การล้มลงในพระวิญญาณถูกต้องตามพระคัมภีร์หรือ?




คำถาม: การล้มลงในพระวิญญาณถูกต้องตามพระคัมภีร์หรือ?

คำตอบ:
โดยทั่วไปส่วนใหญ่ การ "ล้มลงในพระวิญญาณ" เกิดขึ้นเมื่อผู้รับใช้วางมือใครสักคนและคนนั้นทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ราวกับว่าถูกครอบครองโดยฤทธิ์พระวิญญาณบริสุทธิ์ เหล่าคนที่ล้มลงในพระวิญญาณใช้เนื้อหาพระคัมภีร์พูดเกี่ยวกับคนที่กำลังจะ "ตาย" “เมื่อข้าพเจ้าได้เห็นพระองค์ ข้าพเจ้าก็ล้มลงแทบพระบาทของพระองค์ เหมือน กับคนที่ ตายแล้ว แต่พระองค์ทรงแตะตัวข้าพเจ้าด้วยพระหัตถ์เบื้องขวา แล้วตรัสว่า “อย่ากลัวเลย เราเป็นเบื้องต้นและเป็นเบื้องปลาย” (วิวรณ์ 1:17) หรือกำลังฟุบหน้าล้มลง

เอเสเคียล 1:28 “ลักษณะความสุกใสที่อยู่รอบนั้น เหมือนกับสัณฐานรุ้งที่ปรากฏในเมฆเมื่อฝนตก ลักษณะทรวดทรงแห่งพระสิริของพระเจ้าเป็นดังนี้แหละ และเมื่อข้าพเจ้าเห็นแล้ว ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึงดิน และข้าพเจ้าได้ยินเสียงท่านผู้หนึ่งตรัส” ดาเนียล 8:17-18, 10:7-9 ดังนั้น ท่านจึงมาใกล้ที่ที่ข้าพเจ้ายืนอยู่ และเมื่อท่านมาแล้ว ข้าพเจ้าก็ตกใจซบหน้าลงถึงดิน แต่ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า ‘โอ บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเข้าใจเถิดว่า นิมิตนั้นเป็นเรื่องของกาลอวสาน’ เมื่อท่านกำลังพูดอยู่กับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็สลบหน้าติดดินอยู่ แต่ท่านแตะต้องข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ายืนขึ้น และข้าพเจ้าดาเนียลเห็นนิมิตนั้นแต่ผู้เดียว คนที่อยู่กับข้าพเจ้ามิได้เห็นนิมิตนั้น แต่เขาตัวสั่นมากจึงวิ่งไปซ่อนเสีย แล้วข้าพเจ้าอยู่แต่ลำพัง และข้าพเจ้าได้เห็นนิมิตใหญ่ยิ่งนี้ ข้าพเจ้าก็สิ้นเรี่ยวสิ้นแรง หน้าตาสุกใสของข้าพเจ้าก็เปลี่ยนเป็นหน้าซีด ข้าพเจ้าหมดแรง แล้วข้าพเจ้าจึงได้ยินเสียงถ้อยคำของท่าน และเมื่อข้าพเจ้าได้ยินเสียงถ้อยคำนั้น ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงสลบอยู่ หน้าของข้าพเจ้าฟุบกับดิน”

อย่างไรก็ตาม มีการเปรียบเทียบความแตกต่างกันหลายครั้งตามหลักพระคัมภีร์ระหว่างเรื่องการฟุบหน้ากราบลงและการล้มลงในพระวิญญาณ

1 ตามพระคัมภีร์ การล้มลงคือปฏิกิริยาของคนต่อสิ่งที่เขาเห็นนิมิต หรือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนอกเหนือเหตุการณ์ปกติ เช่นการจำแลงพระกายของพระคริสต์ " ฝ่ายพวกสาวกเมื่อได้ยินก็ซบหน้ากราบลงกลัวยิ่งนัก (มัทธิว17:6) การล้มลงในพระวิญญาณตามหลักพระคัมภีร์ คนตอบสนองต่อการสัมผัสของคนอื่น หรือผู้พูดที่เคลื่อนไหวยกแขนขึ้น

2 ตัวอย่างในพระคัมภีร์มีน้อย และห่างกันมาก และมันแทบไม่ค่อยเกิดขึ้นในชีวิตของคนไม่กี่คน ปรากฏการณ์การล้มลงในวิญญาณ การล้มลงเป็นเหตุการณ์ที่เกิดซ้ำ และประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนหมู่มาก

3 ในตัวอย่างตามหลักพระคัมภีร์ ผู้คนฟุบหน้ากราบลงด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่พวกเขาเห็น หรือต่อบุคคลที่พวกเขาเห็น เรื่องการล้มลงในพระวิญญาณแบบเสแสร้ง พวกเขาล้มลงหงายหลัง หรือมีปฏิกิริยาตอบเมื่อผู้พูดยกแขนขึ้น หรือเป็นผลมาจากการที่ผู้นำคริสตจักรแตะต้องสัมผัส(หรือผลักในบางกรณี)

เราไม่ได้อ้างว่าตัวอย่างการล้มลงในพระวิญญาณทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องเสแสร้ง หรือขานรับต่อการสัมผัสหรือผลักนั้น หลายคนอ้างว่าได้มีประสบการณ์จากพลังหรืออำนาจในการโน้มน้าวที่ทำให้พวกเขาหงายหลังล้มลง อย่างไรก็ตาม เราไม่พบหลักฐานในพระคัมภีร์สำหรับ แนวคิดนี้ ใช่ อาจจะมีพลังหรืออำนาจในการโน้มน้าวบางอยางที่เกี่ยวข้อง แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น มันอาจเป็นไปได้ที่ไม่ใช่พระเจ้า และไม่ใช่เป็นผลมาจากการทำงานของ

พระวิญญาณบริสุทธิ์

น่าเสียดายที่คนพึ่งพาสิ่งแปลกปลอมประหลาดดังกล่าวที่ไม่เกิดผลฝ่ายจิตวิญญาณ แทนที่จะมุ่งหาผลอันเกิดจาการประพฤติ ซึ่งพระวิญญาณจะทรงประทานแก่เรา ประสงค์จะให้พระคริสต์เป็นที่ยกย่องสรรเสริญในชีวิตเรา “ฝ่ายผลของพระวิญญาณนั้น คือความรัก ความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความสัตย์ซื่อ

ความสุภาพอ่อนน้อม การรู้จักบังคับตน เรื่องอย่างนี้ไม่มีธรรมบัญญัติห้ามไว้เลย”

(กาลาเทีย 5:22-23) การเต็มด้วยพระวิญญาณไม่ได้พิสูจน์หลักฐานโดยสิ่งที่เสแสร้งนั้น แต่ชีวิตที่ไหลล้นด้วยพระวจนะของพระเจ้านั้น เต็มล้นด้วยการสรรเสริญ การขอบพระคุณ และการเชื่อฟังพระเจ้า



กลับสู่หน้าภาษาไทย



การล้มลงในพระวิญญาณถูกต้องตามพระคัมภีร์หรือ?