Tanrı, iyi insanların başına kötü şeylerin gelmesine neden izin veriyor?

Soru: Tanrı, iyi insanların başına kötü şeylerin gelmesine neden izin veriyor?

Yanıt: İyi insanların başına neden kötü şeyler geliyor? Bütün ilahiyat konularının en zorlarından biridir bu. Tanrı eccel ve ebedidir, sonsuzdur, her şeyi bilen, her yerde var olan ve her şeye kadir olandır v.s. O zaman, biz eccel ve ebedi ve sonsuz olmayan, her şeyi bilmeyen, her yerde var olmayan ve her şeye kadir olmayan insanlar, Tanrının yaptıklarını tümüyle anlayacağımızı bekleyemeyiz. Kutsal Kitap’ın ‘Eyub’ kitapçığı bu konuyu ele alıyor. Onu öldürmek hariç, Tanrı Şeytana, Eyub’a istediği gibi davranmasına izin vermişti. Durum öyleyken, Euyb’un tepkisi neydi? "Bu dünyaya çıplak geldim, çıplak gideceğim. RAB verdi, RAB aldı, RAB'bin adına övgüler olsun!" (Eyub 1:21). “Beni öldürecek, umudum kalmadı. Hiç olmazsa yürüdüğüm yolun doğruluğunu yüzüne karşı savunayım. Aslında bu benim kurtuluşum olacak, Çünkü tanrısız bir adam O'nun karşısına çıkamaz.” (Eyub 13:15-16). Eyub, Tanrının neden başına gelen bütün o şeylere izin verdiğini bilmezdi, oysa Tanrının iyi olduğundan emindi ve Ona güvenmeye devam etti. Aslında bizim de tepkimiz bu olmalı. Tanrı gerçekten iyidir, adildir, sevgi ve merhamet doludur. Bir türlü anlayamadığımız şeyler sık sık başımıza gelebilir. Ama Tanrının iyiliğinden şüphe edeceğine, tepkimiz Ona güvenmek olmalı. “RAB'be güven bütün yüreğinle, Kendi aklına bel bağlama. Yaptığın her işte RAB'bi an, O senin yolunu düze çıkarır.” (Süleyman’ın Özdeyişleri 3:5-6).

Belki daha iyi bir soru sorabiliriz: “Kötü insanların başına neden iyi şeyler geliyor?” Tanrı kutsaldır (Yeşaya 6:3; Vahiy 4:8). Öte yandan, insanlar günah doludur (Romalılar 3:23; 6:23). Tanrı insanlığa nasıl baktığına merak ediyor musun? “Yazılmış olduğu gibi: "Doğru kimse yok, tek kişi bile yok. Anlayan kimse yok, Tanrı'yı arayan yok. Hepsi saptı, tümü yararsız oldu. İyilik eden yok, tek kişi bile!" "Ağızları açık birer mezardır. Dilleriyle aldatırlar." "Engerek zehiri var dudaklarının altında." "Ağızları lanet ve acı sözle doludur." "Ayakları kan dökmeye seğirtir. Yıkım ve dert var yollarında. Esenlik yolunu da bilmezler." "Tanrı korkusu yoktur onlarda." (Romalılar 3:10-18). Bu dünyadan her bir insan şu anda cehennem ateşine atılmaya hak eder. Yaşadığımız her bir an ancak Tarının bize lütfetmesine bağlıdır. Bu dünyada görebileceğimiz en büyük felaket bile, aslında hak ettiğimiz sonsuz ateş gölünün yanında birer iyilik gibi kalıyor.

“Tanrı ise bizi sevdiğini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkarken, Mesih bizim için öldü.” (Romalılar 5:8). İnsanların kötü, ahlaksız ve günahkar yapısına rağmen, Tanrı bizleri gene de seviyor. Bizi, günahlarımızın cezasını üstlenip ölecek kadar sevdi (Romalılar 6:23). Bize kalan, İsa Mesih’e iman etmektir (Yuhanna 3:16; Romalılar 10:9), ta ki, af bulalım ve gökte bize bir mekan verileceğine dair vaat alalım (Romalılar 8:1). Hak ettiğimiz nedir – cehennem. Oysa bize sunulan nedir – gökte sonsuz yaşam, yeter ki, iman edelim. Denildi ki, “İman edenlerin göreceği tek cehennem ve aynı zaman, iman etmeyenlerin göreceği tek cennett, bu dünyadır.” Bir dahaki sefer, “Tanrı neden iyi kişilerin başına kötü şeylerin gelmesine izin veriyor?” sorusu aklımıza gelince, belki de, “Acaba, Tanrı neden kötü insanların başına iyi şeylerin gelmesine izin veriyor?” diye sorsak daha yerinde olacak.

Türkçe anasayfaya geri dönünüz