper het getuig dat Jesus die langverwagte slagofferlam was, wat deur God gestuur is volgens die woorde van die heilige profete. Om hierdie rol te vervul, moes Jesus sondeloos wees en bereid wees om vir die sonde van die wêreld te sterf. As Jesus met 'n sondige natuur gebore was, sou daar geen evangelieboodskap wees nie.
Want so het God die wêreld liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. Want God het sy Seun nie in die wêreld gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur hom gered kan word. Wie in hom glo, word nie veroordeel nie, maar wie nie glo nie, is reeds veroordeel, omdat hy nie in die Naam van die enigste Seun van God geglo het nie. (Johannes 3:16–18, ESV)
Hierdie bekendste gedeelte gee vir ons die kern van die evangelie. God het Sy Seun gestuur, die Een wat deel gehad het aan Sy goddelike natuur, om 'n verlore wêreld te red. Dié wat Hom deur geloof ontvang, word die ewige lewe geskenk. Omgekeerd is dié wat Hom verwerp, reeds veroordeel. Later het die apostel Paulus geskryf: "Maar God, ryk in barmhartigheid, het ons, toe ons deur ons oortredings dood was, saam met Christus lewendig gemaak—uit genade is julle gered—en het ons saam met hom opgewek en ons saam met hom in die hemelse plekke in Christus Jesus laat sit, sodat Hy in die komende eeue die onmeetlike rykdom van sy genade in goedertierlikheid teenoor ons in Christus Jesus kan betoon. Want deur genade is julle gered, deur geloof. En dit kom nie uit julle eie werke nie; dit is 'n gawe van God, nie uit werke nie, sodat niemand kan roem nie" (Efesiërs 2:4–9, ESV). Dit is duidelik dat die boodskap van Paulus ooreenstem met die evangelie volgens Jesus.
Petrus het op die dag van Pinkster gepreek,
"Broers, ek kan met vertroue vir julle sê oor die aartsvader Dawid dat hy sowel gesterf as begrawe is, en sy graf is by ons tot op hierdie dag. Aangesien hy dus 'n profeet was, en geweet het dat God met 'n eed aan hom belowe het dat hy een van sy nageslag op sy troon sou sit, het hy vooruitgesien en oor die opstanding van die Christus gespreek, dat hy nie aan die hel oorgelewer is nie, en dat sy vlees nie vergaan het nie. Hierdie Jesus het God opgewek, en daarvan is ons almal getuies. Aangesien hy dan verheerlik is aan die regterhand van God en van die Vader die belofte van die Heilige Gees ontvang het, het hy dit uitgestort, wat julle self sien en hoor. Want Dawid het nie in die hemele opgevaar nie, maar hy self sê:
'Die Here het vir my Here gesê:
"Sit aan my regterhand,
totdat Ek jou vyande as 'n voetbank vir jou voete stel."'
Laat dan die hele huis van Israel dit met sekerheid weet dat God Hom, hierdie Jesus wat julle gekruisig het, sowel Here as Christus gemaak het."
Nou toe hulle dit hoor, het dit hulle tot in die hart deurboor, en hulle het vir Petrus en die ander apostels gesê: "Broeders, wat moet ons doen?" En Petrus het vir hulle gesê: "Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die naam van Jesus Christus tot vergewing van julle sondes, en julle sal die geskenk van die Heilige Gees ontvang." (Handelinge 2:29–38, ESV)
Uit Petrus se kragtige preek leer ons
• Christus Jesus was 'n nakomeling van koning Dawid (vers 30)
• Christus Jesus is uit die dood opgewek (vers 31)
• Petrus en baie ander was ooggetuies van ons Here se liggaamlike opstanding (vers 32)
• nou dat Jesus aan die regterhand van die Vader sit, begin die Heilige Gees van God Sy bediening (vers 33)
• God die Vader belowe God die Seun dat sy vyande verslaan sal word (verse 34–35)
• die Een wat gekruisig is, is beide Here en Christus (vers 36)
Oortuig deur die Heilige Gees, het Petrus se gehoor gevra wat hulle moes doen. Deur geloof het hulle in Petrus se evangelieboodskap geglo, so wat was volgende? Petrus het sy gehoor opdrag gegee om hul te bekeer, dit wil sê om die rituele en seremonies van blote godsdiens te verwerp, deur hulle tot die lewende Verlosser te wend. Bekering behels 'n verandering van hart en 'n verandering van rigting. Petrus het die nuwe gelowiges ook opdrag gegee om hul pasgevonde geloof openbaar te bely deur waterdoop. Gelowiges word nie deur die bediening van doop gered nie, maar gelowiges kies gewillig om gedoop te word, omdat hulle gered is.
