Mesih’in Tanrısallığı Kutsal Kitap tarafından doğrulandı mı?

Soru: Mesih’in Tanrısallığı Kutsal Kitap tarafından doğrulandı mı?

Yanıt: İsa’nın Kendi ifadelerinden başka, öğrencileri de O’nun Tanrısallığını kabul etmektedirler. Onlar, İsa’nın Kendisi Tanrı olduğu için günah bağışlama yetkisine sahip olduğuna dair ifade vermektedirler. Günahlar yalnız Tanrı’ya dokundukları için sadece O, bu yetkiye sahiptir. (Elçilerin İşleri 5:31; Koloseliler 3:13; Mezmur 130:4 ve Yeremya 31:34’ e bakınız). İsa’nın: “Dirilerle ölüleri yargılayacak olan Mesih İsa” (II Timoteyus 4:1), diye söylediği de bununla ilgilidir. Tomas İsa’ya: “Rabbim ve Tanrım”, diye konuşuyor (Yuhanna 20:28). Pavlus İsa’yı: “Ulu Tanrı ve Kurtarıcı”, diye adlandırıyor (Titus 2:13) böylece İsa enkarnasyondan önce “Tanrı özüne sahip” olmasını göstermektedir (Filipililer 2:5-8). İbraniler kitabının yazarı, İsa hakkında: “Ey Tanrı, tahtın sonsuzluk böyunca kalıcıdır” (İbraniler 1:8). Yuhanna: ”Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı’yla birlikteydi ve Söz (İsa) Tanrı’ ydı”, diye bildirdi (Yuhanna 1:1). İsa Mesih’in Tanrıssallığı hakkında daha bir çok örnekler verilebilecektir (bk. Esinleme 1:17; 2:8; 22:13; I Korintliler 10:4; I Petrus 2:6-8; Mezmur 18:2; 95:1; I Petrus 5:4; İbraniler 13:20). Fakat bütün öğrencilerin Mesih’i Tanrı olduğuna iman ettiklerini kanıtlamak için bir örnek de yeterlidir.

İsa’ya verilen uvanlar, biricik ve Eski Ahit’de yalnız Yehova’ya (Tanrı’nın resmi adı) verilmektedir. Eski Ahit’de geçen “Kurtarıcı” unvanı (Mezmur 130:7; Hoşea 13:139 Yeni Ahit’de İsa için de kullanılmıştır (Titus 2:13; Esinleme 5:9). İsa’ya İmanuel adı verilmiştir (“Tanrı bizimledir” Matta 1). Zekerya 12:10’da Yehova: “ve ona, bedenini deldikleri adama bakacaklar”, diye söylüyor. Fakat bu İncil’de İsa Mesih’i çarmıha germesiyle ilgilidir (Yuhanna 19:37; Esinleme 1:7). Delinen ve O’na bakan olanlar Yahve olmasıdır ve Delinen ve O’na bakan olanlar İsa’dır. Bu sebepten dolayı İsa Yahve’dir. Pavlu, İşaya 45:22-23’ de yazıları Filipililer 2:10-11’de İsa için kullanmıştır. Bundan başka İsa’nın adı dualarda Yahve adıyla yan yana kullanılmıştır: “Babamız Tanrı’dan ve Rab İsa Mesih’ten size lütuf ve esenlik olsun (Galatyalılar 1:3; Efesliler 1:2). Mesih, Tanrı olmasaydı bu küfür yerine gelirdi. İsa adı, imanlıların vaftizinde Yahve adları ile birlikte kullanılmıştır: “Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adında” - tekil olarak kullanılmıştır (Matta 28:19 ve II Korintliler 13:14’ de bakınız). Esinleme’de tüm yaratıklar Mesih’i övmektedir bunun için İsa yaratığa ait değildir (Esinleme 5:13). İsa’ya, yalnız Tanrı’nın yapabileceği işler isnadedilmiştir. İsa, insan diriltmesinden başka (Yuhanna 5:21; 11:38-44) günahlar affediyor (Elçilerin İşleri 5:31; 13:38) ve O, tüm evreni yaratıp tutmaktadır (Yuhanna 1:2; Koloseliler 1:16-17). Bu iddia, Yahve’nin bütün dünyanın yaradılışında yallnız olduğunu gözönünde bulunduğumuzda daha çok büyümektedir. (İşaya 44:24). Bundan başka İsa, yalnız Tanrı’ya ait olan vasıflara da sahiptir. O, ebedi (Yuhanna 8:58;), her yerde varolan (Matta 18:20; 28:20), her bilgiye sahip olan (Matta 16:21), her şeye gücü yetendir (Yuhanna 11:38-44).

