Mesihçilerin Eski Ahit’de verilen Yasa’yı korumaları şart mı?

Soru: Mesihçilerin Eski Ahit’de verilen Yasa’yı korumaları şart mı?

Yanıt: Bu soruyu çözen anahtar Eski Ahit’de verilen Yasa’nın Mesihçelere değil İsrail halkına verilmesine bağlıdır. Bu Yasa’nın bazı bölümleri İsraillerin Tanrı’ya nasıl ittat etmeleri, nasıl O’nu hoşnut eden bir hayat sürmeleri öğretmek için verilmiştir (örneğin: Tanrı’nın On Buyruğu). Yasa’nın başka bir bölümü ise Tanrı’ya nasıl ibadet etmelerini öğretmek için (kurban sunma sistemimini), üçüncü yerde de onları diğer milletlerden ayırt eden (neler yemek, nasıl giyinmek) kurallar vermektedir. Bugün, bizlere Eski Ahit’de verilen Yasaları’nın hiç biri geçerli değildir. İsa Mesih’in çarmıhtaki ölümü Eski Ahit Yasası’nı sona erdirdi. (Romalılar 10:4; Galatyalılar 3:23-24; Efesliler 2:15).

Bizler Kutsal Yasa’ya değil İsa Mesih’in Yasası altındayız (Galatyalılar 6:2), bu Yasa’nın özeti ise: “’Tanrın olan Rab’bi bütün yüreğinle, bütün canınla ve bütün aklınla sev’ İlk ve en önemli buyruk budur. İlkine benzeyen ikinci buyruk da şudur: ‘Komşunu kendin gibi sev’. Kutsal Yasa’nın tümü ve peygamberlerin sözleri bu iki buyruğa dayanır” (Matta 22:37-40). Bu iki seyi yerine getirirsek, Mesih’in tüm istediklerini korumuş oluruz: “Tanrı’yı sevmek, O’nun buyuklarını yerine getirmek demektir. O’nun buyukları da ağır değildir” (I Yuhanna 5:3). Aslında On Buyruk Mesihçiler için geçerli değildir. Fakat onların dokuzu Yeni Ahit’de tekrarlanmaktadır (Sept günü taksim etmek buyruğu hariç). Tanrı’yı seviyorsak, başka ilahlara veya putlara tapmamız mümkün olmadığı bellidir. Komşularımızı seviyorsak, onları öldürmemiz, onlara yalan söylememiz, zina etmemiz, veya onların mallarına tamah etmemiz mümkün değildir. Böylece Aski Ahit’deki kanuna ittat etmemiz şart değildir. Biz Tanrı’yı ve komşularımızı sevmeliyiz. Bu ikisini tam olarak yerine getirirsek başka her şey yerine gelecektir.

Türkçe anasayfaya geri dönünüz