Weereens fokus die evangelie op die persoon van Jesus en Sy dood, begrafnis en opstanding. Jesus is die unieke, onberispelike Gesalfde, ten volle God en ten volle mens, wat die dood en die graf oorwin het, sodat almal wat in Hom glo, die geskenk van die ewige lewe sal ontvang. Dit is in ooreenstemming met die geïnspireerde leringe van beide die Ou en Nuwe Testamentiese skrywers.
Waarskuwing teen vervalste evangelieboodskappe
Net soos ons Here Jesus gewaarsku het teen valse christusse (Matteus 24:23–24), het die apostel Paulus gewaarsku teen verdraaiings van die evangelie. Satan verstaan dat valse christusse en valse evangelieboodskappe nie in staat is om verlore sondaars te red nie, daarom vervaardig ons vyand al vir tweeduisend jaar vals messiasse en bevorder hy vervalste evangelieboodskappe.
Ek is verbaas dat julle so gou afvallig word van Hom wat julle in die genade van Christus geroep het, en dat julle julle wend tot 'n ander evangelie—nie dat daar 'n ander is nie, maar dat daar mense is wat julle in die war bring en die evangelie van Christus wil verdraai. Maar al sou ons of 'n engel uit die hemel julle 'n evangelie verkondig wat nie ooreenstem met die evangelie wat ons julle verkondig het nie, laat hom vervloek wees. Soos ons voorheen gesê het, sê ek nou weer: As iemand vir julle 'n ander evangelie verkondig as die een wat julle ontvang het, laat hom vervloek wees. (Galasiërs 1:6–9, ESV)
Paulus se waarskuwing aan die kerk in Galasië sê
• dié wat 'n ander evangelie volg, het in werklikheid ons Here Jesus verlaat en het hulle rug op Sy liefdevolle genade gedraai (vers 6)
• daar is net een evangelie, en alle ander is waardelose verdraaiings van die waarheid (vers 7)
• dié wat vervalste evangelieboodskappe verkondig, is dwaalleraars wat die verdoemenis verdien (verse 8–9)
Duidelik is dié wat verkondig dat daar baie weë na God is, die valse leraars waarteen Paulus gewaarsku het.
Gevolgtrekking
Ten spyte van die valse beskuldigings teen Paulus, is sy evangelie-leer in ooreenstemming met die patriarge en profete van die Ou Testament, sy tydgenote van die Nuwe Testament, en, wat nog belangriker is, die leringe van Jesus. Dié wat Paulus beskuldig dat hy van die evangelie afgedwaal het, staan op wankelrige grond; die Skrif bewys dat hy, in plaas daarvan om 'n "ander evangelie" te leer, aan die kerk groter insig in die enigste ware evangelie, die evangelie van God, gegee het (Romeine 1:1). Die volgende gedeelte gee voldoende bewys dat Paulus se hoofmotief nie was om 'n naam vir homself te maak nie, maar om die saak van Christus te bevorder:
Ek doen 'n beroep op julle, broeders, by die naam van onse Here Jesus Christus, dat julle almal eenstemmig is en dat daar geen verdeeldheid onder julle is nie, maar dat julle verenig is in dieselfde sin en dieselfde oordeel. Want dit is by my aangemeld deur die mense van Chloe, my broeders, dat daar twis onder julle is. Ek bedoel dit: elkeen van julle sê: 'Ek is van Paulus,' of 'Ek is van Apollos,' of 'Ek is van Sefas,' of 'Ek is van Christus.' Is Christus verdeel? Is Paulus vir julle gekruisig? Of is julle in die naam van Paulus gedoop? Ek dank God dat ek niemand van julle gedoop het nie behalwe Crispus en Gajus, sodat niemand kan sê dat julle in my naam gedoop is nie. (Ek het ook die huishouding van Stefanus gedoop. Verder weet ek nie of ek iemand anders gedoop het nie.) Want Christus het my nie gestuur om te doop nie, maar om die evangelie te verkondig, en dit nie met woorde van welsprekende wysheid nie, sodat die kruis van Christus nie sy krag verloor nie. (1 Korintiërs 1:10–17, ESV)
Wat is die evangelie van Paulus? Baie eenvoudig, die evangelie wat Paulus verkondig het, is dieselfde evangelie wat deur die patriarge, profete, apostels en die Here Jesus verkondig is. Die evangelie van Paulus is die evangelie van God. Hy verwys daarna as "my evangelie" omdat dit die boodskap was waartoe hy sy lewe gewy het om dit te verkondig.
English
Wat is die evangelie van Paulus?
