Vraag
Wat is besluit-wedergeboorte / besluit-teologie?
Antwoord
Besluit-wedergeboorte, soms besluit-teologie genoem, is die geloof dat 'n persoon 'n besluit vir Christus moet neem, Hom bewustelik as Verlosser moet aanvaar, om gered te word. Volgens besluit-teologie vind die nuwe geboorte plaas wanneer iemand 1) die evangelie hoor, 2) oortuig word van die waarheid van die evangelie, 3) die noodsaaklikheid van verlossing verstaan, en 4) kies om Christus te aanvaar, in plaas daarvan om Hom te verwerp. Dikwels word die besluit om Christus te aanvaar, gekenmerk deur 'n aksie soos om 'n gang in die kerk af te loop, 'n "sondaarsgebed" te bid, 'n besluitkaart te onderteken, of 'n soortgelyke aktiwiteit.
Kritici van besluit-teologie beskou dit as 'n misleidende en gevaarlike leer, omdat dit die mens te veel beheer oor sy saligheid gee. Sommiges sien besluit-herlewing (saligheid hang af van die neem van 'n besluit) soortgelyk aan doop-herlewing (saligheid hang af van die doop) en ander werke-gebaseerde stelsels. As saligheid uit genade is, is dit 'n innerlike werk van die Heilige Gees, wat plaasvind op die tyd wat Hy kies. Besluit-herlewing, aan die ander kant, beteken dat die oomblik van verlossing plaasvind, wanneer iemand die keuse maak om Christus te "aanvaar". Dit is, sê teenstanders, gelyk aan verlossing deur werke, omdat die uitoefening van die wil 'n menslike werk is en dus nie deel kan wees van ware verlossing nie.
Sommiges is gekant teen besluit-teologie, omdat dit die risiko inhou dat 'n geestelike gebeurtenis met 'n fisiese aksie geassosieer word. Om vir iemand te sê om 'n besluit vir Christus te neem en daardie besluit uiterlik 'uit te druk', bevorder die idee dat verlossing sinoniem is met om 'n gang af te loop of 'n gebed op te sê, in plaas daarvan dat dit die werk van die Heilige Gees moet wees (Johannes 3:8). Hierdie vals assosiasie kan op sy beurt lei tot vals bekeringe, omdat iemand wat ná 'n preek 'n gang afloop, dalk dink hy is gered (op grond van 'n emosionele ervaring), terwyl daar geen werk van God in sy hart plaasgevind het nie. Verder wys die teenstanders van besluit-teologie vinnig daarop dat nêrens in die Bybel 'besluite vir Christus' genoem word nie, en dat niemand opdrag ontvang om 'Christus te aanvaar' of om Hom in jou hart in te nooi' nie."
Verder sê die Skrif dat die mens in sy natuurlike toestand nie in staat is om Christus te kies nie. Hy is "dood" in sonde (Efesiërs 2:1), hy kan God nie behaag nie (Romeine 8:8), en hy is volkomen magteloos om op sy eie na God toe te kom (Johannes 6:44-45). Daar is "niemand wat God soek nie" (Romeine 3:11); 'n ongeredde persoon is nie in staat om "die dinge wat uit die Gees van God kom, te aanvaar" nie (1 Korintiërs 2:14). Aangesien dit so is, is dit soos om 'n lyk te vra om te dans, om 'n nie-Christelike persoon te vra om 'n besluit vir Christus te neem. Goddelike ingryping is nodig.
Sentraal in die debat oor besluit-teologie is die debat oor monergisme teenoor sinergisme. Is verlossing God se werk of die mens s'n—of albei? Monergisme, wat nou verwant is aan Calvinisme en sy beginsel van onweerstaanbare genade, leer dat God alleenlik verantwoordelik is vir alle aspekte van ons verlossing. God verlos soewerein, sonder enige samewerking van ons kant af, en gee ons selfs die geloof om te glo (Efesiërs 2:8-9). Sinergisme leer dat ons tot 'n mate saamwerk aan ons verlossing. Besluit-weergeboorte kan as sinergisties beskou word, aangesien ons moet besluit om Christus te aanvaar—'n baie beperkte samewerking, maar tog samewerking.
Die Bybel is duidelik dat verlossing totaal die werk van God is. Ons kan niks doen om verlossing vir onsself te verseker nie (Romeine 3:20). Die Here kies ons (Johannes 15:16), trek ons tot Homself (Johannes 6:44), gee ons lewe (Johannes 14:6), en bewaar ons (Johannes 10:28). Die nuwe geboorte is nie die resultaat "van menslike besluit" nie (Johannes 1:13). Net soos die Here lewe aan die dal van droë bene gebring het (Esegiel 37), gee Jesus "lewe aan wie Hy wil" (Johannes 5:21). Terselfdertyd beveel die Bybel almal om hul te bekeer (Handelinge 3:19, 17:30) en om in Christus te glo (Handelinge 16:31). Alhoewel die woorde "maak 'n besluit vir Christus" nie in die Skrif gebruik word nie, blyk die feit dat ons beveel word om ons te bekeer, 'n oefening van die wil te impliseer.
Hoe word 'n mens gered? Uit genade deur geloof—en selfs geloof is 'n gawe wat geskep word deur die gehoor van God se Woord (Romeine 10:17). Redding kom nie deur 'n gang te loop of 'n hand op te lig nie. Om 'n gebed te bid red niemand nie. Om die verlossingsbladsye op GotQuestions.org te lees en daarmee saam te stem, kan nie red nie. Verlossing beteken om 'n nuwe geestelike skepping te wees, iets wat net die Heilige Gees kan bewerkstellig.
Beteken dit dat dit verkeerd is vir 'n evangelis om ná sy boodskap 'n "altaaroproep" te hou? Glad nie. Ons moet egter versigtig wees om nooit ons geestelike vrede met God aan 'n fisiese daad van ons eie toe te skryf nie. Om na die voorste deel van 'n kerk te kom, is nie dieselfde as om na Christus te kom nie. Ons moet ook onthou dat dit nie bloot die "maak van 'n besluit" van enige aard is wat ons red nie; dit is die almagtige, soewereine werk van God in Christus wat red. In plaas daarvan om mense op te roep om "Jesus in te nooi," sou dit dalk beter wees om hulle aan te moedig om hulle van sonde te bekeer en hulle op die barmhartigheid van God in Christus te verlaat.
English
Wat is besluit-wedergeboorte / besluit-teologie?
