Bir kere kurtuldun mu, kaybolamazsın?

Soru: Bir kere kurtuldun mu, kaybolamazsın?

Yanıt: Kişi bir kere kurtulduktan sonra, hep kurtulacak mı? Kişi, Mesihi kendi kurtarıcı olarak tanıdıktan sonra, Tanrıyla yeni bir ilişki oluşturur, o da ebediyen kurtulacağının teminatıdır. Kutsal Yazılarda sayısız ayetler bu öğretiyi desteklerler.

(a) Romalılar 8:30 diyor ki, “Tanrı önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdıklarını akladı ve akladıklarını yüceltti.” Bu ayete göre, Tanrının bizi seçtiği andan itibaren, sanki gökte Onun huzurunda durup yüceltilmiş durumda bulunuyoruz. İmanlıyı bir gün yüceltileceğinden alıkoyacak hiç bir şey yoktur, çünkü Tanrı zaten gökte ona karar vermiştir. Kişi aklandıktan sonra onun kurtuluşu garantileşiyor – o kişi zaten gökte yüceltilmiş kadar emniyettedir.

(b) Pavlus, Romalılar 8:33-34 ayetlerinde iki önemli soru soruyor: “Tanrı'nın seçtiklerini kim suçlayacak? Onları aklayan Tanrı'dır. Kim suçlu çıkaracak? Ölmüş, üstelik dirilmiş olan Mesih İsa, Tanrı'nın sağındadır ve bizim için aracılık etmektedir.” Tanrı'nın seçtiklerini kim suçlayacak? Kimse, çünkü Mesih bizim avukatımızdır. Bize kim hüküm giydirecek? Kimse, çünkü hüküm giydirecek olan, bizim uğrumuza ölmüş olan Mesihtir. Demek, hem avukat, hem de yargıç arkadaşımızdır.

(c) Mesih inanlıları imana gelince yeniden doğarlar (Yuhanna 3:3; Tıtus 3:5). Bir Mesih inanlısının kurtuluşunu yitirebilmesi için, yenidoğmuşluğunu da yitimesi gerekirdi. Oysa Kutsal Kitap’ta yeni doğuşumuzun bizden alınabildiğine dair en ufak ipucu yok.

(d) Kutsal Ruh bütün imanlılarda yaşıyor (Yuhanna 14:17; Romalılar 8:9) ve tüm imanlıları Mesihin bedenine vaftiz ediyor (1.Korintliler 12:13). Bir Mesih inanlısının kurtuluşunu yitirebilmesi için, Kutsal Ruhun ikametini de yitirmesi ve böylece Mesihin bedeninden kopması gerekir.

(e) Yuhanna 3:15’ göre, İsa Mesih’e iman eden herkesin “sonsuz yaşamı olacak”. Bugün Mesih’e iman edip sonsuz yaşama sahip olduktan sonra, yarın onu yitirdiğimizi farz edelim – o halde en baştan zaten “sonsuz” değildi. O yüzden, kurtulmuşluğumuzu yitirmek mümkün olsaydı, Kutsal Kitap’ta verilen sonsuz yaşam vaadi boş ve yanlış olurdu.

(f) Ama en kuvvetli delil, bence Kutsal Yazıların içinden geliyor: “Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne gelecek zaman, ne güçler, ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Tanrı sevgisinden ayırmaya yetecektir.” (Romalılar 8:38-39). Unutmayalım ki, bizi en başta kurtarmış olan Tanrı, bizi koruyacak olan Tanrıdır. Bir kere kurtulduk mu, kurtulmuşluğumuz hep kalacak. Kurtuluşumuz elbette ebediyen emindir.

Türkçe anasayfaya geri dönünüz