Vraag
Beteken Hebreërs 10:26 dat 'n gelowige die saligheid kan verloor?
Antwoord
"Want as ons doelbewus sondig, nadat ons die volle kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie." Hebreërs 10:26-29 waarsku teen die sonde van afvalligheid. Afvalligheid is 'n doelbewuste afwyking of afvalligheid. Laasgenoemde is dié wat na Christus beweeg, tot by die rand van verlossende geloof, wat die Evangelie hoor en verstaan, en op die punt staan om gered te word, maar dan verwerp wat hulle geleer het en wegdraai. Dit is mense wat dalk selfs bewus is van hulle sonde en selfs 'n geloofsbelydenis aflê. Maar in plaas daarvan om voort te gaan na geestelike volwassenheid, begin hul belangstelling in Christus afneem, die dinge van die wêreld lok hulle eerder meer as minder, en uiteindelik verloor hulle alle begeerte na die dinge van God en hulle draai weg. Die Here het hierdie soort mense geïllustreer in die tweede en derde grondsoorte van Matteus 13:1-9, 18-23. Dit is dié wat die dinge van die Here "met blydskap ontvang", maar wat deur die sorge van die wêreld afgetrek word of afgestoot word deur die moeilikhede wat hulle ter wille van Christus teëkom.
"Wetens en willens sondig" in hierdie gedeelte dra die idee om Christus bewustelik en doelbewus te verwerp. Om God se weg te ken, dit deur prediking te hoor, dit te bestudeer, jouself onder die gelowiges te erken, en dan af te draai, is om afvallig te word. Opsetlike sonde dra die opvatting van voortdurende en doelbewuste sonde. So 'n persoon sondig nie uit onkunde nie, en hy word ook nie meegesleep deur oombliklike versoekings wat hy te swak is om te weerstaan nie. Die opsetlike sondaar sondig weens 'n gevestigde manier van dink en optree wat hy nie wil prysgee nie. Die ware gelowige daarenteen, is iemand wat in sonde verval en tydelike gemeenskap met God verloor. Maar hy sal uiteindelik in berou na God terugkeer omdat sy Hemelse Vader hom voortdurend sal lok en oortuig, totdat hy nie langer kan wegbly nie. Die ware afvallige sal aanhou sondig, doelbewus, gewillig en sonder losbandigheid. Johannes sê vir ons dat "Niemand wat uit God gebore is, sondig nie, omdat Sy saad in hom bly en hy nie kan sondig nie, omdat hy uit God gebore is" (1 Johannes 3:9).
Afvalliges het kennis, maar nie die toepassing van daardie kennis nie. Hulle kan in die teenwoordigheid van die lig van Christus gevind word, meestal in die kerk, onder God se mense. Judas Iskariot is die perfekte voorbeeld — hy het kennis gehad, maar ware geloof het hom kort geskied. Geen ander verwerper van die waarheid het meer of beter blootstelling aan die liefde en genade van God gehad as Judas nie. Hy was deel van Jesus se innerlike kring dissipels, en het jare lank saam met Hom geëet, geslaap en gereis. Hy het die wonderwerke gesien en die woorde van God van Jesus se eie lippe gehoor, van die beste prediker wat die wêreld nog ooit geken het, en tog het hy nie net weggedraai nie, maar was hy ook betrokke by die komplot om Jesus te vermoor.
Aangesien hy sy rug op die waarheid gedraai het en met volle kennis kies om opsetlik en voortdurend te sondig, is die afvallige dan buite redding, omdat hy die een ware offer vir sondes verwerp het: die Here Jesus Christus. As Christus se offer verwerp word, is alle hoop op redding weg. Om opsetlik van hierdie offer af te dwaal, laat geen offer oor nie; dit laat net sonde oor, waarvan die straf die ewige dood is. Hierdie gedeelte praat nie van 'n gelowige wat afvallig word nie, maar eerder van iemand wat mag beweer dat hy 'n gelowige is, maar werklik nie is nie. Enigiemand wat afvallig word, bewys dat hy nooit van meet af aan ware geloof gehad het nie (1 Johannes 2:19).
English
Beteken Hebreërs 10:26 dat 'n gelowige die saligheid kan verloor?
