İsa günah işleyebilir miydi? Eğer İsa günah işleyemez idiyse ”zayıflıklarımızda” nasıl bize karşı gerçekten ‘yakınlık duyabilirdi?’ (İbraniler 4:15)? Eğer İsa ‘günah işleyemez’ olsaydı, denenmesinin ne anlamı vardı?



Soru: İsa günah işleyebilir miydi? Eğer İsa günah işleyemez idiyse ”zayıflıklarımızda” nasıl bize karşı gerçekten ‘yakınlık duyabilirdi?’ (İbraniler 4:15)? Eğer İsa ‘günah işleyemez’ olsaydı, denenmesinin ne anlamı vardı?

Yanıt:
Bu ilginç sorunun iki yüzü vardır. Bunun İsa’nın günah işleyip işlememesiyle ilgili bir soru olmadığını hatırlamak önemlidir. Her iki taraf da, Kutsal Kitap’ın açıkça bildirdiği üzere, İsa’nın günah işlememiş olduğu konusunda görüş birliği içindedir (2 Korintliler 5:21; 1 Petrus 2:22). Sorulan soru İsa’nın günah işleyip işleyemeyeceğidir. “Günah işleyemeyecek olduğunu” savunanlar İsa’nın hiçbir zaman günah işleyemeyecek olduğuna inanır. İsa’nın “günah işleyebilecek olduğunu” savunanlar İsa’nın günah işleyebilecek olduğu halde işlemediğine inanır. Bu görüşlerden hangisi doğrudur? Kutsal Yazılar, İsa’nın günah işleyemez olduğunu açık bir şekilde bildirir. Eğer günah işleyebilecek olsaydı, bugün bile hâlâ günah işleyebilir olurdu çünkü şu anda da yeryüzünde yaşarken sahip olduğu özün aynısına sahiptir. O, hâlâ Tanrı-Adam’dır ve sonsuza dek de öyle kalacaktır. Tamamen tanrılık ve tamamen insanlığın ayrılmaz bir şekilde bir tek kişide var olmasına sahiptir. İsa’nın günah işleyebileceğine inanmak Tanrı’nın günah işleyebileceğine inanmaktır. “Çünkü Tanrı bütün doluluğunun O’nda bulunmasını uygun gördü” (Koloseliler 1:19). Koloseliler 2:9 da, “Çünkü Tanrılığın bütün doluluğu bedence Mesih’te bulunuyor” diye ekler.

İsa, tamamen insan olduğu halde, bizlerin doğduğumuzda sahip olduğumuz günahlı doğayla doğmamıştır. Bizim gibi denendiği kesindir. İblis O’nun önüne birçok denenmeler koymuştur, ancak O günahsız kalmıştır çünkü Tanrı günah işleme yetisine sahip değildir. Günah, Tanrı’nın doğasına aykırı olan bir şeydir (Matta 4:1; İbraniler 2:18, 4:15; Yakup 1:13). Günah tanım bakımından Yasa’ya karşı gelmektir. Yasa’yı Tanrı yaratmıştır ve Yasa, doğası bakımından Tanrı’nın yapıp yapmayacağı şeylerdir. Bu yüzden, günah Tanrı’nın Kendi doğası bakımından yapmayacak olduğu her şeydir.

Denenmek kendi başına günah değildir. Bir insan sizi, adam öldürmek ya da cinsel sapkınlıklarda bulunmak gibi yapmayı hiç arzulamadığınız bir şeyi yapmaya kışkırtabilir. Büyük bir olasılıkla içinizde bu etkinliklere katılmak için hiçbir arzu yoktur ancak birisi olasılığı önünüze koyduğu için yine de denenirsiniz. “Denenmek” sözcüğünün en az iki tanımı vardır:

1) Kendi dışınızdaki biri ya da bir şey ya da kendi günahlı doğanız aracılığıyla size günahlı bir teklifte bulunulması ve

2) Günahlı bir etkinliğe katılmayı ve böyle bir etkinliğin olası zevk ve sonuçlarını bu etkinlik kafanızda zaten gerçekleştiği bir biçimde düşünmek.

Birinci tanım, günahlı bir etkinlik/düşünceyi tanımlamaz; ikincisi tanımlar. Günahlı bir etkinlik üzerinde kafa yorup onu nasıl gerçekleştirebileceğinizi düşündüğünüzde günah çizgisini geçmişsinizdir. İsa, birinci tanımın belirttiği biçimde denenmişti ancak hiçbir zaman günahlı bir doğa tarafından denenmemişti çünkü O’nun içinde böyle bir doğa yoktur. İblis, İsa’ya belirli günahlı etkinlikler önermişti ama İsa’nın içinde günaha katılmak için hiçbir arzu yoktu. Bu yüzden bizim gibi denenmiş ama günahsız kalmıştı.

İsa’nın günah işleyebilir olduğunu savunanlar, eğer İsa günah işleyemez olsaydı denenmeyi gerçekten yaşayamayacağına ve bu yüzden de bizim günaha karşı mücadelelerimiz ve denenmelerimizi gerçekten anlayamayacak olduğuna inanır. Ancak birisinin bir şeyi anlaması için onu yaşaması gerekmediğini unutmamamız lazımdır. Tanrı her şey hakkındaki her şeyi bilir. Tanrı hiçbir zaman günah işleme arzusuna sahip olmadığı ve kesinlikle de günah işlemediği halde, günahın ne olduğunu bilir ve anlar. Tanrı, ayartılmanın ne olduğunu bilir ve anlar. İsa bizim denenmelerimizi anlayabilir çünkü bunları bilir. Bunları bilmesinin nedeni, bizim bütün yaşadığımız şeylerin aynısını “yaşamış olması” değildir.

İsa denenmenin nasıl bir şey olduğunu bilir ama günah işlemenin nasıl bir şey olduğunu bilmez. Bu, O’nun bize yardım etmesini engellemez. Bizler insanlara özgü ve insanlar arasında yaygın olan denenmelerle deneniriz (1 Korintliler 10:13). Bu günahlar genelde, “gözün tutkuları, benliğin tutkuları, maddi yaşamın verdiği gurur” olmak üzere üç değişik türe indirgenebilir (1 Yuhanna 2:16). İsa’nın denenmesinin yanı sıra, Havva’nın denenmesi ve günahını incelerseniz bu denenmelerinin her birinin bu üç kategoriden geldiğini görürsünüz. İsa bizim denendiğimiz her biçim ve alanda denenmiş ama kusursuz bir biçimde kutsal kalmıştı. Bizim yozlaşmış doğalarımızın içinde bazı günahlara katılmak için arzular olacağı halde bizler artık günahın köleleri değil Tanrı’nın köleleri olduğumuzdan Mesih aracılığıyla, günahı yenme yeteneğine sahibiz (Romalılar 6, özellikle 2 ve 16-22 ayetler).



Türkçe anasayfaya dön



İsa günah işleyebilir miydi? Eğer İsa günah işleyemez idiyse ”zayıflıklarımızda” nasıl bize karşı gerçekten ‘yakınlık duyabilirdi?’ (İbraniler 4:15)? Eğer İsa ‘günah işleyemez’ olsaydı, denenmesinin ne anlamı vardı?