Vraag
Het Ou-Testamentiese gelowiges ewige sekuriteit gehad?
Antwoord
Die antwoord op die vraag of Ou Testamentiese gelowiges in die Here ewige sekuriteit gehad het, is dieselfde as die antwoord op die vraag of Nuwe Testamentiese gelowiges ewige sekuriteit het. God verander nie (Numeri 23:19; Maleagi 3:6) en is dus konsekwent ten opsigte van Sy aanbod van verlossing. As die Nuwe Testamentiese gelowige ewig veilig in sy of haar verlossing is, is die Ou Testamentiese gelowige dit ook.
Verlossing was nog altyd 'n geskenk van God, uit genade deur geloof (Genesis 15:6; Romeine 4:1–8; Efesiërs 2:8–9). In die Ou Testament was mense verantwoordelik om geloof uit te oefen in wat God aan hulle geopenbaar het en om op God te vertrou vir hulle verlossing; hulle geloof het duidelik geword in hulle dade. In die Nuwe Testamentiese era is ons verantwoordelik om geloof uit te oefen in wat God deur Christus gedoen het en om op God te vertrou vir ons saligheid; ons geloof word duidelik in ons dade.
Die gawe van God is die ewige lewe, nie tydelike lewe nie (Romeine 6:23). God se aanbod van saligheid is nie dat ons "miskien" die ewige lewe kan hê as ons regtig hard probeer of as ons nie te veel foute maak nie. Verlossing is gebaseer op wat Christus gedoen het, nie op wat ons gedoen het of sal doen nie. Hebreërs 11 gee baie voorbeelde van die geloof van Ou Testamentiese gelowiges, insluitend dié wat groot sondes gepleeg het. Dit bevestig dat hulle sal ontvang wat God belowe het, gebaseer op die afgehandelde werk van Christus (Hebreërs 11:39–40).
Romeine 8:38–39 bevestig die ewige sekuriteit van alle gelowiges in die sterkste terme: "Want ek is oortuig dat nie die dood of die lewe, nie engele of duiwels, nie die hede of die toekoms, nie kragte, nie hoogte of diepte, of enigiets anders in die skepping, ons van die liefde van God kan skei, wat in Christus Jesus, onse Here, is nie." In hierdie gedeelte doen Paulus moeite om God se kinders te verseker dat absoluut niks hul verhouding met die God van hul verlossing kan vernietig nie.
Een groot verskil tussen gelowiges in die Ou Testament en gelowiges in die Nuwe Testament hou verband met die rol van die Heilige Gees. In die Nuwe Testament tree die Heilige Gees by die gelowige in op die oomblik van verlossing en woon hy permanent in hom (1 Korintiërs 12:13; Efesiërs 1:13–14). Hierdie inwoning is iets wat Jesus belowe het, wat sou plaasvind ná Sy opvaarding na die hemel toe (Johannes 14:17; 16:7; vergelyk Johannes 7:39). In die Ou Testament blyk dit dat die Gees van God nie permanent in gelowiges gewoon het nie; eerder het die Gees van tyd tot tyd oor hulle gekom om God se doel deur hulle te vervul (Rigters 3:10; 14:19; 1 Samuel 10:10; 16:14; Psalm 51:11).
Die feit dat die Heilige Gees gekom en gegaan het, beteken nie dat Ou Testamentiese gelowiges hulle saligheid verloor (en weer verkry) het nie. Die konteks van Psalm 51 is Dawid se berouvolle gebed ná sy sonde met Batseba. Die baba wat uit Dawid en Batseba se sondige verbintenis gebore is, het gesterf, en Dawid het gesê dat hy eendag by die kind sou wees (2 Samuel 12:16–23). Met ander woorde, Dawid het geglo dat hy eendag by sy oorlede seun in die hemel sou aansluit. Dawid het nie sy saligheid verloor nie, ten spyte van sy sonde.
Die heiliges van die Ou Testament het, deur geloof, uitgesien na die Messias wat sou kom om te red (Johannes 8:56). Hulle het hulle geloof in God gestel om hulle te red: "Lof sy aan die Here, aan God, ons Verlosser, wat daagliks ons laste dra. Ons God is 'n God wat red; van die Soewereine Here kom die ontsnapping uit die dood" (Psalm 68:19–20). Vandag kyk ons, deur geloof, terug na die Christus wat gekom het om te red. Ons ook stel ons geloof in God om ons te red. Saam vertrou heiliges uit die Ou en Nuwe Testament dat God getrou is aan Sy beloftes: "Hy is die Rots, sy werke is volmaak, en al sy weë is regverdig. 'n Getroue God wat geen onreg pleeg nie; regverdig en reg is Hy" (Deuteronomium 32:4). Omdat Hy getrou is, is ons vir ewig veilig.
English
Het Ou-Testamentiese gelowiges ewige sekuriteit gehad?
