Vraag
Wat beteken dit dat Jesus ons plek ingeneem het?
Antwoord
Aan die kruis het Jesus die straf op Hom geneem, wat ons vir ons sonde verdien het. Hy het nie verdien om te sterf nie, maar Hy het gewillig ons plek ingeneem en die dood vir ons beleef. Jesus se dood was 'n plaasvervanger, "die regverdige vir die onregverdiges" (1 Petrus 3:18), die onskuldige vir die skuldige, die volmaakte vir die bose.
Die leer van die vervangende versoening leer dat Christus in ons plek gely het, as plaasvervanger vir die sondaar, en dat Sy lyding versoenend was (dit wil sê, Sy lyding het vergoeding gebring). Aan die kruis het Jesus op verskeie maniere ons plek ingeneem:
Jesus het ons plek ingeneem, deurdat Hy sonde vir ons gemaak is. "Hom wat geen sonde geken het nie, het Hy tot sonde gemaak namens ons, sodat ons die geregtigheid van God in Hom kon word" (2 Korintiërs 5:21, NASB). Terwyl Jesus aan die kruis gehang het, tussen aarde en hemel, is die sondes van die wêreld op Hom gelê (1 Petrus 2:24). Die volmaakte Seun van die Mens het ons skuld gedra.
Jesus het ons plek ingeneem deurdat Hy fisiese dood ervaar het — nie net enige dood nie, maar die dood van 'n oortreder. Almal sterf, maar daar is 'n verskil tussen 'n "natuurlike" dood sterf en tereggestel word vir jou misdade. Sonde is die oortreding van God se wet (1 Johannes 3:4), en "die siel wat sondig, sal sterf" (Esegiel 18:4, ESV). Aangesien ons almal gesondig het, verdien ons almal die dood (Romeine 3:23; 6:23). Jesus bevry ons van daardie straf. Alhoewel Hy geen misdaad gepleeg het nie (sien Lukas 23:15), is Jesus as 'n misdadiger tereggestel; in werklikheid is dit omdat Hy sondeloos was dat Sy dood vir ons tot nut is. Hy het geen persoonlike sonde gehad om voor te betaal nie, daarom betaal Sy dood vir ons s'n. Ons teregstelling is ten volle betaal — tetelestai (Johannes 19:30). Soos die ou evangelielied sê: "Hy het 'n skuld betaal wat Hy nie geskuld het nie; ek het 'n skuld geskuld wat ek nie kon betaal nie."
Jesus het dus regtens ons plek ingeneem, die straf vir sonde gedra en in ons plek gesterf. "Toe julle dood was in julle sondes . . . , het God julle saam met Christus lewendig gemaak. Hy het al ons sondes vergewe, nadat Hy die skuldbrief van ons oortredinge, wat teen ons was en ons veroordeel het, uitgewis en dit aan die kruis vasgenael het" (Kolossense 2:13–14). Met ander woorde, God het al die beskuldigings teen ons aan die kruis vasgenael. God sal gelowiges in Christus nooit beskou as skuldiges om die doodstraf te verdien nie, omdat ons misdade reeds in die fisiese liggaam van Jesus gestraf is (sien Romeine 8:1).
God se Wet sê: "Jy is skuldig aan sonde voor 'n heilige God. Geregtigheid eis jou lewe." Jesus antwoord: "Neem My lewe in jou plek." Die feit dat Jesus ons plek ingeneem het, wys God se groot liefde: "Groter liefde het niemand nie as dit: dat iemand sy lewe vir sy vriende aflê" (Johannes 15:13).
Maar die straf vir sonde strek verder as fisiese dood en sluit 'n geestelike skeiding van God in. Weereens het Jesus in hierdie saak ons plek ingeneem. 'n Deel van Christus se angs aan die kruis was 'n gevoel van skeiding van die Vader. Na drie ure van bonatuurlike duisternis in die land, het Jesus uitgeroep: "My God, my God, waarom het U My verlaat?" (Markus 15:34). As gevolg van Jesus se offer namens ons, hoef ons nooit daardie gevoel van verlatenheid te ervaar nie (Hebreërs 13:5). Ons kan nooit, ten minste in hierdie lewe, ten volle begryp hoeveel God die Seun gely het, deur ons plek in te neem nie.
Ons weet Jesus se lyding was intens. In die dae voor die kruisiging het Jesus angs beleef oor wat sou kom (Johannes 12:27). Maar dié wat probeer het om Hom af te raai om na die kruis te gaan, is skerp bestraf — die aanbod om die beproewing te vermy, was 'n versoeking van Satan self (Matteus 16:21–23), en Jesus het nie gekom om die maklike weg te kies nie. Op die nag van Sy arrestasie was Jesus "oorweldig deur verdriet tot die punt van die dood" (Matteus 26:38). Selfs al was daar 'n engel om Hom te versterk, het Jesus eintlik bloed gesweet (Lukas 22:43–44).
Sodat ons gered kan word, moes Jesus ons plek inneem en vir ons sonde sterf. Hy moes Sy lewe as 'n offer gee, want "sonder die vergieting van bloed is daar geen vergifnis nie" (Hebreërs 9:22). Sy offer was volmaak in heiligheid, in waarde en in krag om te red. Na Sy opstanding het Jesus Sy littekens aan die dissipels gewys (Johannes 20:26–27). So lank as wat ons saligheid duur (vir ewig), sal die merke van ons Verlosser se lyding sigbaar wees (Openbaring 5:6)—'n ewige herinnering dat Hy ons plek ingeneem het.
"Voorwaar, hy het ons krankhede op hom geneem
en ons smarte gedra. . . .
Hy is deurboor weens ons oortredings,
hy is verbrysel weens ons ongeregtighede;
die straf wat ons die vrede gebring het, was op hom,
en deur sy wonde is ons genees. . . .
Die Here het op hom
die ongeregtigheid van ons almal laat neerkom"
(Jesaja 53:4–6).
English
Wat beteken dit dat Jesus ons plek ingeneem het?