Tanrı olman ve başkasını aldatmaya istemekten, tamamen farlkı bir olaydır. Bir şeyi söylemek, bu şeyi kanıtlamaktan farklıdır. Mesih iddia ettiklerini yaptığı mucizelerle kanıtlamaktadır, kanıtların arasında insanları ölümden diriltmektir. İsa’nın yaptığı bazı mucizeler: suyu şaraba çevirmek (Yuhanna 2:7), su üzerinde yürümek (Matta 14:25), fiziksel şeyleri çoğalmak (Yuhanna 6:11), körlerin gözlerini açmak (Yuhanna 9:7), topalları (Markos 2:3), hastaları (Matta 9:35; Markos 1:40-42) şifalamak, hata ölüleri de dirilmektir (Yuhanna 11:43-44; Luka 7:11-15; Markos 5:35).

Bundan başka, Mesih’in Kendisinin ölülerden dirilmesdir. Diğer dinlerde kıyatametle ilgili ciddi iddialar yoktur, bu ise İsa’yı putperest mitolojilerde ölen ve dirilen ilahlardan ayırtetmektedir. O’nun dirilişini farkı Kutsal Kitap’tan başka, kaynaklar da doğrulanmaktadır. Dr. Gari Habermas’a göre Hristiyan olmayan bilginler tarafından da kabul edilen yaklaşık 20 tarihi olay varolmaktadır:

1. İsa çarmıha gerildikten sonra öldümü.
2. Gömülmesi.
3. Ölümü öğrencilerinini umutsuzluğa uğratması.
4. Bir kaç gün sonra İsa’nın mezarı boş olması (veya böyle iddia edilmesi).
5. Öğrenciler, onlara bir kaç kez İsa’nın görüldüğü inanmaktadırlar.
6. Bundan sonra öğrenciler şüpheliden imanlıya dönüşmesi.
7. Bu mesaj ilk Kilise’nin vaaz ettiğinin merkezi olması.
8. Bu mesaj Kudüs’te vaaz edilmesi.
9. Bu vaazın sonucu Kilise’nin doğuşu ve büyümesi.
10. İbadet günü olan, Sept gününden Diriliş günü Pazar’a dönüşmesi.
11. Şüpheci Yakup da dirilen İsa’yı gördüğünü inanması ve değişmesi.
12. Pavlus, ğnce Mesihçiliğin düşmanı olması ve İsa’yı gördüğünden sonra inanıp değişmesi.

Bu konkre iddialarının bazılarana karşı çıkılsa da, onların bir kaçı Mesih’in dirilişini, İncil’in gerçekliğini İsa’nın: ölümü, gömülmesi, dirilişi ve görünmesi (I Korintliler 15:1-5). Her halde yukardaki bir veya iki olgularını açıklayan teoriler varolsa da onları destekleyen uygun cevaplar verilebilir. Tenkitçiler, öğrencilerin dirilen İsa’yı gördüklekini kabul etmektedirler. Ne yalan, ne birsam, dirilişin insanları değiştirdiği gibi yapabilmektedir. Bir, bunu yaparlasa ne çıkarıları olurdu? O günlerde Mesihçilik meşhur değil, İsa’yı izledikleri için para kazanmadıkları bellidir. İki, genelde yalancılardan iyi fedai olmazdır. Dirilişi destekleyen öğrencilerin imanları dolayından ölme hazırlığından daha iyi açıklama yoktur. Evet, bir çok insan gereçek düşünen yalanlar için ölmeye hazır olabilir fakat kimse yalan olduğu bildiği şeye ölmez.

Sonuç olarak, Mesih Yahve olduğunu iddia etmiştir (ilahlardan biri değil, gerçek Tanrı olduğunu). O’nun izleyecileri, O’nun Tanrı olduğuna inanmaktadırlar. Mesih, Tanrı olduğunu dünyayı değiştiren mucizelerle, dirilttiği insanlarla kanıtlamaktadır. Başka hiç bir varsayış bu olguları açıklayamaz.

Türkçe anasayfaya geri dönünüz